Dergiler / Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 2

Kent Kimliği, Doğayla Temas ve Öznel İyi Oluş

Urban Identity, Contact with Nature, and Subjective Well-Being

Sayfa
419–430
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmalar, bireylerin yaşadıkları fiziksel çevreyle kurdukları ilişkilerin ve doğaylatemaslarının öznel iyi oluşlarını güçlendirebileceğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmalar, bireylerin yaşadıkları fiziksel çevreyle kurdukları ilişkilerin ve doğaylatemaslarının öznel iyi oluşlarını güçlendirebileceğini göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya yaşları 17 ile 73 arasında değişen (Ort = 39.70; SS =12.33; Kadın = 130) 213 kişi katılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Hiyerarşikregresyon analizi bulguları ise, demografik değişkenler ve sosyal istenirlik kontrol edildiğinde,aidiyetin yaşam doyumunu; doğayla temasın ise pozitif duygulanımı pozitif yönde yordadığınıgöstermiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışmalar, bireylerin yaşadıkları fiziksel çevreyle kurdukları ilişkilerin ve doğaylatemaslarının öznel iyi oluşlarını güçlendirebileceğini göstermektedir. Bu çalışmada, Türkiye’ninbatısında yer alan bir kentin sakinlerinden oluşan bir örneklemde kent kimliği, doğayla temas veöznel iyi oluş arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Bireylerin yaşadıkları kentlekimliklenme ve doğayla temas etme düzeyleri ile öznel iyi oluşları arasında pozitif yönde birilişki olacağı öngörülmüştür. Çalışmaya yaşları 17 ile 73 arasında değişen (Ort = 39.70; SS =12.33; Kadın = 130) 213 kişi katılmıştır. Bulgular yaşın, kent kimliğinin karşılaştırma ve aidiyetboyutları üzerinde anlamlı bir etkisi olduğunu göstermiş ve en yüksek puanları 45 yaş üstükatılımcıların aldığı görülmüştür. Korelasyon bulgularına göre, kent kimliği; yaşam doyumu vepozitif duygulanım ile pozitif yönde anlamlı korelasyonlar göstermiştir. Ayrıca, doğayla temasve pozitif duygulanım arasında pozitif yönde anlamlı bir korelasyon bulunmuştur. Hiyerarşikregresyon analizi bulguları ise, demografik değişkenler ve sosyal istenirlik kontrol edildiğinde,aidiyetin yaşam doyumunu; doğayla temasın ise pozitif duygulanımı pozitif yönde yordadığınıgöstermiştir.

Abstract

Studies have shown that individuals’ relations with their own living environment and their contact with natural places can improve their well-being. In this study, it was aimed to test the associations between urban identity, contact with nature, and subjective well-being in a city located in the western part of Turkey. It was assumed that the stronger individuals’ identity derived from the city they live in, the better well-being they should report. Moreover, higher levels of their contact with nature should be associated with better well-being. The sample consisted of 213 Turkish participants aged from 17 to 73 years (M = 39.70; SD = 12.33; Female = 130). Results showed that age had an effect on external evaluation and attachment. The highest scores were obtained by the participants over 45 years. Urban identity was significantly correlated with life satisfaction and positive affect and contact with nature was significantly correlated with positive affect. The results of hierarchical multiple regression analyses indicated that after controlling demographics and social desirability, commitment positively predicted life satisfaction whereas contact with nature positively predicted positive affect.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UÇAR, G. K. (2022). Kent Kimliği, Doğayla Temas ve Öznel İyi Oluş. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 419–430. https://ajindex.com/articles/433756

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Belanche D., Casal L.V. Flavián C. (2007). “Understanding the Cognitive, Affective and Evaluative Components of Social Urban Identity: Determinants, Measurement, and Practical Consequences”. Journal of Environmental Psychology 50 (2007) 138-153.
  2. Bolam B., Murphy S. & Gleeson K. (2006). “Place-identity and Geographical Inequalities in Health: A Qualitative Study”. Psychology and Health 21 (2006) 399-420.
  3. Bonnes M., Scopelliti M., Fornara F. & Carrus G. (2012). “Urban Environmental Quality”. Ed. L. Steg, A. E. van den Berg & J. I. M. de Groot, Environmental Psychology: An Introduction (2012) 97-106. Oxford. Brown B. B. & Perkins D. D. (1992). “Disruptions in Place Attachment”. Eds. I. Altman & S. M. Low. Place Attachment (1992) 279-304. New York. Cuba L. & Hummon D. M. (1993). “A Place to Call Home: Identification with Dwelling, Community and Region”. The Sociological Quarterly 34 (1993) 111-131.
  4. Diener E. (1984). “Subjective Well-being”. Psychological Bulletin 95 (1984) 542-575.
  5. Diener E., Emmons R. A., Larsen R. J. & Griffin S. (1985). “The Satisfaction with Life Scale”. Journal of Personality Assessment 49 (1985) 71-75.
  6. Diener E., Suh E. M., Lucas R. E. & Smith H. L. (1999). “Subjective Well-Being: Three Decades of Progress”. Psychological Bulletin 125 (1999) 276-302. Fernández-Portero C., Alarc n D. & Barrios Á. (2017). “Dwelling Conditions and Life Satisfaction of Older People Through Residential Satisfaction”. Journal of Environmental Psychology 49 (2017) 1-7.
  7. Gençöz T. (2000). “Positive and Negative Affect Schedule: A Study of Validity and Reliability”. Turkish Journal of Psychology 15 (2000) 27-28.
  8. Hartig T., Evans G. W., Jamner L. D., Davis D. S. Gärling T. (2003). “Tracking Restoration in Natural and Urban Field Settings”. Journal of Environmental Psychology 23/2 (2003) 109-123.
  9. Hernandez B., Hidalgo M. C., Salazar-Laplace M. E. & Hess S. (2007). “Place Attachment and Place Identity in Natives and Non-natives”. Journal of Environmental Psychology 27 (2007) 310-319. Herzog T. R. & Strevey S. J. (2008). “Contact with Nature, Sense of Humor, and Psychological Well-Being”. Environment and Behavior 40/6 (2008) 747-776.
  10. İmamoğlu E. O. (2004). Self-construal Correlates of Well-being. Yayımlanmamış veri. “İç Göç İstatistikleri”. (n.d.). In Türkiye İstatistik Kurumu [TUİK]. 15 Şubat 2019 tarihinde şu kaynaktan alınmıştır: http://tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1067 Jorgensen B. S. & Stedman R. C. (2001). “Sense of a Place as an Attitude: Lakeshore Owners’ At