Dergiler / Fe Dergi / 2020 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Modern Yoganın Analizi: Cinsiyetlendirilmiş Bir Sosyal Alan

Sayfa
59–73
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulguları, Türkiye’de yoga alanının kendine özgü habitusu olduğunu, beden sermayesinin değer gördüğünü ve alanın aktörleri tarafından yeniden üretilen doksalarıyla birlikte cinsiyetlendirilmiş bir sosyal alan olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yoga, Batı’da fitness kültürü içerisinde gelişmesiyle bir değişime uğramış ve kültürel endüstrinin bir parçası haline gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bireysel görüşmeler (10 yoga eğitmeni ve 10 yoga uygulayıcısı) ve üç ay süren katılımlı gözlem ile elde edilen verilerin analizi sonucunda üç temaya ulaşılmıştır: Yoga topluluğunun habitusu, yoga alanını cinsiyetlendiren doksalar, yoga alanında hakim olan sermayeler.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulguları, Türkiye’de yoga alanının kendine özgü habitusu olduğunu, beden sermayesinin değer gördüğünü ve alanın aktörleri tarafından yeniden üretilen doksalarıyla birlikte cinsiyetlendirilmiş bir sosyal alan olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Modern yoga · Bourdieu · toplumsal cinsiyet

Özet

Yoga, Batı’da fitness kültürü içerisinde gelişmesiyle bir değişime uğramış ve kültürel endüstrinin bir parçası haline gelmiştir. Bu çalışmada, yoganın bu değişen yapısını anlayabilmek için yoga alanı, Bourdiue’nün eylem kuramı kullanılarak bir sosyal alan olarak analiz edilmiştir. Bireysel görüşmeler (10 yoga eğitmeni ve 10 yoga uygulayıcısı) ve üç ay süren katılımlı gözlem ile elde edilen verilerin analizi sonucunda üç temaya ulaşılmıştır: Yoga topluluğunun habitusu, yoga alanını cinsiyetlendiren doksalar, yoga alanında hakim olan sermayeler. Araştırma bulguları, Türkiye’de yoga alanının kendine özgü habitusu olduğunu, beden sermayesinin değer gördüğünü ve alanın aktörleri tarafından yeniden üretilen doksalarıyla birlikte cinsiyetlendirilmiş bir sosyal alan olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, Türkiye’de modern yoga alanı kapitalist tüketim toplumuyla yakından ilişkilidir ve bu alanda toplumsal cinsiyet kalıp yargıları yeniden üretilmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DUMAN, Ö., ARITAN, C. K. (2020). Modern Yoganın Analizi: Cinsiyetlendirilmiş Bir Sosyal Alan. Fe Dergi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 59–73. https://ajindex.com/articles/348232

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Atkinson, Nancy L ve Permuth-Levine, Rachel. “Benefits, Barriers, and Cues to Action of Yoga Practice: A Focus Group Approach,” American Journal of Health Behaviour, no. 33(1) (2009): 3-14.
  2. Bhalla, Nandini ve Moscowitz, David. “Yoga and Female Objectification: Commodity and Exclusionary Identity in U.S. Women’s Magazines,” Journal of Communication Inquiry, (2019): 1-19.
  3. Bourdieu, Pierre. Distinction. A Social Critique of the Judgment of Taste. (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1984).
  4. Bourdieu, Pierre. Sosyoloji Meseleleri. (Ankara: Heretik, 2016).
  5. Bourdieu, Pierre ve Wacquant, Loic. Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar. (İstanbul: İletişim Yayınları, 2003).
  6. Çoknaz, Dilşad, Nurtanış-Velioğlu, Meltem, Karsu, Süreyya ve Eroğlu, Yeşer. “Aummm! Yoga yolunda algı ve motivlerin sesini dinlemek”, 16. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Bildiriler Kitabı, Antalya: Spor Bilimleri Derneği, 995-996.
  7. De Michelis, Elizabeth. A History of Modern Yoga: Patanjali and Western Esotericism. (Londra: Continuum, 2008).
  8. Denzin, Norman K ve Lincoln, Yvonna S. (2005). Introduction: The Discipline and Practice of Qualitative Research. The Sage Handbook of Qualitative Research. (Thousand Oaks, California: Sage Publications, 2005). 1-32.
  9. Fusch, Patricia I ve Ness, Lawrence. “Are we there yet? Data saturation in qualitative research”, The Qualitative Report, 20, 9 (2015): 1408-1416.
  10. Gannon, Sharon. Yoga ve Vejetaryenlik. Çev: Yeliz Utku Konca. (İstanbul: Paloma Yayınevi, 2016).
  11. Gemar, Adam. “Cultural Capital and Emerging Culture: The Case of Meditation, Yoga, and Vegetarianism in the UK”, Leisure/Loisir, 44 (2020): 1-26.
  12. Godrej, Farah. “The Neoliberal Yogi and the Politics of Yoga”, Political Theory, 45, 6 (2016): 772-800.
  13. Gölge, Alime Bilge. “Online Representation of Self On Instagram: A Case Study of Yoga Practitoners in Turkey”, Yüksek Lisans Tezi, (Ankara: Bilkent Üniversitesi, 2017).
  14. B. K. S., Iyenar. Light on Yoga. (New York: Schocken Books, 1994).
  15. B. K. S., Iyenar. Light on the Yoga – Sutras of Patanjali. (London: Thorsons, 2002).
  16. Kern, Leslie. “Connecting Embodiment, Emotion and Gentrification: An Exploration through the Practice of Yoga in Toronto”, Emotion, Space and Society, 5, 1 (2012): 27-35.
  17. Markula, Pirkko. “Reading Yoga: Changing Discourses of Postural Yoga on the Yoga Journal Covers”, Communication & Sport, 2, 3 (2014): 143-171.
  18. Neuman, W. Lawrence. Social Research Methods: Qualitative and Quantiative Approaches. Toronto: Pearson, 2012).
  19. Öznalbant, Ecem v