Dergiler / Emek Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Yaratıcı Endüstriler Politikaları ve Yaratıcı Emek Üzerine Bir Tartışma

A Critical Discussion on Creative Industries Policies and Creative Labour

Sayfa
49–72
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, makalenin savunusu ise, gerek dünyada gerek Türkiye’de, kar elde etme mantığına dayanmayan bir yaratıcı emek anlayışının ortaya koyulması gerektiğidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, yaratıcı endüstriler politikaları ve yaratıcı emek üzerine eleştirel bir tartışma yapmak amacındadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede tartışılan temel konu, yaratıcı endüstriler politikalarını savunanların, çalışma hayatıyla ilişkili sorunları gözden kaçırmalarıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, makalenin savunusu ise, gerek dünyada gerek Türkiye’de, kar elde etme mantığına dayanmayan bir yaratıcı emek anlayışının ortaya koyulması gerektiğidir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale, yaratıcı endüstriler politikaları ve yaratıcı emek üzerine eleştirel bir tartışma yapmak amacındadır. İlk olarak, yaratıcı endüstriler politikalarının ortaya çıkışı incelenmektedir. Ardından, yaratıcı endüstriler hakkındaki literatür ana hatlarıyla gözden geçirilmektedir. Makalede tartışılan temel konu, yaratıcı endüstriler politikalarını savunanların, çalışma hayatıyla ilişkili sorunları gözden kaçırmalarıdır. Bu bağlamda, Türkiye’de de benzer bir eğilim olduğuna işaret edilmektedir. Sonuç olarak, makalenin savunusu ise, gerek dünyada gerek Türkiye’de, kar elde etme mantığına dayanmayan bir yaratıcı emek anlayışının ortaya koyulması gerektiğidir.

Abstract

This article aims to provide a critical discussion of creative industries policies and creative labour. First, the emergence of creative industries policies is examined. Then, the literature on creative industries is outlined. The main issue discussed in this article is the tendency of those who defend creative industries policies to ignore the problems associated with working life. In this context, a similar trend in Turkey is also pointed out. In conclusion, the argument of this article is that an understanding of the creative labour not based on the logic of the production of profit, both in the world and in Turkey needs to be revealed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YÖRÜK, E. (2018). Yaratıcı Endüstriler Politikaları ve Yaratıcı Emek Üzerine Bir Tartışma. Emek Araştırma Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 49–72. https://ajindex.com/articles/152166

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Aksoy, A. ve Enlil, Z. (2011) “Önsöz”, İstanbul’da Medya Coğrafi Dağılım ve Üretim (der. Yücesoy, E. Ü.), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 13-14.
  2. Banks, M. ve Hesmondhalgh, D. (2009) “Looking for work in creative industries policy”, International Journal of Cultural Policy, 15, 4, 415-430.
  3. Bilgili, A. E. ve Kanpolat, Y. (2011) “Sunuş”, Yaratıcı İstanbul: Yaratıcı Sektörler ve Kent (der. Enlil, Z. ve Evren, Y.), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 9-11.
  4. BOP Consulting (2010) “Mapping A Creative Industries: A Toolkit”, Creativity, Culture and Education Series 2, https://creativeconomy.britishcouncil.org/media/uploads/resources/mapping_the_creative_industries_a_toolkit_2-2.pdf. (04.03.2018)
  5. Bulut, E. (2016) “Dramın Ardındaki Emek: Dizi Sektöründe Reyting Sistemi, Çalışma Koşulları ve Sendikalaşma Faaliyetleri”, İleti-ş-im, 24, 79-100.
  6. Christopherson, S. (2008) “Beyond the self-expressive creative worker: An industry perspective on entertainment media”, Theory, Culture and Society, 25, 7-8, 73-95.
  7. Demir, E. M. (2014) “Yaratıcı Endüstriler”, İlef Dergisi,1, 2, 87-108.
  8. Dyer-Witheford, N. ve de Peuter, G. (2006) “’EA Spouse’ and the Crisis of Video Game Labour: Enjoyment, Exclusion, Exploitation, Exodus”, Canadian Journal of Communication, 31(3), http://www.cjc-online.ca/index. php/journal/article/view/1771/1893 (10.10.2017)
  9. Florida, R. (2010) Yaratıcı Sınıf Adres Değiştiriyor: Yetenek İçin Küresel Rekabet (çev. Kökkaya Chalar, Z.) İstanbul:
  10. MediaCat. Florida, R. (2012)
  11. The Rise of the Creative Class, New York: Basic Books. Florida, R. (30.01.3013) “More Losers Than Winners in America’s New Economic Geographya”, Citylab, https://www.citylab.com/life/2013/01/more-losers-winners-americas-new-economic-geography/4465/ (12.02.2018)
  12. Florida, R. (04.09.2017) “The Service Class Deserves Better”, Citylab, https://www.citylab.com/equity/2017/09/ the-service-class-deserves-better/538746/ (21.04.2018)
  13. Garnham, N. (2005) “From Cultural to Creative Industries: An Analysis of the ‘Creative İndustries’ Approach to Arts and Media Policy Making in the United Kingdom”, International Journal of Cultural Policy, 11, 1, 15-29.
  14. Gill, R. (2013) “Inequalities in Media Work”, Behind The Screen: Inside European Production Cultures (der. Szczepanik, P. ve Vonderau, P.), Houndmills: Palgrave Macmillan, 189-206.
  15. Hesmondhalgh, D. (2008) “Cultural and Creative Industries”, Handbook of Cultural Analysis (der. Bennett, T. ve Frow, J.), Oxford and Malden, MA: Blackwell