Dergiler / ETÜT Dergisi / 2026 / Sayı: 10

1845 Tarihli 7897 Numaralı Temettuat Defterine Göre Pazar Karyesinin Sosyo-Ekonomik Yapısı

Socio-Economic Structure of Pazar Village According to the 7897 Numbered Temettuat Book of 1845

Sayfa
94–109
Yayın Tarihi
2025-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Vergi-i Mahsusa kayıtları, hane gelirleriyle doğrudan orantılı olmayan bir vergi dağılımı olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Temettuat Defterleri, özellikle 19. yüzyıl ortalarında taşrada bulunan küçük yerleşim birimlerinin dahi, sosyo-ekonomik yapısını çok yönlü biçimde ortaya koyabilen başlıca tarihî kaynaklar arasında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma, 7897 numaralı 1845 tarihli Temettuat Defteri temelinde, Pazar Karyesi’nin sosyo-ekonomik yapısını analiz etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Vergi-i Mahsusa kayıtları, hane gelirleriyle doğrudan orantılı olmayan bir vergi dağılımı olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı Devleti · Kütahya · Gediz

Özet

Temettuat Defterleri, özellikle 19. yüzyıl ortalarında taşrada bulunan küçük yerleşim birimlerinin dahi, sosyo-ekonomik yapısını çok yönlü biçimde ortaya koyabilen başlıca tarihî kaynaklar arasında yer almaktadır. Bu çalışma, 7897 numaralı 1845 tarihli Temettuat Defteri temelinde, Pazar Karyesi’nin sosyo-ekonomik yapısını analiz etmektedir. Çalışmada, Tanzimat sonrası vergi reformlarının taşra ekonomisine etkisi ve yerel gelir kaynakları detaylı biçimde ele alınmıştır. Tarım ve hayvancılığın karye ekonomisinde temel geçim kaynakları olduğu görülmüştür. Buğday ve arpa gibi tahıllar ile bostan ürünleri en çok gelir getiren kalemler arasında yer almıştır. Ayrıca büyükbaş hayvancılık, özellikle öküz ve inek sayısının fazlalığı ile öne çıkmaktadır. Küçükbaş hayvancılık ve arıcılık da ekonomik katkı sağlamaktadır. Vergi-i Mahsusa kayıtları, hane gelirleriyle doğrudan orantılı olmayan bir vergi dağılımı olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular, üretim ilişkilerinin, toplumsal yapının ve meslekî statülerin vergilendirmede belirleyici olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda Temettuat Defterleri, yalnızca mali kayıtlar değil, aynı zamanda Osmanlı taşrasının sosyal ve ekonomik yapısını yansıtan çok boyutlu tarihî kaynaklardır.

Abstract

The Temettuat Registers are among the primary historical sources that can reveal, in a multidimensional manner, the socio-economic structure of even small rural settlements, particularly in the mid-19th century. This study analyzes the socio-economic structure of the village of Pazar based on the 1845 Temettuat Register numbered 7897. It examines in detail the effects of post-Tanzimat tax reforms on the rural economy and local sources of income. Agriculture and animal husbandry appear as the main means of livelihood in the village economy. Cereals such as wheat and barley, along with garden produce, were among the highest-yielding sources of income. Moreover, large-scale livestock farming stood out, particularly due to the high number of oxen and cows. Small livestock and beekeeping also contributed economically. Records of the Vergi-i Mahsusa indicate a tax distribution that was not directly proportional to household income. The findings reveal that production relations, social structure, and occupational status played a determining role in taxation. In this context, Temettuat Registers are not only fiscal records but also multidimensional historical sources that reflect the social and economic fabric of the Ottoman countryside.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Acar, U., Türkal, M. K. (2025). 1845 Tarihli 7897 Numaralı Temettuat Defterine Göre Pazar Karyesinin Sosyo-Ekonomik Yapısı. ETÜT Dergisi, Sayı: 10, 94–109. https://doi.org/10.52003/etutdergisi.1692895

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA), Maliye Nezareti Varidat Muhasebesi defterleri Temettuat defterleri (ML. VRD. TMT. d.) Numara: 789.
  2. Acar, İ. (2025). 1845 (H. 1261) Tarihli 7897 Numaralı Temettuat Defterine Göre Kütahya Sancağı Gediz Kazasına Bağlı Pazar Karyesinin Sosyo-Ekonomik Yapısı. [Yüksek Lisans Tezi, Gümüşhane Üniversitesi, Lisansüstü Egitim Enstitüsü]. Gümüşhane.
  3. Akgündüz, A. (1990). Kanunnameler. İstanbul: Fey Vakfı.
  4. Akkuş, Y. (2017). “Osmanlı Maliyesi Literatüründe Ihmal Edilmiş Bir Tartışma: Tevzi’ Defterlerinden Vergü-yi Mahsusaya Geçiş”. Tarih Dergisi, (65), 29–62.
  5. Barkan, Ö. (2010). “Tarihî Demografi Araştırmaları ve Osmanlı Tarihi”. Journal of Turkology, 10, 1–26.
  6. Baykara Taşkaya, A. (2013). “1844 Tarihli Temettüat Kayıtlarına Göre Kütahya Sancağına Bağlı Şaphane Köyünün Sosyal Ekonomik Yapısı”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (35), 235-251.
  7. Değirmenci, K. (2021). “1844-1845 Tarihli Temettuat Defterine Göre Kütahya Sancağı Gediz Kazası Muhipler Köyünün Sosyal Ve Ekonomik Yapısı”. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (52), 343-366.
  8. Demir, A. (2012). “Zile Kazasında Şahıs Adları”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(21), 61-75.
  9. Genç, Y. İ., Mutaf, A., Küçük, M., Satar, S. & Karaca, İ. (2010). Cumhurbaşkanlığı Osmanlı Arşivi Rehberi. İstanbul: BOA Genel Müdürlüğü Osmanlı Daire Başkanlığı.
  10. Karamursal, Z. (1989). Osmanlı Mali Tarihi Hakkında Tetkikler. Ankara: Türk Tarih Kurumu.
  11. Karpat, K. H. (2000). Osmanlı İmparatorluğu’nda Devlet ve Toplum. Ankara: Dipnot Yayınları.
  12. Kazıcı, Z. (2019). Osmanlı’da Vergi Sistemi. İstanbul: Kayıhan Yayınları.
  13. Kolay, A. (2022). “Cumhuriyet Dönemi’ne Kadar Kütahya Şehrinin Gelişim Süreci”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 73, 171–184.
  14. Köprülü, M. F. (1972). Osmanlı İmparatorluğu’nun Kuruluşu. Ankara: Atay Kültür Yayınları.
  15. Köprülü, M. F. (2018). Bizans Müesseselerinin Osmanlı Müesseselerine Tesiri. Ankara: Alfa Yayıncılık.
  16. Ocak, A. Y. (1998). Hıdırellez. TDV İslâm Ansiklopedisi (Cilt 17, ss. 313–315). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  17. Ortaylı, İ. (2000). Tanzimat Devri’nde Osmanlı Mahalli İdareleri (1840–1880). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  18. Özcan, A. Haz. (2003). Kanunname-i Ali Osman. İstanbul: Kitabevi.
  19. Şahin, A. (2020). “Osmanlı İmparatorluğu’nda Vergü-yi Mahsusa Uygulamaları”. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(3), 54–72.
  20. Şener, A. (1990). Tanzimat Dönemi Osmanlı Vergi Sistemi. İstanbul: İşaret Yayınları.
  21. Tabakoğlu, A. (1994). Türk İktisat Tarihi. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  22. Taşkın, O. (2019). XIX. yüzyılda Darende Kazası ve Köyleri, Ankara: Akademisyen Kitabevi.