AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that production relations, social structure, and occupational status played a determining role in taxation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Temettuat Registers are among the primary historical sources that can reveal, in a multidimensional manner, the socio-economic structure of even small rural settlements, particularly in the mid-19th century. This study analyzes the socio-economic structure of the village of Pazar based on the 1845 Temettuat Register numbered 7897. It examines in detail the effects of post-Tanzimat tax reforms on the rural economy and local sources of income. Agriculture and animal husbandry appear as the main means of livelihood in the village economy. Cereals such as wheat and barley, along with garden produce, were among the highest-yielding sources of income. Moreover, large-scale livestock farming stood out, particularly due to the high number of oxen and cows. Small livestock and beekeeping also contributed economically. Records of the Vergi-i Mahsusa indicate a tax distribution that was not directly proportional to household income. The findings reveal that production relations, social structure, and occupational status played a determining role in taxation. In this context, Temettuat Registers are not only fiscal records but also multidimensional historical sources that reflect the social and economic fabric of the Ottoman countryside.
Özet
Temettuat Defterleri, özellikle 19. yüzyıl ortalarında taşrada bulunan küçük yerleşim birimlerinin dahi, sosyo-ekonomik yapısını çok yönlü biçimde ortaya koyabilen başlıca tarihî kaynaklar arasında yer almaktadır. Bu çalışma, 7897 numaralı 1845 tarihli Temettuat Defteri temelinde, Pazar Karyesi’nin sosyo-ekonomik yapısını analiz etmektedir. Çalışmada, Tanzimat sonrası vergi reformlarının taşra ekonomisine etkisi ve yerel gelir kaynakları detaylı biçimde ele alınmıştır. Tarım ve hayvancılığın karye ekonomisinde temel geçim kaynakları olduğu görülmüştür. Buğday ve arpa gibi tahıllar ile bostan ürünleri en çok gelir getiren kalemler arasında yer almıştır. Ayrıca büyükbaş hayvancılık, özellikle öküz ve inek sayısının fazlalığı ile öne çıkmaktadır. Küçükbaş hayvancılık ve arıcılık da ekonomik katkı sağlamaktadır. Vergi-i Mahsusa kayıtları, hane gelirleriyle doğrudan orantılı olmayan bir vergi dağılımı olduğunu göstermektedir. Elde edilen bulgular, üretim ilişkilerinin, toplumsal yapının ve meslekî statülerin vergilendirmede belirleyici olduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda Temettuat Defterleri, yalnızca mali kayıtlar değil, aynı zamanda Osmanlı taşrasının sosyal ve ekonomik yapısını yansıtan çok boyutlu tarihî kaynaklardır.