Dergiler / Bahçe / 2017 / Cilt: 46 - Sayı: Özel Sayı 2

KAYSERİ’DEN SEÇİLEN CEVİZ GENOTİPLERİNDE BAZI POMOLOJİK VE BİYOKİMYASAL ÖZELLİKLERİN BELİRLENMESİ

DETERMINATION OF POMOLOGICAL AND BIOCHEMICAL CHARACTERISTICS OF WALNUT GENOTYPES SELECTED FROM KAYSERI PROVINCE

Dergi
Bahçe
Sayfa
201–207
Yayın Tarihi
2022-10-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öte yandan 36 (%20.82) nolu genotip en yüksek protein oranına, 41 (%14.18) nolu genotip ise en düşük protein oranına sahip olarak tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada Kayseri ilinin yoğun ceviz popülasyonları bulunan bölgelerinden yapılan seleksiyon çalışmalarında belirlenen ve tohumdan meydana gelmiş 50 ceviz genotipi kullanılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İki yıllık verilere göre, en yüksek meyve ağırlığı 13 (18.10 g) nolu genotipte saptanırken; en düşük meyve ağırlığı değeri 47 (6.14 g) nolu genotipte saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Öte yandan 36 (%20.82) nolu genotip en yüksek protein oranına, 41 (%14.18) nolu genotip ise en düşük protein oranına sahip olarak tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada Kayseri ilinin yoğun ceviz popülasyonları bulunan bölgelerinden yapılan seleksiyon çalışmalarında belirlenen ve tohumdan meydana gelmiş 50 ceviz genotipi kullanılmıştır. İki yıllık çalışma sonunda, incelenen özellikler yönünden genotipler arasında önemli varyasyonlar olduğu saptanmıştır. İki yıllık verilere göre, en yüksek meyve ağırlığı 13 (18.10 g) nolu genotipte saptanırken; en düşük meyve ağırlığı değeri 47 (6.14 g) nolu genotipte saptanmıştır. Meyve iç ağırlığı değerlerinde öne çıkan genotip 15 (8.41 g) nolu olurken, 30 (2.24 g) nolu genotip en düşük iç ağırlığına sahip olmuştur. Ceviz genotiplerinde randıman değerleri %55.57 (35 nolu genotip) ile %34.36 arasında değişmiştir. Yıllar ortalamasına göre en yüksek yağ oranı 2 (%72.36) nolu genotipte; en düşük yağ oranı ise 36 (%62.21) nolu genotipte belirlenmiştir. Öte yandan 36 (%20.82) nolu genotip en yüksek protein oranına, 41 (%14.18) nolu genotip ise en düşük protein oranına sahip olarak tespit edilmiştir. Çalışma, doğada tohumdan oluşmuş ceviz ağaçları arasında bazı meyve özellikleri yönünden önemli farklılıkların olduğunu ve bunların değerlendirilmesinin önemini ortaya koymuştur

Abstract

of Kayseri provinces were investigated. After two years of study, significant variations were determined among the genotypes. According to results significant differences were found among the genotypes. Fruit weight of genotypes ranged between 18.10 g (genotype 13)–6.14 g (genotype 47). Genotype 15 (8.41 g) was the best and genotype 30 (2.24 g) had the lowest value of kernel weight. Kernel ratio of walnut genotypes varied between 55.57% (genotype 35) and 34.36%. The highest oil content obtained from genotype 2 (72.36) and the lowest value obtained from genotype 36 (62.21%). Genotype 36 (20.82%) had the highest protein level while genotype 41 (14.18%) had the least protein level. The study revealed that hat there are significant differences among walnut trees in terms of some fruit characteristics and importance of their evaluation

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PARİS, K., UZUN, A. (2022). KAYSERİ’DEN SEÇİLEN CEVİZ GENOTİPLERİNDE BAZI POMOLOJİK VE BİYOKİMYASAL ÖZELLİKLERİN BELİRLENMESİ. Bahçe, Cilt: 46 - Sayı: Özel Sayı 2, 201–207. https://ajindex.com/articles/459641

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Doğan, A., H. İ. Oğuz, A. Gün ve M. A. Askın, 2005. Bayındır (İzmir) Yöresinde Selekte Edilen Bazı Ümitvar Ceviz (Juglans regia L.) Genotiplerinde Meyve Özeliklerinin Belirlenmesi. Bahçe 34(1):117–121
  2. Şen, S. M., 2011. Ceviz Yetiştiriciliği, Başak Matbaacılık, Ankara, 220 s
  3. Akça, Y., 2005. Ceviz Yetiştiriciliği. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yayın Daire Başkanlığı Matbaası, Ankara, 239 s
  4. FAO, 2013. FAOSTAT. Statistic Database http://faostat3.fao.org/download/q/qc/e (Accessed on 24.09.2016
  5. Şen, S. M., 1980. Kuzey Doğu Anadolu ve Doğu Karadeniz Bölgesi Cevizlerinin (Juglans regia L.) Seleksiyon Yolu İle Islahı Üzerinde Araştırmalar (Doçentlik Tezi). Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü, Erzurum, 140 s
  6. McGranahan, G. and C. Leslie, 1991. Walnuts. (Ed: James N. Moore & James R. Ballington Jr. Acta Horticulturae, 290: 905–953
  7. Yarılgaç, T., 1997. Gevaş Yöresi Cevizlerinin (Juglans regia L.) Seleksiyon Yolu ile Islahı Üzerinde Araştırmalar (Doktora Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van, 152 s
  8. Atefi, A., 2001. Comparison of Some Promosing Iranian Walnut Clones and Foreign Varieties. Acta Horticulturae 544:51–59
  9. Akça, Y. ve E. Köroğlu, 2005. İskilip Ceviz Popülasyonu İçerisinde Üstün Özellikli Ceviz Tiplerinin Seleksiyon Yolu ile Islahı. Bahçe 34(1):41–48
  10. Bayazit, S., 2011. Bazı Ceviz (Juglans regia L.) Genotiplerinin Yayladağı (Hatay) Koşullarındaki Fenolojik Özellikleri ve Yan Dal Verimliliği. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 42(2):95–102
  11. Ölez, H., 1971. Marmara Bölgesi Cevizlerinin (Juglans regia L.) Seleksiyon Yolu ile Islahı Üzerinde Araştırmalar (Doktora Tezi). Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü Merkezi Yalova. 12.Şen, S. M. and F. E. Tekintaş, 1992. A Study on the Selection of Adilcevaz Walnut. Acta Horticulturae 317: 171–174. 13.Akça, Y., 1993. Gürün Cevizlerinin (Juglans regia L.) Seleksiyon Yolu ile Islahı Üzerinde Araştırmalar (Doktora Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Van 14.Özkan, Y., 1993. Tokat Merkez İlçe Cevizlerinin Seleksiyon Yolu ile Islahı Üzerine Araştırmalar (Doktora Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Van, 123s. 15.Küden, A., N. Kaska and N. Türemiş, 1995. Walnut Selection in Middle Taurus Mountains. Acta Horticulturae 442:117–119. 16.Bayazit, S., 2000. Hatay Yöresi Cevizlerinin Seleksiyon Yoluyla Islahı Üzerinde Araştırmalar (Yüksek Lisans Tezi). Mustafa Kemal Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstit