Dergiler / Alevilik Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 0 - Sayı: 13

SUNNÎ-ŞİÎ ULEMA VE AYDINLARININ İSLAM MEZHEPLERİNİ YAKINLAŞTIRMA ÇABALARI

THE EFFORTS OF SUNNI-SHIAH INTELLECTUALS ON THE APPROXIMATION OF THE ISLAMIC SECTS

Sayfa
185–204
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Üzerinde durulmaya çalışılacak isimler şunlardır: Allâme Abdullah Süveydî, Muhammed Hasan el-A'zami, Muhammed Abduh, Muhammed Reşid Rıza ve Mustafa Sibâî; Muhammed Hüseyin Âl-i Kâşifu'l-Ğitâ, Abdülhuseyn Şerefuddin, Seyyid Ali Hamaneî.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam âlemi son yıllarda mezhep kö- kenli bir çatışmanın içerisine sürüklenmek istenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaşanan çatışmaları, şimdilik, mezhepsel farklılıkla açıklamak yerine, siyasal olanın mezhepsel farklılığı olarak değerlendirmek ve Sunnî-Şiî karşıtlığı üzerinden Ortadoğu coğrafyasının her an kaosa sürüklenebileceğini de göz önünde bulundurmak gerekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Üzerinde durulmaya çalışılacak isimler şunlardır: Allâme Abdullah Süveydî, Muhammed Hasan el-A'zami, Muhammed Abduh, Muhammed Reşid Rıza ve Mustafa Sibâî; Muhammed Hüseyin Âl-i Kâşifu'l-Ğitâ, Abdülhuseyn Şerefuddin, Seyyid Ali Hamaneî.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İslam âlemi son yıllarda mezhep kö- kenli bir çatışmanın içerisine sürüklenmek istenmektedir. Yaşanan çatışmaları, şimdilik, mezhepsel farklılıkla açıklamak yerine, siyasal olanın mezhepsel farklılığı olarak değerlendirmek ve Sunnî-Şiî karşıtlığı üzerinden Ortadoğu coğrafyasının her an kaosa sürüklenebileceğini de göz önünde bulundurmak gerekmektedir. Bu makalede, Müslümanlar açısından önem arz eden bir mesele olarak mezheplerin yakınlaş(tırıl)ması hususu ele alınmaya çalışılacaktır. Bu amaçla ortaya konan gayretlerin tarihçesi verilecek ve bu çalışmalar da ne tür hedeflerin belirlendiği tespit edilmeye çalışılacaktır. Mezhepleri yakınlaştırma düşüncesi VI. / XII. yüzyıllarda yavaş yavaş kendini göstermeye başlamış ve ilk nüvelerini vermiş- tir. Bu nüveler zaman içerisinde filizlenmiş ve yirminci yüzyıl içerisinde olumlu denilebilecek çalışmalarla da gün be gün güçlenmiştir. Özellikle takrib müessesesinin olu- şumu bu minvalde zikredilmelidir. Çalış- mamızda bu nüvelere kısaca temas edilecek ve Ehl-i Sünnet ve Şiî ulema ve aydınlarının XX. yüzyılda yaptığı mezhepleri yakınlaş- tırma gayretleri ve çalışmaları hakkında bazı örnekler üzerinden değerlendirme yapılmaya çalışılacaktır. Üzerinde durulmaya çalışılacak isimler şunlardır: Allâme Abdullah Süveydî, Muhammed Hasan el-A'zami, Muhammed Abduh, Muhammed Reşid Rıza ve Mustafa Sibâî; Muhammed Hüseyin Âl-i Kâşifu'l-Ğitâ, Abdülhuseyn Şerefuddin, Seyyid Ali Hamaneî.

Abstract

In the recent years, the Islamic world is to be dragged into a sectarian (madhabs) conflict. For the present, it is better to explain what is going on in the world as the politic difference seems related to the madhabs, instead of sectarian difference. And also, it is necessary to conceive the probability of drifting of Middle East geography towards chaos by the pretext of Sunni-Shii controversy. In this paper, the proximity (taghrib) of Islamic schools will be handled as a vital subject related to Muslims all around the world. The history of the efforts on this way will be explained and the goals of those efforts will be tried to be determined in this study. The idea of the proximity of Islamic schools of thought started to show itself in the 6th /12th century gradually and gave the first examples. In time, those examples sprout and got stronger in the 20th century by the studies which can be assumed as quite successful. The institution of proximity should be taken in this context. In our paper, those effort examples will be mentioned shortly and the efforts, and studies of scholars and intellectuals from Ahl asSunneh and Shia will be explicated through examples. Those intellectuals and scholars are as follows: Allame Abdullah Süveydî, Muhammad Hasan el-A‘zami, Muhammad Abduh, Muhammad Reşid Reza ve Mustafa Sibâî; Muhammed Hüseyin Âl-i Kâşifu’l- Ğitâ, Abdulhusayn Şerefuddin, Sayyid Ali Khameneî.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNEŞ, H. H. (2022). SUNNÎ-ŞİÎ ULEMA VE AYDINLARININ İSLAM MEZHEPLERİNİ YAKINLAŞTIRMA ÇABALARI. Alevilik Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 13, 185–204. https://ajindex.com/articles/434911

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. ABDUH, Muhammed. (1414/1993). elA‘mâlu’l-Kâmile lil-İmâm Şeyh Muhammed Abduh, (Tahkik Muhammed İmare), Dâru’ş-Şuruk. Kahire. ABDUH, Muhammed. (Tarihsiz). Şerh-u Nehcü’l-Belâğa, c. 1-4, Daru’l-Marife. Lübnan. ATEŞ, Abdurrahman. (2001). Avşarlı Nadir Şah ve Döneminde Osmanlı-İran Mücadeleleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Isparta. EBUZERİ, Abdurrahim. (2012). Lübnan’da Direnişin Mimarı İmam Musa Sadr. Çev: Sedat Baran. İstanbul. HAMANEÎ, Ayetullahi’l-Uzmâ Seyyid Ali. (2013). İslamî Birlik. Çev: Nurcan Altun. İstanbul. KAFARÎ, Nasır Abdullah b. Ali. (1413). Mes’eletu’t-Takrîb Beyne Ehli’s-Sünne ve’ş-Şîa. C. II. Daru’n-Nuşur ve’t-Tevzi Riyad. KAPLAN, Doğan. (2013). İran’da Şiî-Sunnî Yakınlaştırma Çabaları. e-Makalat Mezhep Araştırmaları, VI, Güz/2, s. 257- 274. KARA, Seyfullah. (2009). Büyük Selçuklular Döneminde Mezhep Kavgaları. İstanbul. KÂŞİFU’L-ĞİTÂ, Muhammed Hüseyin Âl. (Tarihsiz). Aslu’ş-Şi‘a ve Usûlihâ Mukârenetu Mukârenetu Ma‘a Mezâhibi’l-Erba‘a. Beyrut. MERÇİL, Erdoğan. (1994). Büveyhîler. Diyanet İslam Ansiklopedisi, C.6, s. 496-500.
  2. MUTLİ, Tamir Mahmud. (1425/2004). Menâhicu’ş-Şeyh Muhammed Reşid Rıza fi’l-Akîde. Dar-u Macid İseyri. Cidde. ÖZ, Mustafa. (1994). “Tabersî”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C. 39, s. 324-325.
  3. REŞİD RIZA, Muhammed. (13366/1947). Resâil li-Reşîd Rıza, Darul Menar. Kahire. es-SADR, Musa. (1428/2007). Kelimâtu’lKisâr li-İmâm Musa es-Sadr. Merkezu Nun. SAHİBİ, Muhammed Cevad. (2010). İttihat Bayraktarı Seyyid Cemaleddin Hüseyni. Çev: Sedat Baran. The World of Proximity of İslamic Schools of Thought. Tahran. SERBESTOĞLU, İbrahim. (2012). 19. Yüzyılda Filistin’de Yahudiler Üzerinde İngiliz ve Amerikan Himayesi. History Studies, S. 4/1. s. 489-502. SİBÂÎ, Mustafa. (tarihsiz). es-Sünne ve Mekânetihâ fi’t-teşrî‘i’l-İslâm. Daru’lVerrak. SOY, Hacı Bayram. (2004). Arap Milliyetçiliği: Ortaya Çıkışından 1918’e Kadar. Bilig, S. 30 s. 173-202. SÜVEYDÎ, Abdullah. (1323). el-Hucecu’lKat‘iyye. Mısır. SÜVEYDÎ, Allâme Abdullah. (tarihsiz). Mu’temeru’n-Necef. Tahkik: Muhibbuddin el-Hatib. Basım yeri yok. SÜVEYDÎ, Abdullah. (2008). Hak Sözün Vesikaları. İstanbul.
  4. ŞİRİNOV, Aqil. (1994). “Tabersî”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C. 41, s. 437-442. et-TABERSÎ, Eba Ali Fazl b. Hasan. (1426/2005). Mecma‘u’l-Beyân. C. I. III. Dârul Ulum. Beyrut. et-TUSÎ, Şeyh Ebu Cafer Muhammed b. Muhammed b. (1407). el-Hilâf, C. I. Müessesetu’n-Neşru’l-İslâmî. Kum. http://www.taqrib.info/turkish/ index.php?option=