KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 43 - Sayı: 2

YAŞAM KALİTESİNİN YALNIZLIK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: ANTALYA 60+ TAZELENME ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

Faruk AY
Deniz AKKAYA
Gülüşan ÖZGÜN BAŞIBÜYÜK
Sayfa
193–210
Yayın Tarihi
2019-12-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma bulgularında genel olarak katılımcıların yaşam kalitesi düzeyi “orta derecede”, yalnızlık düzeyi ise “Ben bu durumu nadiren yaşarım” düzeyinde olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Yaşam kalitesi ve yalnızlık arasında negatif ve anlamlı ilişkiler olduğu ve yaşam kalitesi boyutlarından ölmek ve ölüm boyutunun yalnızlığı pozitif ve anlamlı etkilediği saptanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma sonucunda yaşam kalitesi boyutlarından ölmek ve ölüm kaygısında bir artış görülmesi, yalnızlıkta da bir artışa neden olduğu belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma bulgularında genel olarak katılımcıların yaşam kalitesi düzeyi “orta derecede”, yalnızlık düzeyi ise “Ben bu durumu nadiren yaşarım” düzeyinde olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Yaşam kalitesi · yalnızlık · işyeri yalnızlığı

Özet

Öz Yaşam kalitesi ve yalnızlık arasında negatif ve anlamlı ilişkiler olduğu ve yaşam kalitesi boyutlarından ölmek ve ölüm boyutunun yalnızlığı pozitif ve anlamlı etkilediği saptanmıştır. Araştırma sonucunda yaşam kalitesi boyutlarından ölmek ve ölüm kaygısında bir artış görülmesi, yalnızlıkta da bir artışa neden olduğu belirlenmiştir. Yaşam kalitesi arttıkça yalnızlığın azaldığı belirlenmiştir. Araştırma bulgularında genel olarak katılımcıların yaşam kalitesi düzeyi “orta derecede”, yalnızlık düzeyi ise “Ben bu durumu nadiren yaşarım” düzeyinde olduğu saptanmıştır. Dünya nüfusunun ve özellikle yaşlı nüfusun oranının günümüzde giderek artması, yaşlıların her türlü ihtiyaçlarına yönelik planlamaları ve araştırmaları daha önemli hale getirmiştir. Bu çalışmanın amacı, Antalya 60+ Tazelenme Üniversitesi’nde eğitim gören öğrencilerin yaşam kalitesi ve yalnızlık düzeylerinin belirlenmesi ve yaşam kalitesinin yalnızlık üzerindeki etkisinin belirlenmesidir. Bu amaçla 11-15 Mart 2019 tarihleri arasında derslere katılan 298 kişiden 171 kişiye anket uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ortalamalar, korelasyon ve regresyon analizlerinden yararlanılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AY, F., AKKAYA, D., BAŞIBÜYÜK, G. Ö. (2019). YAŞAM KALİTESİNİN YALNIZLIK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: ANTALYA 60+ TAZELENME ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ. Cumhuriyet Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 43 - Sayı: 2, 193–210. https://ajindex.com/articles/14799

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. AĞIRMAN, E., GENÇER, M. Z., ARICA, S., KAYA, E., & EĞİCİ, M.T. (2017). “Huzurevinde, Evde Ailesiyle ve Yalnız Yaşayan Yaşlı Bireylerde Depresyon, Yalnızlık Hissi Düzeylerinin Karşılaştırılması”. Çağdaş Tıp Dergisi, 7(3), 234-240.
  2. AKGÜL, H., & YEŞİLYAPRAK, B. (2018). “Yalnızlığı Azaltma Psiko-Eğitim Programının Yaşlıların Yalnızlık Düzeyine Etkisi”. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 8(14), 11-52.
  3. ALTUĞ, F., YAĞCI, N., KİTİŞ, A., BÜKER, N., & CAVLAK, U. (2009). “Evde Yaşayan Yaşlılarda Yaşam Kalitesini Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi”. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, (1), 48-60.
  4. AY, F. A. (2015). “İstismarcı Yönetim, İşyeri Yalnızlığı ve Örgütsel Sinizm Arasındaki İlişkiler: Sağlık Çalışanlarına Yönelik Bir Çalışma”. Journal of International Social Research, 8(41).1116-1126.
  5. BARAN, A. G. (2008). “Yaşlılıkta Sosyalizasyon ve Yaşam Kalitesi”. Yaşlı Sorunları Araştırma Dergisi, (2), 86-97.
  6. BERLİM, M. T., & FLECK, M. (2003). "Quality Of Life: A Brand New Concept For Research And Practice in Psychiatry”. Revista Brasileira de Psiquiatria, 25(4), 249-252.
  7. ÇAM, C., ATAY, E., IŞIKLI, B. (2018). “Yaşlılarda Yalnızlık ve Yaşam Kalitesi”. Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Halk Sağlığı Dergisi, 3(2), 50-67.
  8. DEMİR, A. (1989). “UCLA Yalnızlık Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirliği”. Psikoloji Dergisi, 6(22), 1- 6. DEMİR, E., SAATÇİOĞLU, Ö., & İMROL, F. (2016). “Uluslararası Dergilerde Yayımlanan Eğitim Araştırmalarının Normallik Varsayımları Açısından İncelenmesi”. Current Research İn Education, 2(3), 130-148.
  9. ENGİN, E., UĞURYOL, M., & KAÇMAZ, E. D. (2016). “Yalnızlık Kavramı ve Sağlıklı Yaşam Üzerine Etkileri: Gözden Geçirme”. Journal of International Social Research, 9(42). 1101-1105.
  10. EROL, S., SEZER, A., ŞİŞMAN, F. N., & ÖZTÜRK, S. (2016). “Yaşlılarda Yalnızlık Algısı ve Yaşam Doyumu”. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(3), 60-69.
  11. ERYILMAZ, A., & ATAK, H. (2011). “Ailesiyle Yaşayan Yaşlılarda Mutluluk Modeli”. Nöropsikiyatri Arşivi, 48, 227-233.
  12. ESER, S., SAATLİ, G., ESER, E., BAYDUR, H., FİDANER, C. (2010). “Yaşlılar İçin Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi Modülü Whoqol-old: Türkiye Alan Çalışması Türkçe Sürüm Geçerlilik ve Güvenilirlik Sonuçları”. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(1), 37-48. http://www.raosoft.com/samplesize.html (Erişim: 10.09.2019). https://tazelenme.com/hakkinda (Erişim: 14.10.2019).
  13. GAFA, İ., ve DİKMENLİ, Y. (2019). “Sınıf Öğretmenlerinin İş Doyumu ve İş Yaşamındaki Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi”. Ahi Evran Ü