Dergiler / Psikoloji Çalışmaları / 2021 / Cilt: 41 - Sayı: 1

Ekolojik Adil Dünya İnancı: Türkiye’deki Bir Örneklemde Bir Çapraz-Geçerleme Çalışması

Ecological Belief in a Just World: A Cross-Validation Study in a Turkish Sample

Sayfa
143–166
Yayın Tarihi
2021-02-08
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu-nunla birlikte, eşitsizliklerin ne derecede adil ya da adaletsiz algılanacağı ve adaletsizlik algısına verilen tepkiler bireyler arasında farklılıklar göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çevresel adaletsizlik örnekleri çok yaygındır ve algılanan adaletsizlik çevre davranışının önemli bir yordayıcısıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu-nunla birlikte, eşitsizliklerin ne derecede adil ya da adaletsiz algılanacağı ve adaletsizlik algısına verilen tepkiler bireyler arasında farklılıklar göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, EADİ’nin çevre psikolojisi yazınında öne çıkan, örneğin sosyal baskınlık yönelimi, değer yönelimleri, kişilik özellikleri ve yetkecilik gibi diğer değişkenler ile ilişkisi de incelenmelidir
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:245 katılımcı
⚙️Değişkenler:Ekolojik adil dünya inancı · adil dünya inancı · çevresel adalet

Özet

Çevresel adaletsizlik örnekleri çok yaygındır ve algılanan adaletsizlik çevre davranışının önemli bir yordayıcısıdır. Bu-nunla birlikte, eşitsizliklerin ne derecede adil ya da adaletsiz algılanacağı ve adaletsizlik algısına verilen tepkiler bireyler arasında farklılıklar göstermektedir. Lerner’a göre bireyler ne hak ediyorlarsa onu aldıkları ve ne alıyorlarsa onu hak ettikleri adil bir dünyaya inanmaya güdülenmişlerdir. Ekolojik adil dünya inancı (EADİ), genel adil dünya inancı ile aynı doğrultuda bir yapı olarak geliştirilmiştir. Bu inanç, ekolojik kaynaklar ve talepler söz konusu olduğunda, dünyanın insanların hak ettiklerini aldıkları temelde ekolojik olarak adil bir yer olduğuna ilişkin inancı tanımlar. Bu çalışmanın amacı, EADİ’nin Türkiye’deki bir örneklemde çapraz geçerliğini gerçekleştirmektir. Bu çalışmanın bir diğer amacı ise, yazında yer alan ilişkili değişkenler ile birlikte EADİ’nin çevresel taahhütleri yordama gücünü test etmektir. Araş-tırmanın örneklemi yaşları 15 ile 69 arasında değişen (Ort. = 34.23; SS = 10.28) 245 katılımcıdan (Nkadın= 160, Nerkek= 83, Nbelirtilmemiş= 2) oluşmaktadır. Genel olarak, değişken örüntüsü ile çevre yanlısı ve çevreye zarar veren taahhütlerin karmaşık motivasyonel yapısı Türkiye örnekleminde doğrulanabilmiştir. Bulgular, EADİ’nin çevre yanlısı ve çevreye zarar veren taahhütlerin bir yordayıcısı olduğunu göstermiştir. Bu başarılı çapraz geçerlik bulguları, çevre psikolojisi alanında güçlü ve önemli bir yapı olarak EADİ üzerine daha fazla araştırma yapılması gerektiğinin altını çizmektedir. Adil dünya inancının çapraz geçerlik çalışmaları ile aynı doğrultuda, EADİ’nin d başka ülkelerde geçerlik çalışmaları gerçekleştirilmelidir. Ayrıca, EADİ oldukça yeni bir yapı olduğu için, çevre davranışıyla ilişkisindeki aracı ve düzenleyi-ci değişkenler keşfedilmeyi beklemektedir. Son olarak, EADİ’nin çevre psikolojisi yazınında öne çıkan, örneğin sosyal baskınlık yönelimi, değer yönelimleri, kişilik özellikleri ve yetkecilik gibi diğer değişkenler ile ilişkisi de incelenmelidir

Abstract

Examples of environmental injustice are widespread, and perceived injustice is an important predictor of environmental behaviour. However, the extent to which inequalities are perceived as just or unjust, as well as reactions towards the perception of injustice, vary among individuals. According to Lerner, individuals are motivated to believe in a just world in which people get what they deserve and deserve what they get. Ecological belief in a just world (EBJW) was developed as a construct that is in line with this general belief in a just world (BJW). This belief indicates that the world is basically an ecologically just place in which people get what they deserve as far as ecological resources and demands are concerned. The aim of the present study is to cross-validate EBJW in a Turkish sample. Another aim is to test the predictive power of EBJW on environmentally relevant commitments along with established other constructs. The sample consists of 245 participants (Nfemale= 160, Nmale= 83, Nmissing= 2) aged from 15 to 69 years (M = 34.23; SD = 10.28). Overall, the variable pattern and the complex motivation structure involved in pro-environmental as well as environmentally risky commitment can be confirmed in the Turkish sample. The results reveal that EBJW qualifies as a predictor of pro-environmental as well as environmentally risky behavioural commitment. This successful cross-validation underpins the need to further investigate EBJW as a powerful and important construct within the field of environmental psychology. In line with the cross-validation of BJW, further validation studies of EBJW should be conducted in other countries. Moreover, as EBJW is a rather new construct, the mediating and moderating variables in its relations with environmental behaviour are waiting to be explored. Finally, its relations with other prominent constructs in environmental psychology such as social dominance orientation, value orientations, personality traits, and authoritarianism should be examined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UÇAR, G. K., BAİER, M., MÜLLER, M. M., KALS, E. (2021). Ekolojik Adil Dünya İnancı: Türkiye’deki Bir Örneklemde Bir Çapraz-Geçerleme Çalışması. Psikoloji Çalışmaları, Cilt: 41 - Sayı: 1, 143–166. https://ajindex.com/articles/119820

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Acar, Y. G. (2018). Gezi’den sonra ne oldu? Güçlenmenin, politikleşmenin ve örgütlenmenin kolektif eylemlerdeki rolü [What happened after Gezi? The role of empowerment, politicization, and organizing in collective action]. Türk Psikoloji Yazıları, 21, 62-78. google scholar Baier, M., Kals, E., & Müller, M. (2013). Ecological belief in a just world. Social Justice Research, 26, 272-300. doi: 10.1007/s11211-013-0192-0 google scholar Bierhoff, H. W., Klein, R., & Kramp, P. (1991). Evidence for the altruistic personality from data on accident research. Journal of Personality, 59(2), 263-280. doi: 10.1111/j.1467-6494.1991.tb00776.x google scholar Byrne, B. M. (2010). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming. New York: Routledge. doi: 10.4324/9780203805534 google scholar Carrus, G., Passafaro, P., & Bonnes, M. (2008). Emotions, habits, and rational choices in ecological behaviors: The case of recycling and use of public transportation. Journal of Environmental Psychology, 28, 51-62. doi: 10.1016/j.jenvp.2007.09.003 google scholar Clayton, S., Kals, E., & Feygina, I. (2016). Justice and environmental sustainability. In C. Sabbagh & M. Schmitt (Eds.), Handbook of social justice theory and research (pp. 369-386). New York: Springer. doi: 10.1007/978-1-4939-3216-0_20 google scholar Dalbert, C. (1999). The world is more just for me than generally: About the personal belief in a just world scale’s validity. Social Justice Research, 12, 79-98. doi: 10.1023/A:1022091609047 google scholar Dalbert, C. (2001). The justice motive as a personal resource: Dealing with challenges and critical life events. Boston: Springer. doi: 10.1007/978-1-4757-3383-9 google scholar Dalbert, C., Montada, L., & Schmitt, M. (1987). Glaube an eine gerechte Welt als Motiv: Validierungskorrelate zweier Skalen [The belief in a just world as a motive: Validity correlates of two scales]. Psychologische Beitrage, 29, 596-615. google scholar Furnham, A. (2003). Belief in a just world: Research progress over the past decade. Personality and Individual Differences, 34(5), 795-817. doi: 10.1016/s0191-8869(02)00072-7 google scholar Gezici-Yalçın, M., & Uluğ, Ö. M. (2017). “Gezi, bardağı taşıran son damlaydı”: Sosyal psikolojik bir perspektifle Gezi Parkı isyanını anlamak [“Gezi was the last drop!”: Understanding the Gezi Park protests from a social-psychological perspective]. Türk Psikoloji Yazıları, 20, 96-109. google scholar Göregenli, M. (2003). Şiddet, kötü