Dergiler / Anadolu / 2020 / Sayı: 46

ARKEOLOJİ MİKROSKOP ALTINDA: TARİHÖNCESİ YERLEŞMELERİN YORUMLANMASINDA ARKEOLOJİK MİKROMORFOLOJİNİN KATKISI

ARCHAEOLOGY UNDER THE MICROSCOPE: THE CONTRIBUTION OF ARCHAEOLOGICAL MICROMORPHOLOGY TO THE INTERPRETATION OF PREHISTORIC SITES

Dergi
Anadolu
Sayfa
263–292
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda yazı hem Türkçe literatürde arkeolojik mikromorfoloji ile ilgili kuramsal ve terminolojik bir altlık oluşturulmasına hem de arkeolojik mikromorfolojinin Türkiye arkeolojisindeki yerinin sağlamlaştırılmasına katkı sağlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Fen bilimsel yöntemlerin arkeoloji dünyasında kalıcı bir yer edindiği 1960’lardan bu yana mik-roskobik ve ultramikroskobik analizlerin hızla arttığı görülür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Başlangıçta küçük fakat gözle görülebilen maddi kültür ögelerinin, küçük parçaların incelenmesinde kullanılan bu analizlerin sınırları zamanla sedi-manlar, mineraller, mikroorganizmalar gibi mikron ölçeğindeki kalıntı ve hatta izleri de içine alacak şekilde genişlemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda yazı hem Türkçe literatürde arkeolojik mikromorfoloji ile ilgili kuramsal ve terminolojik bir altlık oluşturulmasına hem de arkeolojik mikromorfolojinin Türkiye arkeolojisindeki yerinin sağlamlaştırılmasına katkı sağlamaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Fen bilimsel yöntemlerin arkeoloji dünyasında kalıcı bir yer edindiği 1960’lardan bu yana mik-roskobik ve ultramikroskobik analizlerin hızla arttığı görülür. Başlangıçta küçük fakat gözle görülebilen maddi kültür ögelerinin, küçük parçaların incelenmesinde kullanılan bu analizlerin sınırları zamanla sedi-manlar, mineraller, mikroorganizmalar gibi mikron ölçeğindeki kalıntı ve hatta izleri de içine alacak şekilde genişlemiştir. Bugün geldiğimiz noktada dönüşen yaklaşımlar ve gelişen teknikler ile geçmiş yaşam daha yüksek çözünürlükte incelenebilmektedir. Arkeolojik mikromorfoloji buna katkı sunmakla kalmayıp mikro bağlamın kurulmasını sağlayan bir yöntem olarak ön plana çıkar. Yöntemin günümüz Türkiye arkeolojisinde özellikle de tarihöncesi araştırmalarında halen yeterince tanınır olmadığı, analizlerin münferit örneklerle sı-nırlı kaldığı görülür. Bu yazıda arkeolojik mikromorfoloji, incelediği kalıntılar ve ilgi alanına giren konuların arkeolojiye sunduğu katkı çerçevesinde ilk kez kapsamlı olarak sunulmaktadır. Bu bağlamda yazı hem Türkçe literatürde arkeolojik mikromorfoloji ile ilgili kuramsal ve terminolojik bir altlık oluşturulmasına hem de arkeolojik mikromorfolojinin Türkiye arkeolojisindeki yerinin sağlamlaştırılmasına katkı sağlamaktadır.

Abstract

Microscopic and ultramicroscopic analyses had a rapid increase in archaeology since the 1960s with the introduction of the methods of natural sciences. The scope of these analyses, which were originally used in the study of small but visible material culture elements, expanded over time to include micron-scale residues such as sediments, minerals, microorganisms, and even traces. Today, the new ap-proaches and developing techniques allow higher resolution analyses of past life. Archaeologicalmicromorphology, one of the methods used in archaeology, not only contributes to the study of the past in a micron-scale, but also helps reconstructing the micro context out of the field in a laboratory environment. In Turkey -especially in prehistoric archaeology- however, archaeological micromorphology is still not widely practiced and is limited to individual studies. This article is a first comprehensive presentation of archaeological micromorphology to the Turkish audience. It discusses the various remains and topics that are studied and addressed in the scope of archaeological micromorphology. In this regard, this study cont-ributes creating a theoretical and terminological basis for archaeological micromorphology in Turkish litera- ture, and aims to strengthen its place in Turkish archaeology.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UZDURUM, M. (2020). ARKEOLOJİ MİKROSKOP ALTINDA: TARİHÖNCESİ YERLEŞMELERİN YORUMLANMASINDA ARKEOLOJİK MİKROMORFOLOJİNİN KATKISI. Anadolu, Sayı: 46, 263–292. https://ajindex.com/articles/356476

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Agafonoff 1935-1936 V. Agafonoff, “Sols Types de Tunisie”, Annales du Service Botanique et Agronomique de Tunisie 12-13, 1935-1936, 410. Akeret – Rentzel 2001 Ö. Akeret – P. Rentzel, “Micromorphology and Plant Macrofossil Analysis of Cattle Dung from the Neolithic Lake Shore Settlement of Arbon Bleiche 3”, Geoarchaeology: An International Journal 16 (6), 2001, 687-700. Albert – Henry 2004 R. M. Albert – D. O. Henry, “Herding and Agricultural Activities at the Early Neolithic Site of Ayn AbŪ Nukhayla (Wadi Rum, Jordan). The Results of phytolith and spherulite analyses”, Paléorient 30/2, 2004, 81-92. Allen 1930 V. T. Allen, “Petrographic Studies Bearing on the Genesis and Morphology of Illinois Soils”, Second International Congress on Soil Science 5, 1930, 113-117. Angelini ve diğ. 2017 I. Angelini – G. Artioli – C. Nicosia, “Metals and Metalworking Residues”, içinde: C. Nicosia – G. Stoops (eds.), Archaeological Soil and Sediment Micromorphology (New Jersey 2017) 213-221. Angelucci 2017 D. E. Angelucci, “Lithic Artefacts”, içinde: C. Nicosia – G. Stoops (eds.), Archaeological Soil and Sediment Micromorphology (New Jersey 2017) 223-229. Babel 1975 U. Babel, “Micromorphology of soil organic matter”, içinde: J.E. Giesking (ed.), Soil components: organic components (New York 1975) 369-473. Barrat 1969 B. C. Barrat, “A Revised Classification and Nomenclature of Microscopic Soil Materials with Particular Reference to Organic Components”, Geoderma 2, 1969, 257-271. Boivin 2000 N. Boivin, “Life Rhythms and Floor Sequences: Excavating Time in Rural Rajasthan and Neolithic Çatalhöyük”, World Archaeology 31, 2000, 367-388. Brewer 1964
  2. R. Brewer, Fabric and Mineral Analysis of Soils (New York 1964). Brewer – Sleeman 1988 R. Brewer – J. Sleeman, Soil Structure and Fabric (Australia 1988). Brochier 1993 J. E. Brochier, “Çayönü Tepesi. Domestication, rythmes at environnement au PPNB”, Paléorient 19.2, 1993, 39-49. Bronnimann ve diğ. 2017a D. Bronnimann – K. Ismail-Meyer – P. Rentzel – C. Pumpin – L. Lisa, “Extrements of Herbivores”, içinde: C. Nicosia – G. Stoops (eds.), Archaeological Soil and Sediment Micromorphology (New Jersey 2017) 55-63. Bronnimann ve diğ. 2017b D. Bronnimann – C. Pumpin – K. Ismail-Meyer – P. Rentzel – N. Eguez, “Extrements of Omnivores and Carnivores”, içinde: C. Nicosia – G. Stoops (eds.), Archaeological Soil and Sediment Mic-romorphology (New Jersey 2017) 67-78. Brothwell – Pollard 2008 D. R. Brothwell – A. M. Pollard (eds.), Handbook of Archaeo