Journals / Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 8

“DESTE BAĞLAMA” TRADITION AND THE ORIGIN OF THE NAME OF “BAĞLAMA” IN ALEVI-BEKTASHI CEM RITUELS

ALEVİ-BEKTAŞİ CEMLERİNDE “DESTE BAĞLAMA” GELENEĞİVE “BAĞLAMA” ADININ KAYNAĞI

Pages
43–62
Publication Date
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the course of time, the order has been started to be called as “Bağlama Düzeni” and the name of the musical instrument becomes “Bağlama”

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article aims to make an assessment about where the name of “Bağlama” comes from in the light of newly emerging findings and information.
📊
Key Findings & Data:First of all, history of string musical instruments was examined in the central Asia, Anatolia and nearby geography.
💡
Conclusion & Impact:In the course of time, the order has been started to be called as “Bağlama Düzeni” and the name of the musical instrument becomes “Bağlama”
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This article aims to make an assessment about where the name of “Bağlama” comes from in the light of newly emerging findings and information. First of all, history of string musical instruments was examined in the central Asia, Anatolia and nearby geography. Secondly, the information is given about the composition of AleviBektashy literatüre and music, in which folk music tradition is highly living. Thirdly, the formation “Deste Bağlama” tradition and the process of transtion from lutekopuz to “Bağlama” have been evaluated. As a result, “Deste Bağlama” which gives its name to the both musical instrument and the Accord (Akort), is the mostimportant part of Alevi-Bektashy’s “ayin-i cems”, literatüre and music. In the course of time, the order has been started to be called as “Bağlama Düzeni” and the name of the musical instrument becomes “Bağlama”

Özet

Bu makalede, "Bağlama" adının nereden geldiğine dair, yeni bilgiler ve bulgular ışığında bir değerlendirme yapılmıştır. Öncelikle Orta Asya, Anadolu ve yakın coğrafyalarda telli sazların tarihçesi incelenmiş. İkinci aşamada halk müziği geleneğinin oldukça canlı olduğu Alevi-Bektaşi edebiyatı ve müziğinin oluşumu üzerine bilgiler verilmiş, üçüncü aşamada ise "Deste Bağlama" geleneğinin oluşumu ve kopuzdan bağlamaya geçiş değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Alevi-Bektaşi edebiyatı ve müziğiyle, ayin-i cemlerde en önemli unsurlardan biri olan "Deste Bağlama" hem sazın kendisine, hem de sazın çalındığı düzene (Akort) adını vermiştir. Çalınan düzene zaman içerisinde her kesimden kabul gören "Bağlama Düzeni" sazın adına da "Bağlama" denilmiştir

🔖

Cite This Article

KURT, N. (2022). “DESTE BAĞLAMA” TRADITION AND THE ORIGIN OF THE NAME OF “BAĞLAMA” IN ALEVI-BEKTASHI CEM RITUELS. Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuarı Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 8, 43–62. https://ajindex.com/articles/496252

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. ABBASOVA F., ANADOL C. (2002),
  2. Türk Kültür ve Medeniyeti, IQ Sanat Kültür İletişim Yay. İstanbul,
  3. II. Baskı.
  4. AKDOĞU O. (1999). “Türk Müziği Tarihi”, Ulusal Müzikoloji, Aylık Müzikoloji Dergisi, Selen Yayıncılık, Ocak, Sayı: I. ARTUN Erman, Alevi-Bektaşi Edebiyatına Genel Bir Bakış. http://turkoloji.cu.edu.tr/HALK%20EDEBIYATI/5.php (html erişim: 10.09.2015).
  5. ATAMAN S., Y (1993). Türk Halk Çalgılarına Ait Ayrıntılı Bilgiler ve Bağlama Geleneği, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. DELABORDE Jean-François Benjamin (1780). “Essai Sur la Musique Ancienne And Modern”, Paris. DOĞANAY, Namık Kemal. http://www.asikremzani.net/makale/Marifetin_Kapisi_Muhabbet. (html erişim: 10.10.2015).
  6. ERSEVEN İlhan Cem (1996).
  7. Alevilerde Semah, İstanbul:
  8. Ant Yayınları.
  9. GAZİMİHAL, Mahmut Ragıp (1958).
  10. Asya ve Anadolu Kaynaklarında Iklıg, Ankara: Ses ve Tel Yayınları. __________ (1975). Ülkelerde Kopuz ve Tezeneli Sazlarımız, Kültür Bakanlığı. GÖLPINARLI Abdülbaki (1992).
  11. Alevi- Bektaşi Nefesleri, II. Baskı, İstanbul:
  12. İnkılap Kitabevi.
  13. GÜNAY Umay (1992). Türkiye’de Âşık Tarzı Şiir Geleneği ve Rüya Motifi, Ankara:
  14. Akçağ Yay. KAROMATLİ Faizullah (1999). ”Antik Dönemde Orta Asya’da Müzik ve Anadolu ile Özbek Müziği Arasındaki İlişkiler,” Bildiri metni, Uluslararası “Tarihte Anadolu Müziği ve Çalgıları” Sempozyumu, (12-13 Kasım) Ankara: Kültür Bakanlığı. KAYA Doğan, http://dogankaya.com/fotograf/baslangictan_gunumuze_asik_edebiyati.pdf (html erişim: (15.05.2016).
  15. KOCA Turgut-Onaran Zeki (1987).
  16. Gül-Deste Nefesler, Ezgiler, Notalar, Ankara. KURT İrfan, “10. İstanbul Türk Müziği Günleri (04-05 Aralık-2003) - Müzik Araştırmaları ve Folklor Derlemeleri” Sempozyum tam bildiri metni. MELİKOF İrene (1994).
  17. Uyur İdik Uyardılar, İstanbul.
  18. NOYAN Bedri Dedebaba (2001). Bütün Yönleriyle Bektâşîlik ve Alevîlik, Ankara:
  19. Ardıç Yay. OGÜN Atilla Budak (2000).
  20. Türk Müzik Kültürünün Kökeni, Gelişimi, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay. No:2392. ÖGEL Bahaeddin (1991).
  21. Türk Kültür Tarihine Giriş, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay. ÖZKAN İsmail Hakkı (1990). Türk Mûsikîsi Nazariyatı ve Usuller, Kudüm Velveleleri, III.Baskı, İstanbul:
  22. Ötüken Neşriyat. PARLAK Erol, Anadolu'da Bağlama http://www.turkuler.com/baglama/tarih1.asp (html erişim: 15-05-2013).
  23. SÖZER Vural (1996).
  24. Müzik, Ansiklopedik Sözlük, 4.Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi. ŞENEL Süleyman, "Âşık Musikisi", TDV İslam Ansiklopedisi, C. 3, İstanbul: Güzel Sanatlar Matbaası. TATÇI Mustafa (2012).
  25. Yunus Emre Divan-ı İlahiyat, İstanbul.
  26. TURAN Şerafettin (1994). Türk