Dergiler / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2011 / Cilt: 1 - Sayı: 4

Van Yöresinde Yetiştirilen Bazı Kayısı Çeşitlerinin Fenolik Bileşik, Tokoferol ve Yağ Asidi İçerikleri

Phenolic Compounds, Tocopherols and Fatty Acid Contents of Some Apricot Cultivars Grown in Van Vicinity

Sayfa
31–36
Yayın Tarihi
2011-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca kateşin, epikateşin, kaffeik asit, p-kumarik asit, ferulik asit, rutin ve klorojenik asit içerikleri de tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Van yöresinde yetiştirilen bazı standart kayısı çeşitlerinin kimyasal özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada 3 standart kayısı çeşidi (Bebeco, Sakıt, Colomer) incelenmiş olup bu çeşitlerin fenolik madde içerikleri, A vitamini ve çekirdeklerinin tokoferol içerikleri belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca kateşin, epikateşin, kaffeik asit, p-kumarik asit, ferulik asit, rutin ve klorojenik asit içerikleri de tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kayısı · fenolik maddeler · tokoferol

Özet

Bu çalışma, Van yöresinde yetiştirilen bazı standart kayısı çeşitlerinin kimyasal özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Fenolik maddeler ile tokoferoller antioksidan özelliklerinden dolayı insan sağlığı açısından büyük önem arz etmektedir. Araştırmada 3 standart kayısı çeşidi (Bebeco, Sakıt, Colomer) incelenmiş olup bu çeşitlerin fenolik madde içerikleri, A vitamini ve çekirdeklerinin tokoferol içerikleri belirlenmiştir. Ayrıca kateşin, epikateşin, kaffeik asit, p-kumarik asit, ferulik asit, rutin ve klorojenik asit içerikleri de tespit edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; kateşin miktarı 9.34-12.30 µg g-1, epikateşin miktarı 1.82-3.21 µg g-1, kaffeik asit miktarı 1.04-1.32 µg g-1, p-kumarik asit miktarı 0.56-1.26 µg g-1, ferulik asit miktarı 1.39-2.17 µg g-1, rutin miktarı 64.12-73.06 µg g-1ve klorojenik asit miktarı 3.17-4.09 µg g-1 arasında değişmiştir. A vitamini 4.61-6.60 µg g-1 arasında değişiklik gösterdiği belirlenmiştir. Tokoferol miktarlarına bakıldığında alfa tokoferol 0.011-0.015 mg g-1, gamma tokoferol miktarı 0.001-0.016 mg g-1, delta tokoferol miktarı 0.00-0.007 mg g-1 arasında değiştiği görülmüştür. Araştırmada ayrıca beta tokoferol incelenen her üç çeşitte de belirlenememiştir. Sonuç olarak bölgenin kayısı yetiştiriciliği potansiyeline vurgu yapılarak detaylı araştırmaların yapılması önerilmiştir

Abstract

This study was performed to determine the chemical properties of some standard varieties of apricotsgrown in the Van region. Recently, tocopherols and phenolic substances with anti-oxidant properties are of greatimportance for human health. In this research, seeds of three standard apricot (Bebeco, Sakıt, and Colomer) varietieswere examined with respect to phenolic compounds, vitamin A and tocopherol content. In addition; catechin,epicatechin, caffeic acid, p-coumaric acid, ferulic acid, chlorogenic acid and routine have been detected. Accordingto findings, catechin between 9.34 and 12.30 μg g-1, epicatechin between 1.82 and 3.21 μg g-1, caffeic acid between1.04 and 1.32 μg g-1, p-coumaric acid content μg g-1, between 0.56 and 1.26, ferulic acid between 1.39 and 2.17 μgg-1, routine between 64.12 and 73.06 μg g-1, and chlorogenic acid between 3.17 and 4.09 μg g-1 were determined.Vitamin A varied from 4.61 to 6.60 mg g-1. Based on the amount of tocopherol, alpha tocopherol 0.011- 0.015 mgg-1, the amount of gamma-tocopherol, 0.001-0.016 mg g-1, the amount of delta tocopherol 0.00-0.007 mg g-1 wereobserved. The survey also examined beta-tocopherol, also not identified in all three types. As a result, more detailedresearch is suggested in the region with special emphasis on the potential of growing apricots.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNDOĞDU, M., ÖZRENK, K., KAN, T., GEÇER, M. K. (2011). Van Yöresinde Yetiştirilen Bazı Kayısı Çeşitlerinin Fenolik Bileşik, Tokoferol ve Yağ Asidi İçerikleri. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 4, 31–36. https://ajindex.com/articles/257333

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Akbulut, M., 2001. Kayısı ve Zerdali Meyvelerinde Fenolik Madde İçerikleri ve Bazı Proseslerde Görülen Değişimler Üzerine Bir Araştırma (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi Fen Bi- limler Enstitüsü. Konya. Anonim, 2010a. http://faostat.fao.org/site/567/DesktopDefault. aspx?PageID=567#ancor. (Erişim tarihi: 18.06.2010). Anonim, 2010b. http://www.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul. (Erişim tarihi: 14.06.2010).
  2. Asma, B.M., 2000.
  3. Kayısı Yetiştiriciliği. Evin ofset., Malatya, 243 s. AOAC, 1990. Official Methods of Analysis. 15th AOAC Internati- onal. Washington. DC. Balta, F., Kaya, T., Yarılgac¸ T., Kazankaya, A., Balta, M.F., Ko- yuncu, M.A., 2002. Promising apricot genetic resources from the Lake Van Region. Genetic Resources and Crop Evoluti- on 49: 409–413.
  4. Dragovic-Uzelac, V., Pospisil, J., Levaj, B., Delonga, K., 2005. The study of phenolic profiles of raw apricots and apples and their purees by HPLC for the evaluation of apricot nectars and jams authenticity. Food Chemistry, 91: 373-383.
  5. Dragovic-Uzelac, V., Levaj, B., Mrkic Bursac, D., Boras, M., 2007. The content of polyphenols and carotenoids in three apricot cultivars depending on stage of maturity and geograpical regi- on. Food Chemistry, 102,966-975.
  6. Femenia, A., Rosello, C., Mulet, A., Canellas, J., 1995. Chemical composition of bitter and sweet apricot kernels. J. Agric. Food Chem. 43,356-361.
  7. Kirazci, A., Javidipour, I., 2008. Some chemical and microbiologi- cal properties of ghee produced in Eastern Anatolia. Internati- onal Journal of Dairy Technology 61, 300-306.
  8. Munzuroglu, O., Karatas, F., Geckil, H., 2003. The vitamin and se- lenium contents of apricot fruit of different varieties culti- vated in different geographical region. Food Chemistry, 83, 205-212.
  9. Muradoğlu, F., Pehluvan, M., Gündoğdu, M., Kaya, T., 2011. Iğdır Yöresinde Yetiştirilen Bazı Kayısı (Prunus armeniaca L.) Ge- notiplerinin Fizikokimyasal Özellikleri ile Mineral İçerikleri. Iğdır Üni. Fen Bilimleri Enst. Der. / Iğdır Univ. J. Inst. Sci. & Tech. 1(1): 17-22.
  10. Nout, M.J.R., Tuncel, G., Brimer, L., 1995. Microbial degradati- on of amygdalin of bitter apricot seeds (Prunus armeniaca L.). Int. J. Food Microbiol., 24, 407-412.
  11. Paydaş, S., Kaşka, N., Polat, A.A., Gübbük, H., 1992. Yeni bazı kaysı (Prunus armeniaca L.) çeşitlerinin Adana ekolojik ko- şullarına adaptasyonu üzerinde araştırmalar. Türkiye I. Ulu- sal Bahçe Bitkileri Kong. (13-16 Ekim) Cilt I: 465-471,
  12. İzmir.
  13. Rıu-Aumatell, M., Lopez-Tamames, L., Buxaderas, S.,