KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2003 / Cilt: 13 - Sayı: 1

Türkiye'de yayılış gösteren pancar (Beta L.) türlerinin değerlendirilmesi: Beta seksiyon beta

Evaluation of beet (Beta L.) species distributed in Turkey: Beta section beta

Ayfer TAN
Lerzan Gül AKYAS
Abdullah İNAL
Sayfa
1–16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonuçları Türkiye 'de yayılış gösteren Beta cinsinin Beta seksiyonu örneklerinin geniş bir varyasyon sergilediğini göstermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Beta. (pancar) türleri kültür pancarlarının önemli genitörleridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle Türkiye'de yayılış gösteren Beta türlerinin içerdikleri varyasyonu karakterize etmek ve ıslahçılara belli özelliklere sahip materyal sunabilmek için Türkiye Beta koleksiyonu değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonuçları Türkiye 'de yayılış gösteren Beta cinsinin Beta seksiyonu örneklerinin geniş bir varyasyon sergilediğini göstermiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:165 örnek
⚙️Değişkenler:Türkiye · taksonomi · şeker pancarı

Özet

Beta. (pancar) türleri kültür pancarlarının önemli genitörleridir. Türkiye, Beta türlerinin Beta ve Corollinae seksiyonlarının orijin merkezlerinden biri olarak bu türlerin önemli bir genetik tabanına sahiptir. Bu nedenle Türkiye'de yayılış gösteren Beta türlerinin içerdikleri varyasyonu karakterize etmek ve ıslahçılara belli özelliklere sahip materyal sunabilmek için Türkiye Beta koleksiyonu değerlendirilmiştir. Beta seksiyonuna ait 165 örnek 990 birey 23 karakter yönünden incelenmiştir. Gözlenen karakterler Ana Bileşen Analizi (ABA) kullanılarak değerlendirilmiş ve örnekler içerdikleri varyasyon yönünden gruplaridırılmıştır. Analiz sonuçları Türkiye 'de yayılış gösteren Beta cinsinin Beta seksiyonu örneklerinin geniş bir varyasyon sergilediğini göstermiştir.

Abstract

Beta (Beet) species are the important genitorsfor cultivated beets. Turkey is being one of the centre of origin for beet, has important genetic base of beets belong to section Beta and section Corollinae. For this reason the Beta species of section Beta collected from Turkey has been characterised to transmit the material with its characteristics to the breeders. In this study 165 population sample with 990 individuals have been evaluated with 23 morphological characters. Principle Component Analysis (PCA) has been used to determine the diversity of the interpretation of the diversity. The result of Analysis exhibited broad morphological variation model section Beta found in Turkey.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAN, A., AKYAS, L. G., İNAL, A. (2003). Türkiye'de yayılış gösteren pancar (Beta L.) türlerinin değerlendirilmesi: Beta seksiyon beta. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 1, 1–16. https://ajindex.com/articles/356426

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Abe, J., H. Yoshikawa and C. Tsuda.1986. Reproductive barriers in sugar beet and its wild relatives of the section Vulgares, the genus Beta J. Fac.Agric Hokaido Univ. 63:40-48 Abe. J.,and C.Tsuda. 1988. Distorted segregation in the back-crossed progeny between Beta vulgaris L. and B. macrocarpa Guss. Japan. J. Breed. 38: 309-318.
  2. Aellen, P. 1967. Chenopodiaceae. In: P.H. Davis (Ed.) Flora of Turkey and Aegean Islands. 2: 296-300
  3. Barocka, K. H. 1985 Zucker und Futteriiben (Beta vulgaris L.) In: W. Hoffman A Mudra und W. Plarre (Eds.) Lerbuch der Züchtung Landwirtschaftlicher Kulturpflanzen. Band 2. Verlag. Hamburg Bosemark, N. O. 1972. Studies of cytoplasmic male-sterility in sugar beet. Journal of the IIRB. 5:232-251.
  4. Bosemark, N. O. 1979. Genetic poverty of the sugar beet in Europe. In: A.C. Zeven and A. M. Van Harten (Eds.) Broadening Genetic Base of Crops. Wageningen. Bosemark, N. O. 1989. Prospects for beet breeding and use of genetic resources. Beta Genetic Resources Workshop, Wageningen, The Netherlands. IBPGR, Rome. Clifford, H. T., and W. Stephenson. 1975. An introduction to Numerical Classification. Academic Press.
  5. New York. Coe, G. E., and D. Stewarth. 1977. Cytoplasmic male sterility, self-fertility and monogermness in Beta maritima L. J. Am. Soc. Sugar Beet Technol. 19: 257-261.
  6. Coons, G. H. 1975. Interspecific hybrids between Beta vulgaris L. and wild species of Beta J. Am. Soc. Sugar Beet Technol. 18: 281-306.
  7. Dale, M. F. B. 1980. Breeding patterns in the genus Beta, section Beta. PhD Thesis, Univ. Birmingham. U. K. De Bock, Th. S. M. 1986. The genus Beta: domestication, taxonomy, and interspecific hybridization for plant breeding. Acta Hort. 182: 335-343.
  8. Doney, D. L. 1979. Seedling physiology and sugar beet yield. J. Am. Soc. Sugar Beet Technol. 20: 399-418.
  9. Doney, D. L. 1992. Morphology of North Atlantic Beta In: International Crop Network Series 7. Report on the 2nd International Beta Genetic Resources Workshop. 24-28 June 1991. Braunschweig. IBPGR. Rome. Doney, p. L., R. E. Wyne, and J. C. Theurer. 1981. The relationship between cell size, yield and sucrose concentration of the sugar beet root. Can. J. Plant Sci. 61:447-453.
  10. Evans, A,, and J. Weir. 1981. The evaluation of weed beet in sugar beet crops. Kültürpflanze. 29: 301-310.
  11. Filutowicz, A. 1934. Root anatomy of the wild sub:species Beta, vulgaris L. Sci. Trans. Sug. Ind. 11:45-47.
  12. Filutowicz, A. 1964. The present position of breeding monogerm sugar beet. Buil. Inst. Hod. Aklim. Rosl