Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Cilt: 23 - Sayı: 2

AVRUPA BİRLİĞİ DÜZEYİNDE YÖNETİŞİM VE SİYASAL TERİTORYALİTE

GOVERNANCE AT THE EUROPEAN UNION LEVEL AND POLITICAL TERRITORIALITY

Sayfa
809–831
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu şekilde uluslarüstü düzeyde teritoryal bir sınırlandırılmışlık tanzim edilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Avrupa Birliği’nin (AB) teritoryal yapısını, münhasıran teritoryalitenin siyasal boyutu kapsamında analiz etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hâlbuki bir siyasal örgütlenme olan, belli bir mekânsal uzantı üzerinde etkinlik kuran ve kamusal nitelikte düzen üreten AB, bünyesinde barındırdığı yönetişim düzeyleriyle, mekânsal bir kontrol stratejisi olan ve farklı yoğunlukta uygulanabilen teritoryalitenin bazı temel unsurlarını bünyesinde barındırmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu şekilde uluslarüstü düzeyde teritoryal bir sınırlandırılmışlık tanzim edilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Teritoryalite · Siyasal Teritoryalite · Avrupa Birliği

Özet

Bu çalışma, Avrupa Birliği’nin (AB) teritoryal yapısını, münhasıran teritoryalitenin siyasal boyutu kapsamında analiz etmektedir. AB’nin teritoryal niteliği, ağırlıklı olarak modern ile post-modern veya post-nasyonel şeklinde tek bir kavram altında birleştirilebilecek yaklaşımlar ve bunların teritoryal sonuçları açısından ele alınmaktadır. Bu kapsamda yapılmış olan çalışmalar da genellikle AB’nin ya zayıf bir teritoryal ya da teritoryal olmayan bir örgütlenme olduğu sonucuna ulaşmaktadır. Hâlbuki bir siyasal örgütlenme olan, belli bir mekânsal uzantı üzerinde etkinlik kuran ve kamusal nitelikte düzen üreten AB, bünyesinde barındırdığı yönetişim düzeyleriyle, mekânsal bir kontrol stratejisi olan ve farklı yoğunlukta uygulanabilen teritoryalitenin bazı temel unsurlarını bünyesinde barındırmaktadır. Bu bakımdan AB, teritoryal olmayan bir siyasal örgütlenme modeli olarak değerlendirilmemelidir. Sahip olduğu yasal kapasite ve araçlar çerçevesinde AB, özerk bir teritoryal işleyiş oluşturmakta ve çok düzeyli bir yapı içerisinde, başta üye devletler olmak üzere alt düzeydeki aktörlerle işbirliği yaparak etkileşimlerin düzenlendiği yönetimsel bir alan ortaya çıkarmaktadır. Bu şekilde uluslarüstü düzeyde teritoryal bir sınırlandırılmışlık tanzim edilmektedir.

Abstract

This study deals with the territorial structure of the European Union (EU), exclusively within the framework of political territoriality. The territoriality of the EU is mainly addressed in the context of modern and post-modern or post-national approaches. Such studies mostly conclude that the EU is a weak territorial or non-territorial organization. However, as a polity which produces a public order, the EU, along with the levels of governance it contains, has certain elements of territoriality, a spatial control strategy that may be applied in different intensity. In this regard, the EU should not be considered as a non-territorial polity. It establishes an autonomous territorial functioning through its legal capacity and tools. In a multi-level structure, the EU creates a governmental arena where interactions are organized in cooperation with the actors at lower levels, especially with the member states. Thus, a territorial boundedness is forged at the supranational level.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, S., REÇBER, K. (2021). AVRUPA BİRLİĞİ DÜZEYİNDE YÖNETİŞİM VE SİYASAL TERİTORYALİTE. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 809–831. https://ajindex.com/articles/216520

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Allmendinger, P., Chilla, T. & Sielker, F. (2014). Europeanizing territoriality—Towards soft spaces? Environment and Planning, 46(11), 2703-2717.
  2. Armstrong, W. & Anderson, J. (Der.) (2007). Geopolitics of European Union enlargement: The Fortress Empire. New York: Routledge. Bache, I. & Flinders, M. (2004). Themes and issues in multi-level governance. I. Bache & M. Flinders (Der.), Multi-level governance içinde (ss. 1-11). Oxford: Oxford University. Balkır, C. & Soyaltın, D. (2018). Avrupalılaşma: Tarih, kavram, kuram ve Türkiye uygulaması. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  3. Bartolini, S. (2005). Restructuring Europe: Centre formation, system building and political structuring between the nation-state and the European Union. Oxford: Oxford University. Basılgan, M. (2012). Avrupa Birliği’nin bölgesel ekonomik kalkınma politikası. Global Journal of Economics and Business Studies, 1(1), 47-66.
  4. Bauböck, R. (2003). Multilevel citizenship and territorial borders in the EU polity. IWE–Working Paper Series, (37). https://eif.univie.ac.at/downloads/workingpapers/IWE-Papers/WP37.pdf, (Erişim Tarihi: 18.03.2020).
  5. Bauer, M. W. & Becker, S. (2014). The unexpected winner of the crisis: The European Commission’s strengthened role in economic governance. Journal of European Integration, 36(3), 213-229.
  6. Bauer, M. W. & Trondal, J. (2015). The administrative system of the European Union. M. W. Bauer & J. Trondal (Der.), The Palgrave handbook of the European administrative system içinde (ss. 1-28). New York: Palgrave Macmillan. Bellamy, R., Lacey, J. & Nicolaïdis, K. (2017). European boundaries in question? Journal of European Integration, 39(5), 483-498.
  7. Benz, A. (2015). European public administration as a multilevel administration: A conceptual framework. M. W. Bauer & J. Trondal (Der.), The Palgrave handbook of the European administrative system içinde (ss. 31-47). New York: Palgrave Macmillan. Beriş, H. E. (2014). Egemenlik: Bir kavramın geçmişi, bugünü ve geleceği. İstanbul:
  8. Tezkire. Bevir, M. (2012). Governance: A very short introduction. Oxford: Oxford University. Bialasiewicz, L., Elden, S. & Painter, J. (2005). The constitution of EU territory. Comparative European Politics, 3(3), 333-363.
  9. Bickerton, C. J. (2012). European integration: From nation-states to member states. Oxford: Oxford University. Blockmans, S. & Crosson, D. M. (2019). Differentiated integration within PESCO–clusters and convergence in EU defence. CEPS Research Report, (04). https://www.ceps.eu/w