Dergiler / Anadolu / 2025 / Sayı: 51

MİLET MÜZESİNDEKİ POMPEİUS MAGNUS HEYKEL KAİDESİ

BASE FOR A STATUE OF POMPEIUS IN MILETUS

Christine Bruns-özgan(MIMAR SINAN FINE ARTS UNIVERSITY)0000-0003-1887-2328
Dergi
Anadolu
Sayfa
193–212
Yayın Tarihi
2025-12-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu da antik çağda yaygın bir uygulamadır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Milet Müzesi'nde bulunan ve Pompeius Magnus'a ithaf edilen meşhur yontu kaidesindeki “autokratora triton” unvanı sayesinde MÖ 63 yılına tarihlenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha önce fark edilmeyen kaide üzerindeki çok sayıda olan oyukları dikkat çekmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu da antik çağda yaygın bir uygulamadır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Miletos · heykel kaidesi · Pompeius Magnus

Özet

Milet Müzesi'nde bulunan ve Pompeius Magnus'a ithaf edilen meşhur yontu kaidesindeki “autokratora triton” unvanı sayesinde MÖ 63 yılına tarihlenmektedir. Daha önce fark edilmeyen kaide üzerindeki çok sayıda olan oyukları dikkat çekmektedir. Heykelin kendisine ek olarak, kaideye birkaç nesne eklendiği açıktır. Sağ ayağa ait oyuğun belirgin olmasına karşın sol ayağın oyuğu mevcut değildir. Bu da sol ayak kaldırılıp bir nesneye konulmuş anlamına gelmektedir. Heykelin bu duruşu ile Cassinum ya da Ostia'nın (Poplicola) tipine benzemektedir. Kendisini Neptün'ün oğlu olarak tanımlayan denizlerin komutanı Sextus Pompeius'un sikkeleri, E. La Rocca'nın inandırıcı bir şekilde açıkladığı gibi, görünüşe göre babasının Neptün olarak bir heykelini tasvir etmektedir. Diğer kaynaklara göre Pompeius Magnus Roma'da kendisini Neptün olarak kutlatmış ve buna uygun portre heykelleri diktirmiştir. Kaidenin tüm eklerinin analizine göre, Pompeius heykeli göğüs zırhı, gemi pruvası ve diğer özellikleriyle Poseidon Vatikan tarzında yapılmış olabilir. Kaidenin alt tarafının incelenmesi, orijinal olarak daha küçük başka bir bronz heykel için yapıldığını ve daha sonra baş aşağı çevrilerek Pompeius heykeli için yeniden kullanıldığını göstermiştir. Bu da antik çağda yaygın bir uygulamadır

Abstract

The well-known base in the Museum of Miletus with the dedication to Pompeius Magnus is dated to 63 BC by the title “autokratora triton”. The previously unnoticed indentations on the surface are extremely striking and numerous. In addition to the statue itself, several objects were obvi-ously attached to the base. As the recess for the right foot is recognizable, but not that for the left foot, the latter must have been raised. The posture of the statue apparently corresponded to that of Cassinum or Ostia (Poplicola). Coins of the naval commander Sextus Pompeius, who called himself son of Neptune, apparently depict a statue of his father as Neptune, as E. La Rocca has plausibly explained. According to other sources, Pompeius Magnus has been celebrated as Nep-tune in Rome and did erect corresponding statues. According to an evaluation of all of the base's inserts, the statue of Pompey could have been made in the style of Poseidon Vatican, with breastplate at the side, ship's prow and other attributes. Examination of the underside of the base revealed that it was originally made for another, smaller bronze statue and that it was later turned over and reused for the statue of Pompey, a common practice in antiquity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bruns-özgan, C. (2025). MİLET MÜZESİNDEKİ POMPEİUS MAGNUS HEYKEL KAİDESİ. Anadolu, Sayı: 51, 193–212. https://doi.org/10.36891/anatolia.1696920

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (47)

  1. Blanck, H. 1969. Wiederverwendung alter Statuen als Ehrendenkmäler bei Griechen und Römern, StA 11 Rom.
  2. Boehm, S. 1997. Die Münzen der Römischen Republik und ihre Bildquellen. Mainz: Philip von Zabern.
  3. Boffo, L. „Rez. zu Milet I.3.“ Athenaeum 88.1:299.
  4. Bol, P. (Hrsg.) 2004. Die Geschichte der antiken Bildhauerkunst II. Klassische Plastik. Mainz: Philip von Zabern.
  5. Bol, P. (Hrsg.) 2007. Die Geschichte der antiken Bildhauerkunst III. Hellenistische Plastik. Mainz: Philip von Zabern.
  6. Bol, R. 2011. Funde aus Milet 2. Marmorskulpturen der römischen Kaiserzeit aus Milet. Milet V.2. Berlin: W. de Gruyter.
  7. Cadario, M. 2000. “Il “navarcha” di Capua.” Acme LIII.III:211–221.
  8. Cadario, M. 2016. “Reception and Transformation of the Greek Repertory in Roman Late-Republican Portraits: The Role of the Fringed Cloak in the Military Image.” R. von den Hoff – F. Queyrel – É. Perrin-Saminadayar (Hrsg.), Eikones. Portraits en contexte. Recherches nouvelles sur les portraits grecs. Venosa: Osanna, 295–317.
  9. Demirer, Ü. – Ü. Çınar – N. Sezgin Karakaş – A. Koç 2005. Antalya Museum Katalog. Ankara: Dönmez Offset.
  10. Ferrary, J.-L. 2000. “Les inscriptions du sanctuaire de Claros en l'honneur de Romains.” BCH 124.1:331–376. DOI: 10.3406/bch.2000. 7266.
  11. Geominy, W. 2004. “Die Zeit von 390-360 v.Chr.” Bol 2004, 259–302.
  12. Griesbach, J. 2011. „Jede(r) ist ersetzbar? Zur Wiederverwendung von Statuenbasen im Asklepios-Heiligtum von Epidauros.“ Ch. Leypold – M. Mohr – Ch. Russenberger (Hrsg.), Weiter- und Wiederverwendungen von Weihestatuen in griechischen Heiligtümern. Tagung am Archäologischen Institut der Universität Zürich 21./22. Januar 2011. Zürcher Archäologische Forschungen 2. Rahden/Westf.: Verlag Marie Leidorf, 55–69.
  13. Gundel H. 1959. “Pupius, Nr. 10” RE 23.46, 1987–1993.
  14. Hallett, C. H. 2005. The Roman Nude. Heroic Portrait Statuary 200 BC-AD 300. Oxford: Oxford University Press.
  15. Himmelmann, N. 1989. Herrscher und Athlet. Die Bronzen vom Quirinal. Milano: Olivetti; A. Mondadori.
  16. Himmelmann, N. 1999. Attische Grabreliefs. Nordrhein-Westfälische Akademie der Wissenschaften Vorträge G 357. Opladen: Westdeutscher-Verlag.
  17. von den Hoff, R. 2007. “Die Plastik der Diadochenzeit.” Bol 2007, 1–40.
  18. Hölscher, T. 1980. “Römische Siegesdenkmäler der späten Republik.” H. A. Cahn – E. Simon (Hrsg.), Tainia. Roland Hampe zum 70. Geburtstag am 2. Dezember 1978 dargebracht von Mitarbeitern, Schülern und Freunden. Mainz: Philip von Zabern, 351–371.
  19. Kovacs, M. 2015. “Imitatio Alexandri – Zu Aneignungs- und Angleichungsphänomenen im römischen Porträt.” R. von den Hoff – F. Heinzer – H. W. Hubert – A. Schreurs-Morét (Hrsg.), Imitatio heroica. Heldenangleichung im Bildnis. Helden – Heroisierungen – Heroismen 1. Würzburg: Ergon Verlag, 47–84.
  20. Krumeich, R. 2010. “Vor klassischem Hintergrund. Zum Phänomen der Wiederverwendung älterer Statuen auf der Athener Akropolis als Ehrenstatuen für Römer.” R. Krumeich – Ch. Witschel (Hrsg.), Die Akropolis von Athen im Hellenismus und in der römischen Kaiserzeit. Wiesbaden: Reichert, 329–398.
  21. Krumeich, R. 2014. “Ehrung Roms und Stolz auf die Polis. Zur Repräsentation römischer Magistrate auf der Akropolis von Athen.” J. Griesbach (Hrsg), Polis und Porträt. Standbilder als Medien der öffentlichen Repräsentation im hellenistischen Osten. Studien zur antiken Stadt 13, Wiesbaden: Reichert, 141–154.
  22. Krumeich, R. – Ch. Witschel 2015. “Die Akropolis von Athen im Hellenismus und in der römischen Kaiserzeit. Zur statuarischen Ausstattung eines zentralen Polis-Heiligtums.” A. Matthaei – M. Zimmermann (Hrsg.). Urbane Strukturen und bürgerliche Identität im Hellenismus. Die hellenistische Polis als Lebensform 5, Mainz: Verlag Antike, 153–162.
  23. La Rocca, E. 1987-1988. “Pompeo Magno «novus Neptunus»” BullCom 92.2: 265–292.
  24. Maderna, C. 1988. Iuppiter, Diomedes und Merkur als Vorbilder für römische Bildnisstatuen, Archäologie und Geschichte I. Heidelberg: Verlag Archäologie und Geschichte.
  25. Maderna, C. 2004. “Die letzten Jahrzehnte der spätklassischen Plastik.” Bol 2004, 303–382.
  26. Magie, D. 1950. Roman Rule in Asia Minor. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
  27. Milet I.3. Kawerau, G. – A. Rehm 1914. Das Delphinion in Milet. Milet I.3. Berlin: G. Reimer.
  28. Milet I.7. Knackfuss, H. 1924. Der Südmarkt und die benachbarten Bauanlagen. mit einem epigraphischen Beitrag von A. Rehm, Milet I.7. Berlin: Verlag von Schoetz und Parrhysius.
  29. Milet VI.1. 1997. Inschriften von Milet Teil 1. A. Inschriften n. 187-406 (Nachdruck aus den Bänden I 5 – II 3) von A. Rehm B. Nachträge und Übersetzungen zu den Inschriften n. 1-406 von P. Herrmann. Berlin: W. de Gruyter.
  30. Moreno, P. 1976. “Una cretula di Cirene e il Posidone di Laterano.” S. Stucchi (Hrsg.), Cirene e la Grecia. QAL 8, Roma: Erma di Bretschneider, 81–98.
  31. Nollé, J. 1993. Side im Altertum I. Inschriften griechischer Städte in Kleinasien. Bonn: R. Habelt.
  32. Ostia III 1958. Floriani Squarciapino, M. Scavi di Ostia. Le Necropoli I. Le tombe di età repubblicana e augustea III. Roma: Istituto poligrafico dello Stato, Libreria dello Stato.
  33. Post, A. 2004. Römische Hüftmantelstatuen, Münster: Scriptorium.
  34. Schraudolph, E. 2007. “Beispiele hellenistischer Plastik der Zeit zwischen190 und 160 v.Chr.” Bol 2007, 189–239.
  35. Sherwin-White, A. N. 1992. “Lucullus, Pompey and the East.” CAH IX, Cambridge: Cambridge University Press, 229–273.
  36. Smith, R. R. R. 2013. The Marble Reliefs from the Julio-Claudian Sebasteion. Aphrodisias 6. Darmstadt/Mainz: Philipp von Zabern.
  37. SNG von Aulock. von Aulock, H. 1966. Sylloge Nummorum Graecorum: Deutschland. Sammlung v. Aulock: Heft 13. Kilikien. Berlin: Gebr. Mann.
  38. Trampedach, K. 2009. “Zwischen Alexander und Augustus: Pompeius’ Neuordnung des Ostens (67-63 v. Chr.).” H.-J. Gehrke – A. Mastrocinque (Hrsg.), Rom und der Osten im 1. Jahrhundert v. Chr. (Akkulturation oder Kampf der Kulturen ?) Akten des Humboldt-Kollegs Verona 19.-21. Februar 2004 - Roma e l'Oriente nel I secolo a. C. (acculturazione o scontro culturale?) Atti del convegno Humboldtiano Verona, 19–21 febbraio 2004. Hiera 13. Cosenza: L. Giordano, 393–416.
  39. Tuchelt, K. 1979. Frühe Denkmäler Roms in Kleinasien I. Roma und Promagistrate. IstMitt-BH 23. Tübingen: Wasmuth.
  40. Valverde, L. A. 2013. “Mileto, Esquines y Pompeyo Magno.” Helmántica 181:7–14.
  41. Vierneisel-Schlörb, B. 1979. K. Vierneisel (Hrsg.) Glyptothek München. Katalog der Skulpturen II. Klassische Skulpturen: 5.-4. Jh.v.Chr. München: C. H. Beck.
  42. Vorster, C. 1993. “Römische Skulpturen des späten Hellenismus und der Kaiserzeit 1. Werke nach Vorlagen und Bildformeln des 5. und 4. Jahrhunderts v.Chr.” G. Daltrop – H. Oehler (Hrsg.) Museo Gregoriano Profano ex Lateranense. Katalog der Skulpturen II.1. Mainz: von Zabern.
  43. Vorster, C. 2007. “Die Plastik des späten Hellenismus- Porträts und rundplastische Gruppen.” Bol 2007, 273–331.
  44. Zanker, P. 1983. “Zur Bildnisrepräsentation führender Männer in mittelitalischen und campanischen Städten zur Zeit der späten Republik und der julisch-claudischen Kaiser.” M. Cébeillac-Gervasoni (Hrsg.) Les « Bourgeoisies » municipales italiennes aux IIe et Ier siècles av. J.-C. Paris: Centre Jean Bérard.
  45. Zanker, P. 1990. Augustus und die Macht der Bilder 2. München: C. H. Beck.
  46. Zarmakoupi, M. 2018. “The statue monument of C. Billienus in the Stoa of Antigonos Gonatas on Delos.” C. Draycott – R. Raja – K. Welch – W. T. Wootton (eds.), Visual Histories of the Classical World: Essays in Honour of R.R.R. Smith, Studies in Classical Archaeology 4. Turnhout: Brepols, 254–264.
  47. Himmelmann, N. 1989. Herrscher und Athlet. Die Bronzen vom Quirinal. Milano: Olivetti; A. Mondadori.