Dergiler / Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2015 / Cilt: 39 - Sayı: 2

SİVASLI BİR DİVAN ŞAİRİ: RÛHÎ

Sayfa
1–30
Yayın Tarihi
2015-11-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca divan şiiri geleneğine uygun bir şekilde devamlı olarak bahtından ve felekten şikâyet eden şair, sevgiliye kavuşamayan bir âşığın terennümlerini de dile getirmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Osmanlı kültürünü ve özellikle divan edebiyatını besleyen asıl merkez İstanbul’dur.
📊
Temel Bulgular & Veri:İstanbul dışındaki şehir vasfı kazanmış diğer mekânlar genellikle taşra olarak nitelendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca divan şiiri geleneğine uygun bir şekilde devamlı olarak bahtından ve felekten şikâyet eden şair, sevgiliye kavuşamayan bir âşığın terennümlerini de dile getirmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Şehir · Taşra · Sivas

Özet

Öz Osmanlı kültürünü ve özellikle divan edebiyatını besleyen asıl merkez İstanbul’dur. İstanbul dışındaki şehir vasfı kazanmış diğer mekânlar genellikle taşra olarak nitelendirilmiştir. Doğal olarak taşrada yetişen divan şairleri, İstanbuldakiler kadar itibar görmemiştir. Bu yüzden olsa gerek söz konusu şairlerden bazıları tezkire ve bibliyografya kitaplarında kendilerine yer bulamamıştır. Bu şairlerden biri de Rûhî’dir.Sivaslı olan Rûhî; XIX. yüzyılda yaşamış, esnaflık yaparak geçimini sağlamış bir şairdir. Bilinen tek eseri Divan’ıdır. Rûhî, özellikle kaside ve tarihlerinde Sivas’ın sosyal hayatına dair önemli bilgiler vermiştir. Birçok gazelinde Nâbî ekolünün tesirinde olduğu görülmektedir. Ayrıca divan şiiri geleneğine uygun bir şekilde devamlı olarak bahtından ve felekten şikâyet eden şair, sevgiliye kavuşamayan bir âşığın terennümlerini de dile getirmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YEKBAŞ, H. (2015). SİVASLI BİR DİVAN ŞAİRİ: RÛHÎ. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 39 - Sayı: 2, 1–30. https://ajindex.com/articles/14884

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. AKYÜZ, Kenan vd. (2000), Fuzûlî Divanı, Ankara:
  2. Akçağ Yay. BİLKAN, Ali Fuat (1997), Nâbî Dîvânı, C. I-II, Ankara:
  3. MEB Yay. CANIM, Rıdvan (2000), Latîfî Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ, Ankara:
  4. AKM Yay. İPEKTEN, Haluk (1996), Divan Edebiyatında Edebî Muhitler, İstanbul:
  5. MEB Yayınla- rı. İSEN, Mustafa (1994), Künhü’l-Ahbâr’ın Tezkire Kısmı, Ankara:
  6. AKM Yay. İSEN, Mustafa (2000), “Klasik Şiirin Merkezi Olarak İstanbul”, Bilig, Sayı: 13, s. 1-8.
  7. KURNAZ, Cemal, Mustafa Tatcı (2000),
  8. Osmanlı Müellifleri I-II-III, Ankara:
  9. Bizim Büro Basımevi. MACİT, Muhsin (2013). “Diyadin’de Bir Divan Şairi: Necmî”, Turkish Studies, Volu- me 8/13, s. 139-144.
  10. ÖZCAN, Abdülkadir (1989), Şakaik-ı Nu’maniye ve Zeyilleri Hadaiku’ş-Şakaik, C.1. İstanbul:
  11. Çağrı Yay. ÖZDEMİR, Mehmet (2010), II. Meşrutiyet’ten Cumhuriyet’e Divan Edebiyatı Tartış- maları, İstanbul: Timaş Yay. RÛHÎ-İ SİVASÎ, Dîvân-ı Rûhî-i Sivasî, AÜ DTCF Kütüphanesi, Mustafa Con A 570. ŞEMSETTİN SÂMÎ (1996), Kâmûsu’l-A’lâm, C.1, Ankara:
  12. Kaşgar Neşriyat TANPINAR, Ahmet Hamdi (1997), 19 uncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi, İstanbul:
  13. Çağ- layan Kitabevi.
  14. YAZAR, İlyas (2010), Kânî Dîvânı Tenkidli Metin ve Tahlîl, İstanbul: Libra Yayıncı- lık.