Dergiler / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Mu‘tezile’nin Mucize Anlayışı ve Nazzâm’ın Sarfe Teorisi Bağlamında Genel Bir Değerlendirme

A General Evaluation in the Context of Mu‘tazila's Understanding of Miracles and Nazzam's Theory of Sarfe

Sayfa
134–155
Yayın Tarihi
2022-10-13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan çalışmada mucize kavramı açıklanmış ve Mu‘tezile’nin mucize anlayışı ortaya konmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm mütekellimlerine göre mucize, peygamberlik alametidir ve birtakım özelliklere sahip olması gerekmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı da Mu‘tezile’nin mucize anlayışını ortaya koymak ve bu bağlamda “Sarfe Teorisi”ni değerlendirmektir.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan çalışmada mucize kavramı açıklanmış ve Mu‘tezile’nin mucize anlayışı ortaya konmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelâm · Mu'tezile · Mucize

Özet

İslâm mütekellimlerine göre mucize, peygamberlik alametidir ve birtakım özelliklere sahip olması gerekmektedir. Mu‘tezile’ye göre mucizenin üç temel özelliği vardır: Allah’ın fiili olması, olağanüstü olması ve nübüvvet iddiasından sonra, iddiaya uygun bir şekilde meydana gelmesidir. Onlara göre Kur’an-ı Kerim de belâgat ve fesahat açısından bir mucizedir. Fakat Nazzâm, “Sarfe Teorisi” ile bunu reddetmiştir. O Kur’an’ın belâgat ve fesahat açısından bir mucize olmadığını iddia etmiştir. Ona göre müşriklerin Kur’an’ın benzerini getirememelerinin sebebi Allah’ın özel müdahalesidir. Bu çalışmanın amacı da Mu‘tezile’nin mucize anlayışını ortaya koymak ve bu bağlamda “Sarfe Teorisi”ni değerlendirmektir. Bu itibarla, zihinlerde beliren bazı soru işaretlerinin giderilecek olmasını temenni etmekteyiz. Yapılan çalışmada mucize kavramı açıklanmış ve Mu‘tezile’nin mucize anlayışı ortaya konmuştur.

Abstract

According to Islamic scholars, miracle is a sign of prophethood and it must have some features. According to Mu‘tezile, miracle has three main characteristics: God's deed, being extraordinary, and occurring in accordance with the claim after claiming prophethood. According to them, the Quran is a miracle in terms of rhetoric and purification. But Nazzâm rejected this with his "Theory of Sarfe". He claimed that the Quran was not a miracle in terms of rhetoric and purification. According to him, the reason why the polytheists could not replicate the Quran is God's special intervention. The purpose of this study is to reveal Mu‘tezile's understanding of miracle and to evaluate "Sarfe Theory" in this context. In this respect, we hope that some question marks that appear in minds will be eliminated. In the study, the concept of miracle was explained and Mu‘tezile's understanding of miracle was revealed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İPEK, M. (2022). Mu‘tezile’nin Mucize Anlayışı ve Nazzâm’ın Sarfe Teorisi Bağlamında Genel Bir Değerlendirme. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 134–155. https://ajindex.com/articles/505754

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Aktepe, Orhan. Ebu Nuaym el-İsfahânî’nin Nübüvvet Anlayışı. Erzincan: Doğu Yayınları, 2012.
  2. Arslan, Hulusi. İslâm Düşünce Geleneğinde Şia-Mu‘tezile Etkileşimi. İstanbul: Endülüs Yayınları, 2017.
  3. Aslan, İbrahim. “İmam Mâtürîdî’nin Deist Eleştirilere Karşı Nübüvvet Savunusu”. Kelâm Araştırmaları Dergisi 12/2 (2014), 33-54.
  4. Aydın, Hasan. “Gazzâli ve İbn Rüşd’e Göre Mucize”. Kelam Araştırmaları Dergisi 6/2 (2008), 115-130. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdülkāhir b. Tâhir b. Muhammed et-Temîmî. el-Fark beyne’l-Firâk. Kâhire: Mektebetü İbn Sinâ, ts. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdülkāhir b. Tâhir b. Muhammed et-Temîmî. Usûlü’d-Dîn. İstanbul: Matba’atü’d-Devle, 1968. Bakillânî, Muhammed b. Tayyib. Kitâbu Temhîdi’l-Evâil ve’t-Telhîsi’d-Delâil. Beyrut: Mektebetü’s-Sekâfiyye, 1957. Bedevî, Abdurrahman. Min Târîhi’l-İlhâd fi’l-İslâm, Beyrut: Dirâsetü’l-İslâmiyye, 1980. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiʿu’ṣ-ṣaḥîḥ. Beyrut: Dâru İbni Kesîr, 2002.
  5. Bulut, Hâlil İbrahim. “Mucize”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 30/350-352. İstanbul: TDV Yayınları, 2005.
  6. Bulut, Hâlil İbrahim. Nübüvvet’in İspatında Mucize. Ankara: Araştırma Yayınları, 2016. Câhız, Ebû Osmân Amr b. Bahr b. Mahbûb. er-Resâil (Hücecü’n-Nübüvve). thk. Abdusselam Muhammed Hârun. y.y.: Mektebetü Lisânü’l-Arab, ts. Cürcânî, Seyyid Şerif. Mu’cemü’t-Ta’rifât., thk. Muhammed Sıddık Minşevî. Kahire: Dârü’l-Fazile, ts. Çeker, Orhan. “Beynûnet”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 6/79-80. İstanbul: TDV Yayınları, 1992.
  7. Çelebi, İlyas. “Nazzâm”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 32/466-469. İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Ebû Hâtim Er-Râzî, Ahmed b. Hamdân b. Ahmed. A’lâmü’n-Nübüvve. Lübnan: Dârü’s-Sâkî, 2003.
  8. Erdoğan, Hâlil İbrahim. “Câhız ve Sarfe Teorisine Farklı Bir Bakış”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 2/4 (2013), 77-96. Eş’ârÎ, Ebu’l-Hasan. el-İbâne ve Usûlü Ehli’s-Sünnet. çev. Ramazan Biçer. İstanbul: Gelenek Yayınları, 2010. Eş‘arî, Ebu’l-Hasan. Makâlâtü’l-İslâmiyyîn ve İhtilâfu’l-Musallîn. çev. Mehmet Dalkılıç, Ömer Aydın. İstanbul: Kabalcı Yayınları, 2005.
  9. Fığlalı, Ethem Ruhi. “İbaziyye”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 19/256-261. İstanbul: TDV Yayınları, 1999. Hâlidî, Salâh Abdülfettah. el-Beyân fî İ’câzi’l-Kur’an. Amman: Mektebetü’l-Mü’tedîn, ts. Hayyât, Ebu’l-Hüseyn Abdurrahman b. Muhammed b. Osman. Kitâbü’l-İntsâr ve’r-Redd Alâ İbni’r-Râvendî el-Mülhîd. y.y., ts. İbn Mâce, Ebû Abdillâh Muhammed b. Yezid. es-Sünen. thk. Muhammed Fuvâd Abdulbâkî. y.y.: Dâr