Dergiler / Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Lider-Üye Etkileşiminin, İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Örgütsel Adalet ve İş Tatmininin Aracı Rolü: Bir Araştırma

THE MEDIATING ROLE OF ORGANIZATIONAL JUSTICE AND JOB SATISFACTION IN THE EFFECT OF LEADER-MEMBER EXCHANGE ON INTENTION TO LEAVE: AN APPLICATION IN HATAY

Sayfa
549–582
Yayın Tarihi
2020-12-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Lider üye etkileşiminin işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde örgütsel adaletin kısmi aracılık etkisi vardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Örgütler rekabetin yoğun olduğu bir çevrede faaliyette bulunurken, çalışanları örgütsel amaçlara yönlendirebilecek liderlere ihtiyaç duymaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu ihtiyaç doğrultusunda lider-üye etkileşimi kavramı, liderin çalışanları amaçlara yönlendirecek ilişki ve etkileşimin düzeyine ve kalitesine odaklanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Lider üye etkileşiminin işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde örgütsel adaletin kısmi aracılık etkisi vardır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Leader-Member Exchange · Organizational Justice

Özet

Örgütler rekabetin yoğun olduğu bir çevrede faaliyette bulunurken, çalışanları örgütsel amaçlara yönlendirebilecek liderlere ihtiyaç duymaktadır. Bu ihtiyaç doğrultusunda lider-üye etkileşimi kavramı, liderin çalışanları amaçlara yönlendirecek ilişki ve etkileşimin düzeyine ve kalitesine odaklanmaktadır. Liderlerin çalışanlara gösterdiği davranış ve tutumlar, çalışanların örgütsel adalet, iş tatmini algıları üzerinde değişiklik yaratabilmekte ve işten ayrılma niyetine etki edebilmektedir. Bu çalışmanın amacı lider-üye etkileşiminin iş tatmini ve işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde örgütsel adaletin aracılığının test edilmesidir. Veriler anket tekniği yoluyla toplanılmış ve Baron ve Kenny’nin (1986) aracılık modeli çerçevesinde oluşturulan model Yapısal Eşitlik Modeliyle test edilmiştir. Geliştirilen modelde içsel iş tatmininin işten ayrılma niyeti üzerine etkisi hariç tüm yollar anlamlı çıkmıştır. Çalışmada lider-üye etkileşiminin işten ayrılma niyetini olumsuz, örgütsel adaleti ise olumlu etkilediği bulunmuştur. Lider üye etkileşiminin işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde örgütsel adaletin kısmi aracılık etkisi vardır.

Abstract

While organizations are active in a competitive environment, they need leaders who can direct employees to organizational goals. In line with this need, the concept of leader-member interaction focuses on the level and quality of the relationship and interaction leading the employees to the goals. The behaviors and attitudes of the leaders towards the employees can change the perceptions of employees about organizational justice, job satisfaction and can affect the intention to leave. The aim of this study is to test the mediation of organizational justice in the effect of leader-member exchange on job satisfaction and intention to leave. Data were gathered by questionnaire and mediation effect, created by Baron and Kenny (1986), models were tested by Structural Equation Model. In the study, all the ways have been meaningful except for the effect of internal job satisfaction on the intention to leave the job. It was found that the leader-member exchange affected the intention to leave the job negatively and the organizational justice positively. The partial mediation effect of organizational justice has been found in the effect of the leader-member exchange on the intention to leave.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKIN, Ö., AKSOY, M. (2020). Lider-Üye Etkileşiminin, İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Örgütsel Adalet ve İş Tatmininin Aracı Rolü: Bir Araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 549–582. https://ajindex.com/articles/216890

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Adams, J.S. (1965). Inequity in Social Exchange. In L. Berkowitz (Ed.). Advances in experimental social psychology.(pp.267-299).
  2. New York Academic Press Alexander, S. ve Ruderman, M. (1987). The role of procedural and distributive justice in organizational behavior. Social Justice Research, 1(2), 177-197.
  3. Altunoğlu, A.E., Çataloğlu, B. ve Okursoy, A. (2008). Çalışan morali ve işten ayrılma isteği: Muhasebecilik mesleği üzerine bir araştırma. Muhasebe ve Denetime Bakış, 26(Ekim), 71-84.
  4. Aryee, S. ve Chen, Z.X. (2006). Leader-member exchange in a Chinese context: antecedents, outcomes and mediating role of psychological empowerment. Journal of Business Research, 59(7), 793-801.
  5. Baron, R.M. ve Kenny, D.A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
  6. Bauer, T.N., Erdoğan, B., Liden, R.C. ve Wayne, S. J. (2006). A longitudinal study of the moderating role of extraversion: Leader-member exchange, performance and turnover during new executive development. Journal of Applied Psychology, 91(2), 298-310.
  7. Baycan, F.A. (1985). Farklı gruplarda çalışan gruplarda iş doyumunun bazı yönlerinin analizi, Basılmamış Bilim Uzmanlığı Tezi, Boğaziçi Üniversitesi,
  8. İstanbul.
  9. Bemmels, B., Brown, G. ve Barclay, L. (2004). The Effect of Policy on Fairness Perceptions. Academy of Management Best Conference Paper, 1-6.
  10. Beuren, I.M., dos Santos, V., Marques, L. ve Resendes, M. (2017). Relation between perceived organizational justice and job satisfaction. Brazilian Academy of Science in Accounting, 11(4), 67-84.
  11. Bies, R.J. (2005). Perceptions of systemic justice: The effects of distributive, procedural and interactional justice. Journal of Applied Psychology, 31, 324-339.
  12. Bies, R.J. ve Moag, J.F. (1986). Interactional justice: Communication criteria of fairness. In R.J. Lewicki, Sheppard, B.H. ve Bazerman, M.H. (Eds.), Research on negotiations in organizations (Vol.1, pp. 43–55)
  13. Greenwich. Cevrioğlu, E. (2007). Lider-üye etkileşimi ile bireysel ve örgütsel sonuçlar arasındaki ilişki: Ampirik bir inceleme. Afyonkarahisar Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Afyonkarahisar. Cohen-Charash, Y. ve Spector, P.E. (2001). The role of justice in organizations: A meta-analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes. 86, 278–321.
  14. Colquitt J. A., Greenberg, J. ve Zapata-Phelan, C. (2005)