Dergiler / Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 8

ALEVİ-BEKTAŞİ CEMLERİNDE “DESTE BAĞLAMA” GELENEĞİVE “BAĞLAMA” ADININ KAYNAĞI

“DESTE BAĞLAMA” TRADITION AND THE ORIGIN OF THE NAME OF “BAĞLAMA” IN ALEVI-BEKTASHI CEM RITUELS

Sayfa
43–62
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, "Bağlama" adının nereden geldiğine dair, yeni bilgiler ve bulgular ışığında bir değerlendirme yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, "Bağlama" adının nereden geldiğine dair, yeni bilgiler ve bulgular ışığında bir değerlendirme yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İkinci aşamada halk müziği geleneğinin oldukça canlı olduğu Alevi-Bektaşi edebiyatı ve müziğinin oluşumu üzerine bilgiler verilmiş, üçüncü aşamada ise "Deste Bağlama" geleneğinin oluşumu ve kopuzdan bağlamaya geçiş değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalınan düzene zaman içerisinde her kesimden kabul gören "Bağlama Düzeni" sazın adına da "Bağlama" denilmiştir
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalede, "Bağlama" adının nereden geldiğine dair, yeni bilgiler ve bulgular ışığında bir değerlendirme yapılmıştır. Öncelikle Orta Asya, Anadolu ve yakın coğrafyalarda telli sazların tarihçesi incelenmiş. İkinci aşamada halk müziği geleneğinin oldukça canlı olduğu Alevi-Bektaşi edebiyatı ve müziğinin oluşumu üzerine bilgiler verilmiş, üçüncü aşamada ise "Deste Bağlama" geleneğinin oluşumu ve kopuzdan bağlamaya geçiş değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Alevi-Bektaşi edebiyatı ve müziğiyle, ayin-i cemlerde en önemli unsurlardan biri olan "Deste Bağlama" hem sazın kendisine, hem de sazın çalındığı düzene (Akort) adını vermiştir. Çalınan düzene zaman içerisinde her kesimden kabul gören "Bağlama Düzeni" sazın adına da "Bağlama" denilmiştir

Abstract

This article aims to make an assessment about where the name of “Bağlama” comes from in the light of newly emerging findings and information. First of all, history of string musical instruments was examined in the central Asia, Anatolia and nearby geography. Secondly, the information is given about the composition of AleviBektashy literatüre and music, in which folk music tradition is highly living. Thirdly, the formation “Deste Bağlama” tradition and the process of transtion from lutekopuz to “Bağlama” have been evaluated. As a result, “Deste Bağlama” which gives its name to the both musical instrument and the Accord (Akort), is the mostimportant part of Alevi-Bektashy’s “ayin-i cems”, literatüre and music. In the course of time, the order has been started to be called as “Bağlama Düzeni” and the name of the musical instrument becomes “Bağlama”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KURT, N. (2022). ALEVİ-BEKTAŞİ CEMLERİNDE “DESTE BAĞLAMA” GELENEĞİVE “BAĞLAMA” ADININ KAYNAĞI. Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 8, 43–62. https://ajindex.com/articles/496252

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. ABBASOVA F., ANADOL C. (2002),
  2. Türk Kültür ve Medeniyeti, IQ Sanat Kültür İletişim Yay. İstanbul,
  3. II. Baskı.
  4. AKDOĞU O. (1999). “Türk Müziği Tarihi”, Ulusal Müzikoloji, Aylık Müzikoloji Dergisi, Selen Yayıncılık, Ocak, Sayı: I. ARTUN Erman, Alevi-Bektaşi Edebiyatına Genel Bir Bakış. http://turkoloji.cu.edu.tr/HALK%20EDEBIYATI/5.php (html erişim: 10.09.2015).
  5. ATAMAN S., Y (1993). Türk Halk Çalgılarına Ait Ayrıntılı Bilgiler ve Bağlama Geleneği, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. DELABORDE Jean-François Benjamin (1780). “Essai Sur la Musique Ancienne And Modern”, Paris. DOĞANAY, Namık Kemal. http://www.asikremzani.net/makale/Marifetin_Kapisi_Muhabbet. (html erişim: 10.10.2015).
  6. ERSEVEN İlhan Cem (1996).
  7. Alevilerde Semah, İstanbul:
  8. Ant Yayınları.
  9. GAZİMİHAL, Mahmut Ragıp (1958).
  10. Asya ve Anadolu Kaynaklarında Iklıg, Ankara: Ses ve Tel Yayınları. __________ (1975). Ülkelerde Kopuz ve Tezeneli Sazlarımız, Kültür Bakanlığı. GÖLPINARLI Abdülbaki (1992).
  11. Alevi- Bektaşi Nefesleri, II. Baskı, İstanbul:
  12. İnkılap Kitabevi.
  13. GÜNAY Umay (1992). Türkiye’de Âşık Tarzı Şiir Geleneği ve Rüya Motifi, Ankara:
  14. Akçağ Yay. KAROMATLİ Faizullah (1999). ”Antik Dönemde Orta Asya’da Müzik ve Anadolu ile Özbek Müziği Arasındaki İlişkiler,” Bildiri metni, Uluslararası “Tarihte Anadolu Müziği ve Çalgıları” Sempozyumu, (12-13 Kasım) Ankara: Kültür Bakanlığı. KAYA Doğan, http://dogankaya.com/fotograf/baslangictan_gunumuze_asik_edebiyati.pdf (html erişim: (15.05.2016).
  15. KOCA Turgut-Onaran Zeki (1987).
  16. Gül-Deste Nefesler, Ezgiler, Notalar, Ankara. KURT İrfan, “10. İstanbul Türk Müziği Günleri (04-05 Aralık-2003) - Müzik Araştırmaları ve Folklor Derlemeleri” Sempozyum tam bildiri metni. MELİKOF İrene (1994).
  17. Uyur İdik Uyardılar, İstanbul.
  18. NOYAN Bedri Dedebaba (2001). Bütün Yönleriyle Bektâşîlik ve Alevîlik, Ankara:
  19. Ardıç Yay. OGÜN Atilla Budak (2000).
  20. Türk Müzik Kültürünün Kökeni, Gelişimi, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay. No:2392. ÖGEL Bahaeddin (1991).
  21. Türk Kültür Tarihine Giriş, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay. ÖZKAN İsmail Hakkı (1990). Türk Mûsikîsi Nazariyatı ve Usuller, Kudüm Velveleleri, III.Baskı, İstanbul:
  22. Ötüken Neşriyat. PARLAK Erol, Anadolu'da Bağlama http://www.turkuler.com/baglama/tarih1.asp (html erişim: 15-05-2013).
  23. SÖZER Vural (1996).
  24. Müzik, Ansiklopedik Sözlük, 4.Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi. ŞENEL Süleyman, "Âşık Musikisi", TDV İslam Ansiklopedisi, C. 3, İstanbul: Güzel Sanatlar Matbaası. TATÇI Mustafa (2012).
  25. Yunus Emre Divan-ı İlahiyat, İstanbul.
  26. TURAN Şerafettin (1994). Türk