Dergiler / Fe Dergi / 2026 / Cilt: 18 Sayı: 1

Duvarın Yaratıcı Yıkımı: Riot Girl Attack (RGA) Örneği

The Creative Destruction of the Wall: The Case of Riot Girl Attack (RGA)

Funda Çoban(İZMİR DEMOKRASİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-5852-9386
Sayfa
81–96
Yayın Tarihi
2026-06-18
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Üçüncü bölümde literatür taraması ve araştırma süreci yer almakta, son bölümde ise elde edilen bulgular değerlendirilerek RGA üyelerinin deneyimleri bağlamında grafiti dünyasında toplumsal cinsiyet temelli olgular yorumlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İzmir merkezli kadın grafiti ekibi Riot Girl Attack (RGA) üzerinden grafiti sahasını cinsiyet temelli bir perspektiften analiz eden bu çalışma, erkek egemen söylemin hâkim olduğu grafiti dünyası ile kamusal alanlardaki kesişimde kadın karşıt-kamusallığının bir görünümünü sunmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada kartopu yöntemiyle ulaşılan katılımcılardan yarı-yapılandırılmış mülakatlarla elde edilen veriler, betimsel analiz ve söylem analizi teknikleriyle değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Üçüncü bölümde literatür taraması ve araştırma süreci yer almakta, son bölümde ise elde edilen bulgular değerlendirilerek RGA üyelerinin deneyimleri bağlamında grafiti dünyasında toplumsal cinsiyet temelli olgular yorumlanmaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:grafiti · karşıt-kamusallık · mekan

Özet

İzmir merkezli kadın grafiti ekibi Riot Girl Attack (RGA) üzerinden grafiti sahasını cinsiyet temelli bir perspektiften analiz eden bu çalışma, erkek egemen söylemin hâkim olduğu grafiti dünyası ile kamusal alanlardaki kesişimde kadın karşıt-kamusallığının bir görünümünü sunmaktadır. Bu çerçevede grafiti-siyaset-patriyarka arasındaki ilişkileri temsil edici bir örnek olarak RGA özelinde çözümlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma bu açıdan grafitinin yalnızca estetik değil aynı zamanda performatif bir politik eylem biçimi olduğunu, bunun feminist karşıt-kamusallıkların inşasında önemli bir yer tuttuğunu iddia etmektedir. Araştırmada kartopu yöntemiyle ulaşılan katılımcılardan yarı-yapılandırılmış mülakatlarla elde edilen veriler, betimsel analiz ve söylem analizi teknikleriyle değerlendirilmiştir. Üç bölüme ayrılan çalışmanın ilk kısmında grafitinin dünyadaki, Türkiye’deki ve İzmir’deki öyküsü anlatılmıştır. İkinci kısımda grafiti dünyasında kadınların yeri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde literatür taraması ve araştırma süreci yer almakta, son bölümde ise elde edilen bulgular değerlendirilerek RGA üyelerinin deneyimleri bağlamında grafiti dünyasında toplumsal cinsiyet temelli olgular yorumlanmaktadır.

Abstract

This study analyzes the graffiti scene from a gender-based perspective through the İzmir-based women’s graffiti collective Riot Girl Attack (RGA). It presents a view of anti-women publicness at the intersection of the graffiti world, dominated by male discourse, and public spaces. Within this framework, the study aims to examine RGA as a representative example of the relationships between graffiti, politics, and patriarchy. From this perspective, the research argues that graffiti is not merely an aesthetic practice but also a performative form of political action, playing a significant role in constructing feminist counter-publics. Data were collected from participants reached through the snowball sampling method using semi-structured interviews and were analyzed using descriptive and discourse analysis techniques. The study is divided into three sections: the first section presents the history of graffiti globally, in Turkey, and in İzmir; the second addresses the place of women in the graffiti world; and the third presents the literature review and research process. In the final section, the findings are discussed, interpreting gender-based phenomena in the graffiti scene in the context of RGA members’ experiences.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çoban, F. (2026). Duvarın Yaratıcı Yıkımı: Riot Girl Attack (RGA) Örneği. Fe Dergi, Cilt: 18 Sayı: 1, 81–96. https://doi.org/10.46655/federgi.1875989

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (47)

  1. Abram, Sandi. 2024. “Graffiti, Street Art and Murals Against the Neoliberal City: Wall-Written Dissensus.” Street Art and Urban Creativity 10 (1): 54–71. https://doi.org/10.25765/sauc.v10i1.919.
  2. Avramidis, Konstantinos ve Myrto Tsilimpounidi. 2017. “Introduction.” Graffiti and Street Art: Reading, Writing and Representing the City içinde, ed. Konstantinos Avramidis ve Myrto Tsilimpounidi, 1–10. Routledge.
  3. Aysan, Yılmaz. 2013. Afişe Çıkmak: 1963-1980 Sol Afişleri Tarihi. İletişim Yayınları.
  4. Bağış, Radiye Canan. 2019. “Bir Alt Kültür Grubu Olarak Denizli Grafiti Gençliği.” Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 18 (4): 1287–1309. https://doi.org/10.21547/jss.547953.
  5. Baltacı, Ali. 2018. “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme.” Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 7 (1): 231–74. https://izlik.org/JA98FN96XR.
  6. Bernardoni, Moira. 2023. “Space Production Through Graffiti: Understanding the 2013 Appropriation of Taksim in Context.” Doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  7. Bourdieu, Pierre.1999. Sanatın Kuralları: Yazınsal Alanın Oluşumu ve Yapısı. Çev. Necmettin Kâmil Sevil. Yapı Kredi Yayınları.
  8. Brand, Peg. 2006. “Feminist Art Epistemologies: Understanding Feminist Art.” Hypatia 21 (3): 166–89. https://doi.org/10.1111/j.1527-2001.2006.tb01119.x.
  9. Butler, Judith. 2008. Cinsiyet Belası: Feminizm ve Kimliğin Altüst Edilmesi. Çev. B. Ertür. Metis Yayınları.
  10. Bülbül, Handan. 2017. “Sanatta Özgürleşme ve Yeni İdeoloji Olarak Grafiti.” I. Uluslararası Dil Sanat ve İktidar Sempozyumu Bildirileri Kitabı içinde. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2025. https://www.academia.edu/35516640/I_Uluslararas%C4%B1_Dil_Sanat_ve_%C4%B0ktidar_Sempozyumu_Bildirileri_Kitab%C4%B1.
  11. Çoban, Funda. 2013. “Riot is Not Diet: Berlin Örnek Alanında Kadın Grafiticiler.” Fe Dergi 5 (1): 75–87. https://doi.org/10.1501/Fe0001_0000000088.
  12. Çoban, Funda. 2015. Sokak Siyaseti: Siyasetin Gündelik Kuruluşu Bağlamında Bir İnceleme. Metis.
  13. Espinoza-Rivera, Almendra. 2025. “Feminist Artivism: The Personal is Political. Art, Decoloniality, and New Feminine Imaginaries.” Journal for the Arts and Culture of the Américas and the Iberian Peninsula 8: 149–65. https://doi.org/10.11588/mira.2025.1.109314.
  14. Evered, Kyle T. 2019. “Erasing the Place of Dissent: Inscriptions and Eliminations of Gezi Park Graffiti.” Area 51 (1): 155–65. https://doi.org/10.1111/area.12439.
  15. Fieni, David. 2016. “Graffiti and Street Art in Paris.” Routledge Handbook of Graffiti içinde, ed. Jeffrey Ian Ross. Routledge.
  16. Fleischmann, Katja ve Robert Mann. 2018. “Women on Walls: The Female Subject in Modern Graffiti Art.” eTropic: Electronic Journal of Studies in the Tropics 17 (2): 114–31. https://doi.org/10.25120/etropic.17.2.2018.3659.
  17. Fransberg, Malin. 2019. “Performing Gendered Distinctions: Young Women Painting Illicit Street Art and Graffiti in Helsinki.” Journal of Youth Studies 22 (4): 489–504. https://doi.org/10.1080/13676261.2018.1514105.
  18. Fraser, Nancy. 2004. “Kamusal Alanı Yeniden Düşünmek: Gerçekte Varolan Demokrasinin Eleştirisine Bir Katkı.” Kamusal Alan içinde, der. Meral Özbek. HilYayıncılık.
  19. Ganz, Nicholas. ed. 2006. Graffiti Woman. Thames & Hudson.
  20. Giller, Steven. 1997. “Graffiti: Inscribing Transgression on the Urban Landscape.” Erişim Tarihi: 8 Ocak 2026. https://www.graffiti.org/faq/giller.html.
  21. Hanauer, David. 2011. “The Discursive Construction of the Separation Wall at Abu Dis: Graffiti as Political Discourse.” Journal of Language and Politics 10(3): 301–21. https://doi.org/10.1075/jlp.10.3.01han.
  22. Irvine, Martin. 2012. “The Work on the Street.” The Handbook of Visual Culture içinde, ed. Ian Heywood ve Barry Sandywell. Berg.
  23. İzmir Büyükşehir Belediyesi. 2020. “Gençler İçin Kemeraltı’nda Sokak Partisi.” Erişim Tarihi: 24.05.2026. https://www.izmir.bel.tr/tr/Haberler/gencler-icin kemeralti-nda-sokak-partisi/41242/156.
  24. Karathanasis, Pafsanias. 2014. “Street Art: Graffiti, Art, Political Protest and the Street.” No Respect: Graffiti and Street Art at the Onassis Stegi içinde, ed. Marilena V. Karra, çev. Anna Zarifi. Onassis Cultural Centre.
  25. Kasaba, Reşat. 1994. “İzmir.” Doğu Akdeniz Liman Kentleri (1800-1914) içinde, ed. Çağlar Keyder, Y. Eyüp Özveren ve Donald Quataert, çev. Gül Çağalı Güven. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  26. Kolçak, Emre ve Nursen Kaya Erol. 2022. “Creating Spaces for Art: Long Term Impacts of Street Art in the Urban Context.” A–Z 19 (2): 459–70. https://doi.org/10.5505/itujfa.2022.16768.
  27. Lombard, Kara-Jane. 2013. “Men Against the Wall: Graffiti(ed) Masculinities.” Journal of Men’s Studies 21 (2): 178–90. https://doi.org/10.3149/jms.2102.178.
  28. Macdonald, Nancy. 2001. The Graffiti Subculture: Youth, Masculinity and Identity in London and New York. Palgrave Macmillan.
  29. McAuliffe, Cameron. 2012. “Graffiti or Street Art? Negotiating the Moral Geographies of the Creative City.” Journal of Urban Affairs 34 (2): 189–206. https://doi.org/10.1111/j.1467-9906.2012.00610.x.
  30. Monto, Martin, Janna Machalek ve Terri L. Anderson. 2012. “Boys Doing Art: The Construction of Outlaw Masculinity in a Portland, Oregon, Graffiti Crew.” Gender & Society 42 (3): 259–90. https://doi.org/10.1177/0891241612465981.
  31. Morán Plácido Muñoz. 2015. “The Graffiti Texture in Barcelona: An Ethnography of Public Space and Its Surfaces.” Doktora tezi, University of Manchester.
  32. Morán Plácido Muñoz. 2020. “Graffiti and the Perceived Injustice: The Relational Texture of Barcelona’s Public Space.” Anthropological Notebooks 26 (1):55–73. https://doi.org/10.5281/ZENODO.4300767.
  33. Nochlin, Linda.1971. “Why Have There Been No Great Women Artists?” Art and Sexual Politics içinde, ed. Thomas B. Hess ve Elizabeth Baker. Collier Books.
  34. Pabón, Jessica. 2016. “Ways of Being Seen: Gender and the Writing on the Wall.” Routledge Handbook of Graffiti and Street Art içinde, ed. Jeffrey Ian Ross. Routledge.
  35. Pabón-Colón, Jessica. 2018. Graffiti Grrlz: Performing Feminism in the Hip Hop Diaspora. New York University Press.
  36. Peña, Stengal Natalia. 2023. “Cerrucha’s Trinchera: A Feminist Artistic Response to the War against Women.” Asparkía 43: 121–39. https://doi.org/10.6035/asparkia.7004.
  37. Pinto, Sofia. 2020. “Why Can’t Banksy Be a Woman? The Gendering of Graffiti and Street Art Studies.” Street Art & Urban Creativity Scientific Journal 6 (2): 6–11. https://doi.org/10.25765/sauc.v6i2.234.
  38. Pinto, Sofia. 2023. Urban Failures & Other Imaginations: Walking, Writing, and Transgressing the Gendered City. Universidade de Aveiro.
  39. Ryan, Holly Eva. 2016. Political Street Art: Communication, Culture and Resistance in Latin America. Taylor & Francis.
  40. Sarıyıldız, Hatice Özlem. 2007. “Graffiti and Urban Space in Istanbul.” Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  41. Sezer, Tuğba. 2016. “Görsel İletişimde Graffiti Kullanımının Toplum İçin Sanat Bağlamında İncelenmesi: İstanbul Örneği.” Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi.
  42. Taş, Tuğba ve Oğuzhan Taş. 2014. “Resistance on the Walls, Reclaiming Public Space: Street Art in Times of Political Turmoil in Turkey.” Interactions: Studies in Communication & Culture 5 (3): 327–49. https://doi.org/10.1386/iscc.5.3.327_1.
  43. Taş, Oğuzhan ve Tuğba Taş. 2015. “Ankara’da Sokak Sanatı: Kent Hakkı, Protesto ve Direniş.” Mülkiye Dergisi 39 (2): 85–116. https://izlik.org/JA93NY99UE.
  44. Umdu, Duygu Çınar ve Sevgi Öztürk. 2017. “Street Graffiti and Residents’ Attitude: Izmir City.” New Trends and Issues Proceedings on Humanities and Social Sciences 4 (11): 130–38. https://doi.org/10.18844/prosoc.v4i11.2867.
  45. Velikonja, Mitja 2019. Post-Socialist Political Graffiti in the Balkans and Central Europe. Routledge.
  46. Yıldırım, Ali ve Hasan Şimşek. 2021. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayınları.
  47. Zukin, Sharon. 1995. The Cultures of Cities. Blackwell Publishers.