Dergiler / ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi / 2023 / Cilt: 33 Sayı: 1

Türkiye'nin Bazı Herbaryumlarındaki Salicaceae Koleksiyonu Verilerinin Analizi

Analysis of Salicaceae Collections Data in Some Herbaria of Türkiye

Sayfa
149–185
Yayın Tarihi
2023-06-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca Salicaceae üyelerinin toplandığı lokasyonlar Türkiye il haritası yardımıyla gösterilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zaman içinde ve dünya çapında toplanan herbaryum örneklerine dayanan yüzyıllarca süren araştırmalara dayanarak, herbaryumdaki koleksiyon verilerinin analizi üzerine birçok araştırma yapılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:ANK, ISTO, HUB, AEF, ISTE ve GAZI olmak üzere Türkiye'nin en büyük altı herbaryumundan Salix cinsi için 917 ve Populus cinsi için 242 herbaryum kaydı koleksiyonu değerlendirildi.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca Salicaceae üyelerinin toplandığı lokasyonlar Türkiye il haritası yardımıyla gösterilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000-2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Salicaceae koleksiyonu · Salix L. · Populus L.

Özet

Zaman içinde ve dünya çapında toplanan herbaryum örneklerine dayanan yüzyıllarca süren araştırmalara dayanarak, herbaryumdaki koleksiyon verilerinin analizi üzerine birçok araştırma yapılmaktadır. Bu çalışmada Salicaceae familyasına ait herbaryum kayıtları incelenmiştir. İncelenen herbaryum kayıtlarına göre Salicaceae familyası Türkiye herbaryumlarında iki cins ile temsil edilmektedir. ANK, ISTO, HUB, AEF, ISTE ve GAZI olmak üzere Türkiye'nin en büyük altı herbaryumundan Salix cinsi için 917 ve Populus cinsi için 242 herbaryum kaydı koleksiyonu değerlendirildi. Bu çalışmada herbaryum koleksiyonlarında yer alan takson sayıları, taksonların familyalara göre dağılımı ve sayıları, taksonların toplanma tarihi ve yerlerine göre dağılımları ve Türkiye verilerinin dünyada bilinen herbaryumlarla karşılaştırılması değerlendirilmiştir. Pasta grafikler, grafikler, çubuk grafikler ve harita çizimleri kullanılarak veri temizleme ve görselleştirme için Python programlama dili uygulandı. ISTO, 287 kayıtla Salix cinsinin çoğunu elinde tutarken, onu 221 kayıtla AEF ve 148 kayıtla HUB takip etmektedir. Toplam Salix cinsi herbaryum koleksiyonları 53 takson içerir. En eski Salix herbaryum kayıtları 1800'lerin ortalarına (GAZİ) kadar uzanır, oysa çoğu herbaryum kaydı 2000-2001'den (AEF) toplanmıştır. Salix/Populus cinsine ait kayıtların çoğu Ankara ilinden toplanmıştır. Bunu sırasıyla Bolu ve Kars ilçeleri takip etmektedir. Ayrıca Salicaceae üyelerinin toplandığı lokasyonlar Türkiye il haritası yardımıyla gösterilmiştir.

Abstract

Building on centuries of research based on herbarium specimens gathered through time and around the world, much research on the analysis of collections data in the herbarium is being done. In this study, it was analyzed the herbarium sheets from the family Salicaceae. According to the herbarium records examined, Salicaceae family is represented by two genera in Turkish herbariums. A collection of 917 herbarium records for the genus Salix and 242 for the genus Populus was considered from the six biggest herbaria of Türkiye as ANK, ISTO, HUB, AEF, ISTE and GAZI. The number of taxa in herbaria collections, distribution, and the number of taxa according to family, distribution of taxa by collection date and locations, and comparison of Turkish data with well-known herbaria from the world were evaluated in the current study. Python programming language was applied for the data cleaning and visualization using pie charts, plots, bar graphs and map plots. ISTO holds most of the genus Salix with 287 records, followed by AEF with 221 records and HUB with 148 records. Total genus Salix collections of herbaria include 53 taxa. The oldest Salix herbarium sheet dates back to the mid-1800s (GAZI), whereas most herbarium sheets were collected from 2000-2001 (AEF). Most records for both genera Salix/Populus, were collected from Ankara province. It is followed by Bolu and Kars districts, respectively. Furthermore, the locations from which the Salicaceae members have been collected are presented with the help of a Turkish province map.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ACAR, P. (2023). Türkiye'nin Bazı Herbaryumlarındaki Salicaceae Koleksiyonu Verilerinin Analizi. ANADOLU Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, Cilt: 33 Sayı: 1, 149–185. https://ajindex.com/articles/948459

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Acar, P., F. Ö. Değirmenci, H. Duman, and Z. Kaya. 2022. Molecular phylogenetic analysis resolving the taxonomic discrepancies among Salix L. species naturally found in Turkey. Dendrobiology 2022, vol. 87: 13-26. https://doi.org/10.12657/denbio.087.002.
  2. Allasi Canales, N., T. N. Gress Hansen, C. Cornett, K. Walker, F. Driver, A. Antonelli, C. Maldonado, M. Nesbitt, CJ. Barnes, N. Rønsted. 2020. Historical chemical annotations of Cinchona bark collections are comparable to results from current-day high-pressure liquid chromatography technologies. J. Ethnopharmacol. 249, 112375. doi: 10.1016/j.jep. 2019.112375. Arıhan, O. and A. Güvenç. 2009. Ankara çevresinde yetişen söğüt (Salix L.) türleri. Ot Sistematik Botanik Dergisi. 15–52.
  3. Baytop, A. 2010a. Hikmet Birand'ın (1904-1972) Anadolu Bitkileri Koleksiyonu. Osmanlı Bilimi Araştırmaları 11 (2010 ): 321-329
  4. Baytop, A. 2010b. Plant collectors in Anatolia Turkey Phytologia Balcanica 16 (2): 187 – 213. Sofia. Bölükbaşı, A., M. Benli, F. Geven. 2019. Analysis of Plant Samples in Gypsum Habitats in Herbarium (ANK), Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi. 7(1), 56-64.
  5. Funk, V.A. 2018. Collections-based science in the 21st Century. Journal of Systematics and Evolution. 56: 175–193.
  6. Godefroid, S., A. Van der Vyver, P. Stoffelen, E. Robbrecht, and T. Vanderborght. 2011. Testing the viability of seeds from old herbarium specimens for conservation purposes. Taxon 60, 565–569. doi: 10.1002/tax.602022.
  7. Güner, A. 2000. Salix L. pp 216-217. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol. 11 (ed. by A Güner, N Özhatay, T Ekim & KHC Başer) Edinburgh University Press,
  8. Edinburgh. Heberling, J.M. and B.L. Isaac. 2018. iNaturalist as a tool to expand the research value of museum specimens. Applications in Plant Sciences 6: e1193. Kaya Z, and Raynal D.J. (2001) Biodiversity and conservation of Turkish forest. Biological Conservation 97(2): 131–141.
  9. Kuzmina, M. L., T. W. A. Braukmann, A. J. Fazekas,, S. W. Graham, S. L. Dewaard, A. Rodrigues, B. A. Bennett, T. A. Dickinson, J. M. Saarela, P. M. Catling, S.G. Newmaster, D.M. Percy, E. Fenneman, A. Lauron-Moreau, B. Ford, L. Gillespie, R. Subramanyam, J. Whitton, L. Jennings, D. Metsger, C. P. Warne, A. Brown, E. Sears, J.R. Dewaard, E.V. Zakharov, P. D. N. Hebert. 2017. Using herbarium-derived DNAs to assemble a large-scale DNA barcode library for the vascular plants of Canada. Application Plant Science 5, 1700079. doi: 10.3732/apps.1700079. McKinney, W. 2010. Data structures