Dergiler / Yerbilimleri / 2006 / Cilt: 27 - Sayı: 3

Erdek Körfezi (GB Marmara Denizi) bentik foraminifer toplulukları

Benthicforaminiferal assemblages of the Erdek Bay (SW Marmara Sea)

Sayfa
125–141
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen verilere göre; bölgede fauna orta derecede bir çeşitlilik ve tür zenginliği sergilemesine karşın, homojen bir dağılım göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Erdek Körfezi (GB Marmara Denizi) deniz dibi güncel çökellerinde bulunan bentik foraminiferlerin toplulukları ve dağılımları, bölgeden derlenen 15 adet çökel örneğinden incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bölgede toplam 24 familyaya ait 46 cins ve 74 foraminifer türü tanımlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen verilere göre; bölgede fauna orta derecede bir çeşitlilik ve tür zenginliği sergilemesine karşın, homojen bir dağılım göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:15 adet
⚙️Değişkenler:Bentik foraminiferler · GB Marmara Denizi · istatistiksel analiz

Özet

Bu çalışmada, Erdek Körfezi (GB Marmara Denizi) deniz dibi güncel çökellerinde bulunan bentik foraminiferlerin toplulukları ve dağılımları, bölgeden derlenen 15 adet çökel örneğinden incelenmiştir. Bu örnekler genel olarak çamur, kum ve çakıl litolojileriyle temsil edilmektedir. Bölgede toplam 24 familyaya ait 46 cins ve 74 foraminifer türü tanımlanmıştır. Tanımlanan foraminiferlerden aglutine kavkılı olanlar egemen sayıya erişemezken, kalker kavkılılardan 5 foraminifer topluluğu saptanmıştır. Bunlar sırasıyla; Ammonia compacta Hofker, Cassidulina carinata Silvestri, Cribroelphidium poeyanum (d’Orbigny), Discorbinella bertheloti (d’Orbigny), Elphidium crispum (Linné)’dir. Son olarak istatistiksel analiz için ana foraminifer parametreleri kullanılarak, tür zenginliği (d’), Shannon-Wiener çeşitliliği (H’) ve homojenlik (J’) değerleri hesaplanmıştır. Elde edilen verilere göre; bölgede fauna orta derecede bir çeşitlilik ve tür zenginliği sergilemesine karşın, homojen bir dağılım göstermektedir. Ayrıca “Q tipi küme “ analizi yapılmış ve istasyonlara göre dağılım dendrogramı çizilmiştir. İnceleme alanı için, Q-tipi kümenin %50’lik keyfi benzerlik seviyesinde tek bir küme oluşturduğu belirlenmiştir

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AVŞAR, N., AKSU, A., DİNÇER, F. (2006). Erdek Körfezi (GB Marmara Denizi) bentik foraminifer toplulukları. Yerbilimleri, Cilt: 27 - Sayı: 3, 125–141. https://ajindex.com/articles/336621

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Alavi, S. N., 1988. Late Holocene deep-sea benthic foraminifera from the Sea of Marmara. Ma- rine Micropalaeontology, 13, 213-237.
  2. Artüz, İ. ve Baykut, F., 1986. Marmara Denizi’nin hidrografisi ve su kirlenmesi açısından bi- limsel etüdü. İstanbul Üniversitesi Çevre Sorunları Uygulama ve Araştırma Merkezi Yayınları.
  3. Avşar, N., 1997. Doğu Akdeniz kıyı bölgesi bentik fo- raminiferleri. Yerbilimleri (Geosound), 31, 81. Avşar, N., 2002.
  4. Gökçeada, Bozcaada ve Çanakka- le üçgeni kıta sahanlığı (KD Ege Denizi) bentik foraminifer dağılımı ve taksonomisi. Yerbilimleri, 26, 53-75.
  5. Avşar, N. ve Meriç, E., 1996. İskenderun Körfezi’nde bentik foraminifer dağılımı. Boğaziçi Üni- versitesi Sualtı Bilim ve Teknolojisi Toplan- tısı (SBT’96) Bildiriler Kitabı, 220-224.
  6. Avşar, N., and Ergin M., 2001. Spatial distribution of Holocene benthic foraminifera, Northeast- ern Aegean Sea. International Geology Rewiev, 43, 754-770.
  7. Avşar, N., Meriç, E. ve Ergin, M., 2001. İskenderun Körfezi’ndeki bentojenik sedimanların fora- minifer içeriği. Yerbilimleri, 24, 97-112.
  8. Aykurt, M. D., 1999. Marmara Denizi kıta sahanlıkları dip çökellerinin çevredeki pedolojik ve je- olojik oluşuklarla ilişkilerinin araştırılması. Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (yayımlanmamış). Beşiktepe, T., Sur, H. I., Özsoy, E., Latif, M. A., Oğuz, T., and Ünlüata, Ü., 1994. The circulati- on and hydrography of the Marmara Sea. Progress in Oceanography, 34, 285-334.
  9. Cimerman, F., and Langer, M. R., 1991. Mediterra- nean Foraminifera. Slovenska Akademija Znanosti in Umetnosti, Ljubljana, 118 p., 93 pls. Davis, J. C., 1973. Statistics and Data Analysis in Geology. John Wiley & Sons, Inc., N. Y., USA. De Benedicts, P. A., 1973. On the correlations betwe- en certain diversity indices. The American Naturalist, 107 (954), 295-302.
  10. Ergin, M., Kazancı, N., Varol, B., İleri, Ö., Karadenizli, L., Taner, G., Işık, U., Kurtel, A., Altıok, H., Okuş, E., Yüksek, A., Uysal, A., Avşar, N., Bayhan, E. ve Temel, A., 1997. Kuzeydoğu Ege Denizi’nin Gökçeada-Bozcaada-Ça- nakkale üçgeninde kalan kıta sahanlığın- daki Geç Kuvaterner tortullarının ve deniz tabanı mikrotopoğrafyasının araştırılması. TÜBİTAK Proje No: YDABÇAG-156. Erinç, S., 1978. Changes in the physical environment in Turkey since the end of the last glacial. In: The Environmental History of the Near and Middle East since the Last Ice Age, W. C. Brice, (ed. ), Academic Press, London, 110. Erol, O. ve Çetin, O., 1995. Marmara Denizi’nin Geç Miyos