Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSınıflardaki öğrenci sayısı 12-34 arası değişmekte ve öğrenciler yaş ve seviye açısından farklılık göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Ülkemizde örgün eğitim içerisinde din eğitimi ilkokul dördüncü sınıftan itibaren başlamakta, çocukluk dönemine yönelik yaygın eğitim faaliyetleri ise Diyanet İşleri Başkanlığı'na bağlı olarak yürütülmektedir. “4-6 Yaş Grubu Kur'an Kursları Öğretim Programı”, “Hafızlık Eğitim Programı”, “Yaz Kuran Kursları Öğretim Programı” ve “7-10 Yaş Grubu Kur'an Kursu Öğretim Programı” çocukluk dönemine yönelik yaygın eğitim programlarıdır. Bu çalışmada öğretici görüşleri çerçevesinde Diyanet İşleri Başkanlığı’nın 7-10 yaş grubu Kur’an kursu öğretimi değerlendirilmektedir. 2022 yılında uygulanmaya başlanan program, Kur’an-ı Kerim, dini bilgiler, değerler eğitimi ve sosyal etkinlik temel alanlarından oluşmakta ve farklı alternatiflerle uygulanma imkânı sunmaktadır. Bu çalışmada program öğreticilerin hizmet içi eğitim alma durumları, programın açılması ve uygulama mekânı, uygulamaya yönelik problem tespitleri ve önerileri, kaynaklar ve programın işleniş süreçleri açılarından incelenmiştir. Nitel araştırma yaklaşımına uygun olarak durum çalışması deseninde kurgulanan bu çalışma, Sakarya ve Düzce illerinden maksimum çeşitlilik örneklemesi ile ulaşılan 16 Kur’an kursu öğreticisi ile gerçekleştirilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanan veriler betimsel analize tabi tutulmuştur. Analiz sonucunda öğreticilerin çoğunun hizmet içi eğitim almadan uygulamaya başladığı ve programın genellikle veli talebi ile başlatıldığı görülmüştür. Sınıflardaki öğrenci sayısı 12-34 arası değişmekte ve öğrenciler yaş ve seviye açısından farklılık göstermektedir. Program uygulanırken en çok 6 saatlik alternatif tercih edilmektedir. Uygulama sürecinde DİB kaynaklarının kullanıldığı ve kaynakların genel olarak yetersiz görüldüğü, değerlendirme için de çoğunlukla süreç değerlendirmesi yapıldığı dikkat çekmektedir. Programda ayrıca öğrenciden, veliden, programdan ve mekandan kaynaklı problemlerin bulunduğu ve programın 1-3. sınıflarda yer almayan din dersinin eksikliğini tam olarak dolduramadığı şeklinde bulgulara ulaşılmıştır. Bu doğrultuda hizmet içi eğitimin artırılması, öğrenci sayısında bir üst sınır belirlenmesi, öğrencilerin yaşa/sınıfa göre gruplanması, kaynak üretilmesi ya da farklı kaynaklara izin verilmesi ve ölçme değerlendirmede standart bir uygulama belirlenmesi önerilerinde bulunulmuştur.
Abstract
This study evaluates the curriculum of the Presidency of Religious Affairs' (Diyanet) Quran courses for the 7–10 age group based on the perspectives of instructors. Introduced in 2022, the program integrates core areas such as Quranic recitation, religious knowledge, values education, and social activities, offering various implementation alternatives. The research examines instructors' in-service training, instructional settings, implementation challenges pedagogical resources, and the overall teaching process. Designed as a case study within the qualitative research approach, this study was conducted with 16 Quran course instructors selected through maximum variation sampling from Sakarya and Düzce provinces. Data were collected using a semi-structured interview form and analyzed through descriptive analysis. The results indicate that majority of instructors commenced the program without prior in-service training and that enrollment was primarily driven by parental demand. Class sizes ranged from 12 to 34 students, revealing significant differences in age and developmental levels. The six-hour instructional model emerged as the most preferred option. While resources provided by the Presidency of Religious Affairs were used, they were widely considered insufficient. Furthermore, the evaluation uncovered structural issues concerning students, parents, the program itself, and the learning environment. Additionally, the program was found to be an inadequate substitute for the absence of religious education in grades 1–3. Based on these findings, the study recommends increasing in-service training opportunities, setting an upper limit on student numbers, grouping students by age or grade level, developing new resources or allowing the use of alternative materials, and establishing a standardized assessment and evaluation system.