KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 /

ORTAÇAĞDA MÜESSİF BİR KAZA: ATTAN DÜŞEREK ÖLME / YARALANMA VAKASI VE DETAYLARI

Ahmet KÜTÜK
Sayfa
182–206
Yayın Tarihi
2019-06-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede bu kazaların yapısal özellikleri, meydana geliş sebepleri dönemin kaynaklarında yer alan farklı örnekler üzerinden irdelenmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz 19. yüzyıl sonlarında motorlu taşıtlar icat edilinceye kadar atlar, günlük hayatın tartışmasız en işlevsel aracı olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kaynaklarda yer alan bu tür vakalara bakıldığında attan düşmenin oldukça muhtelif sebeplerden kaynaklandığı ve neticelerinin birbirinden farklı olduğu görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede bu kazaların yapısal özellikleri, meydana geliş sebepleri dönemin kaynaklarında yer alan farklı örnekler üzerinden irdelenmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler At · Attan Düşme · Savaş

Özet

Öz 19. yüzyıl sonlarında motorlu taşıtlar icat edilinceye kadar atlar, günlük hayatın tartışmasız en işlevsel aracı olmuştur. Sürat ve dayanıklılığı sebebiyle başta ulaşım olmak üzere savaş ve eğlence gibi işlerde kullanılan bu hayvanlar, modern öncesi toplumlarda sosyal hayatın ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Ata binme ve binicilikle ilgili hüner sergileme yeteneği ortaçağ halklarında bireyi görünür kılan en önemli vasıflardan biri olmuştur. At aynı zamanda sahibi için bir itibar ve asalet vesilesi olarak görüldüğü için önemsenmiştir. Bu yönüyle ortaçağ insanının en çok aradığı önemli bir ticari malzeme olarak öne çıkmıştır. Fakat atlar, ifa ettikleri hayati görevlerin yanında tarihsel süreçte yaygın bir kazanın da başat sebebi olmuştur. Attan düşerek ölme/yaralanma şeklinde ortaya çıkan bu kazalar ortaçağ kaynaklarındaki kesafetiyle dikkat çekmektedir. Kaynaklarda yer alan bu tür vakalara bakıldığında attan düşmenin oldukça muhtelif sebeplerden kaynaklandığı ve neticelerinin birbirinden farklı olduğu görülmektedir. Bu makalede bu kazaların yapısal özellikleri, meydana geliş sebepleri dönemin kaynaklarında yer alan farklı örnekler üzerinden irdelenmeye çalışılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÜTÜK, A. (2019). ORTAÇAĞDA MÜESSİF BİR KAZA: ATTAN DÜŞEREK ÖLME / YARALANMA VAKASI VE DETAYLARI. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 182–206. https://ajindex.com/articles/14816

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Agacanov, S. G., (2002). Oğuzlar, (Çev. Ekber N. Necef-Ahmet Annaberdiyev), İstanbul:
  2. Selenge Yayınları.
  3. Alinge, Curt, (1967). Moğol Kanunları, (Çev. Coşkun Üçok), Ankara: AÜHF Yayınları. Anna Kommena, (1996). Alexiad, (Anadolu' da ve Balkan Yarımadası'nda İmparator Alexios Komnenos Dönemi'nin Tarihi: Malazgirt’in Sonrası), (Çev. Bilge Umar), İstanbul: Inkılap Kitabevi. Anonim, (2013). Haçlı Tarihi, (Çev. Ergin Ayan), İstanbul: Selenge Yayınları. Anonim, (1995). Moğolların Gizli Tarihi, (Çev. Ahmet Temir), Ankara: TTK Yayınevi. Anonim, (1952). Selçukname, (Anadolu Selçukluları Devleti Tarihi III), (Neşr. ve Trc. F. Nafiz Uzluk), Ankara: Örnek Matbaası. Âşık Paşazade, (2003). Osmanoğulları’nın Tarihi, (Haz. Kemal Yavuz-M. A. Yekta Saraç), İstanbul: K Kitaplığı. Câhız, (2017). Türklerin Faziletleri, (Fezâilü’l Etrak), (Çev. Ramazan Şeşen), İstanbul: Yeditepe Yayınları. Cüveynî, Alaaddin Ata Melik, (2013). Tarih-i Cihan Güşa, (Çev. Mürsel Öztürk), Ankara: TTK Yayınları. el-Bondarî, (1943). Zübdetü’n-Nusra fi Nuhfeti’l Usra (Irak ve Horasan Selçukluları Tarihi,) (Çev. Kıvameddin Burslan), İstanbul: TTK Yayınları. el-Hüseynî, Sadruddin Ebu’l Hasan Ali İbn Nasır İbn Ali, (1999). Ahbarü’d Devleti’s-Selçukiyye, (Çev. Necati Lugal), Ankara:
  4. TTK Yayınları.
  5. Eroğlu, Muammer, (1997).
  6. Çevgan, İslam Ansiklopedisi, c. II, Eskişehir: MEB Yayınları, ss. 388-389. Firdevsî, (2009). Şahnâme, (Çev. Necati Lugal), İstanbul: Kabalcı Yayınevi. Georgios Akropolites, (2008). Vekayiname, (Çev. Bilge Umar), İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları. Gregory Abu’l Farac (Barhabreus), (1999). Abu’l Farac Tarihi, (Çev. Ö. Riza Doğrul), c. I-II, Ankara:
  7. TTK Yayınları.
  8. Grousset, René, (1980). Bozkır İmparatorluğu: Attila/Cengiz Han/ Timur, (Çev. M. Reşat Uzmen), İstanbul:
  9. Ötüken Yayınları.
  10. Halıcı, Feyzi, (1993).
  11. Çevgan, Diyanet İslam Ansiklopedisi, c. VIII, İstanbul: TDV Yayınları, ss. 294-295. İbn Bibî, (2014). el-Evâmiru’l Alâ’iyye fi’l Umûri’l-Alâ’iyye, (Selçuknâme), (Çev. Mürsel Öztürk), Ankara:
  12. TTK Yayınları.
  13. İbn Kesir, Ebu’l Fida İsmail, (1994). El-Bidaye ve’n Nihaye, (Büyük İslam Tarihi), (Çev. M. Keskin), c. XI, İstanbul: Çağrı Yayınları. İbn Tağrıberdî, (2013). en-Nücumu’z Zahire, (Parlayan Yıldızlar), (Çev. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları. İbnu’l Cevzî, (2011). Mir’âtü’z-Zaman fi Tarihi’l Ayan (Selçuklular Kısmı), (Seçme, Tercüme ve Değerlendirme: Ali Sevim), Ankara: TTK Yayınları. İbnu’l Esir, İzzeddin Ebu’l Hasan Ali b. Muhammed, (1987). el-Kamil fi’t Tarih, c. VIII, IX,