Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightAraştırma bulgularına göre, işletmecilerin yaş ortalaması 47.1 yıl, mesleki deneyim süresi ise 24.5 yıldır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
ÖZET: Bu çalışma, Malatya ilinde faaliyet gösteren koyunculuk işletmelerinin yetiştirici profili, hayvan sağlığı uygulamaları, aşılama alışkanlıkları, biyogüvenlik önlemleri, veteriner hekimlik hizmetlerinden yararlanma durumu ve risk yönetimi yaklaşımlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın materyalini, Malatya ilinde bulunan 100 işletme sahibi ile yüz yüze gerçekleştirilen anket çalışmasından elde edilen birincil veriler oluşturmaktadır. Araştırma bulgularına göre, işletmecilerin yaş ortalaması 47.1 yıl, mesleki deneyim süresi ise 24.5 yıldır. İşletmelerin tamamı aile işgücüne dayalı olarak faaliyet göstermektedir. İşletmelerin %96’sında Akkaraman ırkı koyun yetiştirilmektedir. Yetiştiricilerin eğitim düzeyi (lise ve üniversite mezunu %30) birçok Anadolu iline kıyasla daha yüksek seyretmektedir. Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliğine (DKKYB) üyelik oranı %81, hayvancılık eğitimi alma oranı ise %53 olarak tespit edilmiştir. Hayvan sağlığı uygulamalarında ikili bir yapı gözlenmiştir. Ulusal kampanyalarla desteklenen aşılarda yüksek düzeyde başarı sağlanırken Koyun-Keçi Vebası (PPR %90, brusella %85, şap %79, enterotoksemi %72), gönüllü koruyucu hekimlik uygulamalarında ciddi eksiklikler belirlenmiştir (şarbon %2, kuduz %6, mastitis %1). Karantina uygulama oranı %22, göbek kordonu bakımı %22, hastalık kontrol programı uygulama oranı ise %24 düzeyinde kalmıştır. Veteriner hekimlik hizmetlerine ilişkin değerlendirmede, işletmelerin yalnızca %12’sinin düzenli veteriner hekim hizmeti aldığı; hizmetin ağırlıklı olarak tedavi (%48) ve aşı (%35) odaklı olduğu; sürü sağlığı danışmanlığı (%14) ile suni tohumlama (%3) hizmetlerinin ise oldukça sınırlı kaldığı görülmektedir. Hayvan sigortası yaptırma oranı %18, kuru dönemde mastitis tedavisi uygulama oranı ise yalnızca %5’tir. Uluslararası literatürle karşılaştırıldığında, Malatya’daki kampanya destekli aşı oranlarının gelişmiş ülke düzeylerine yaklaştığı, ancak gönüllü koruyucu hekimlik uygulamalarının gelişmekte olan ülkelerin bile gerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Özellikle zoonoz hastalıklar (kuduz, şarbon) ve yenidoğan bakımı konularında risk algısının oldukça zayıf olduğu, bu durumun halk sağlığı açısından ciddi bir risk oluşturduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, Malatya ilindeki koyunculuk işletmeleri geleneksel aile işletmeciliği modelini sürdürmekle birlikte, eğitim düzeyi ve örgütlenme açısından görece olumlu bir profil sergilemektedir.
Abstract
This study was conducted to determine the breeder profile, animal health practices, vaccination habits, biosecurity measures, utilization of veterinary services, and risk management approaches in sheep farming enterprises operating in Malatya province. The research material consisted of primary data obtained from face-to-face surveys conducted with 100 sheep farm owners in Malatya province. According to the research findings, the average age of the breeders was 47.1 years, and the average professional experience was 24.5 years. All enterprises were based on family labor. The Akkaraman breed was raised in 96% of the enterprises, and the education level of the breeders (high school and university graduates: 30%) was higher compared to many Anatolian provinces. The membership rate in the Sheep and Goat Breeders' Association (DKKYB) was 81%, while the rate of receiving livestock training was 53%. A dual structure was observed in animal health practices. While high success rates were achieved in vaccines supported by national campaigns (PPR 90%, brucellosis 85%, foot-and-mouth disease 79%, enterotoxemia 72%), serious deficiencies were detected in voluntary preventive medicine practices (anthrax 2%, rabies 6%, mastitis 1%). The quarantine application rate was 22%, navel care rate was 22%, and the disease control program implementation rate remained at 24%. Regarding veterinary services, it was determined that only 12% of the enterprises received regular veterinary services. The services were predominantly focused on treatment (48%) and vaccination (35%), while herd health consultancy (14%) and artificial insemination (3%) remained limited. The rate of animal insurance was 18%, and the rate of mastitis treatment during the dry period was only 5%. Compared to the international literature, campaign-supported vaccination rates in Malatya approach the levels observed in developed countries; however, voluntary preventive medicine practices lag behind even those of developing countries. It was found that risk perception was particularly weak concerning zoonotic diseases (rabies, anthrax) and newborn care, which poses a serious risk to public health. In conclusion, although sheep farming enterprises in Malatya province continue the traditional family farming model, they exhibit a relatively positive profile in terms of education level and organization.