Dergiler / Sosyoekonomi / 2016 / Cilt: 24 - Sayı: 28

Dünya’da ve Türkiye’de Organ Tedariki ve Nakli: İktisadi Perspektifler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri

Sayfa
11–30
Yayın Tarihi
2016-04-14
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk iktisat literatüründe organ bağışı ve nakli konularının yeteri kadar incelenmediği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:23 Aralık 1954 yılında gerçekleştirilen canlı donörden ilk başarılı organ naklinin ardından tam 61 yıl geçti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Diğer yandan her yıl talep edilenden daha fazla organ toprak altına gönderiliyor (Barnett vd., 1993: 669).
💡
Sonuç & Katkı:Türk iktisat literatüründe organ bağışı ve nakli konularının yeteri kadar incelenmediği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

23 Aralık 1954 yılında gerçekleştirilen canlı donörden ilk başarılı organ naklinin ardından tam 61 yıl geçti. Daha önce ihtimal bile verilmeyen bir tedavi yöntemi, günümüzde on binlerce hastaya umut sağlamaya başladı. Organ nakilleri henüz arzu edilen düzeylerde değil. Sorunun hukuksal ve teknik altyapısında önemli ilerlemeler sağlanmasına karşın; bireylerin bu konudaki eksik bilgileri veya taraflı yaklaşımları, çözüm arayışlarını gittikçe zorlaştırıyor. Bu nedenle, her yıl binlerce insan umuduna ulaşmak için sıra beklerken hayatlarını kaybediyorlar. Diğer yandan her yıl talep edilenden daha fazla organ toprak altına gönderiliyor (Barnett vd., 1993: 669). İnsan hayatını kurtarmada çığır açılmasını sağlayan organ nakli teknolojisi bir anlamda kendi başarısının kurbanı haline gelmiştir (Gabel, 2003: 1245). Türk iktisat literatüründe organ bağışı ve nakli konularının yeteri kadar incelenmediği tespit edilmiştir. Makalenin temel amacı bu alandaki boşluğu gidermek ve organ tedariki ile nakli konusunda dünyada ve Türkiye’de görülen sorunları analiz edip, uygun politika önermelerinde bulunmaktır.

Abstract

23 Aralık 1954 yılında gerçekleştirilen canlı donörden ilk başarılı organ naklinin ardından tam 61 yıl geçti. Daha önce ihtimal bile verilmeyen bir tedavi yöntemi, günümüzde on binlerce hastaya umut sağlamaya başladı. Organ nakilleri henüz arzu edilen düzeylerde değil. Sorunun hukuksal ve teknik altyapısında önemli ilerlemeler sağlanmasına karşın; bireylerin bu konudaki eksik bilgileri veya taraflı yaklaşımları, çözüm arayışlarını gittikçe zorlaştırıyor. Bu nedenle, her yıl binlerce insan umuduna ulaşmak için sıra beklerken hayatlarını kaybediyorlar. Diğer yandan her yıl talep edilenden daha fazla organ toprak altına gönderiliyor (Barnett vd., 1993: 669). İnsan hayatını kurtarmada çığır açılmasını sağlayan organ nakli teknolojisi bir anlamda kendi başarısının kurbanı haline gelmiştir (Gabel, 2003: 1245). Türk iktisat literatüründe organ bağışı ve nakli konularının yeteri kadar incelenmediği tespit edilmiştir. Makalenin temel amacı bu alandaki boşluğu gidermek ve organ tedariki ile nakli konusunda dünyada ve Türkiye’de görülen sorunları analiz edip, uygun politika önermelerinde bulunmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALTINANAHTAR, A. (2016). Dünya’da ve Türkiye’de Organ Tedariki ve Nakli: İktisadi Perspektifler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Sosyoekonomi, Cilt: 24 - Sayı: 28, 11–30. https://ajindex.com/articles/139641

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Altınanahtar, A. (2013), “Human parts should be treated differently than any other commodity: An Anomaly to the Anomaly”, in: Global Issues In Health Care Systems, Ed: Ö.K. Kunday & A. Öner, Lambert Academic Publising, ISBN 978-3-659-51284-1, 19-46.
  2. Altınanahtar, A. & J.R. Crooker & J.B. Kruse (2008), “Valuing Human Organs: An Application of Contingent Valuation”, International Journal of Social Economics, 35(1/2), 5-14.
  3. Aydın, M.A. (2015), “Overview of The Living Donation Activity in Turkey”,, 11.11.2015.
  4. Barnett, A.H. & T.R. Beard & D.L. Kaserman (1993), “ The Medical Community’s Opposition to Organ Markets: Ethics or Economics?”, Review of Industrial Organization, 8, 669-678.
  5. Barnett, A.H. & M. Saliba & D. Walker (2001), “A Free Market In Kidneys: Efficient and Equitable”, The Independent Health Economics Review, 77(3), 251-277.
  6. Barney, D.L. & R.L. Reynolds (1989), “An Economic Analysis of Transplant Organs”, Atlantic Economic Journal, 12(3), 12-20.
  7. BBC News. (2015), Organ donation soars over past five years, says NHS Blood and Transplant,, 11.07.2015.
  8. BBC News (2008), Q&A: Organ Donation Laws,, 11.07.2015.
  9. Beard, T.R. & D.L. Kaserman & R. Osterkamp (2013), The Global Organ Shortage: Economic Causes, Human Consequences, Policy Responses, Stanford, California: Stanford University Press.
  10. Becker, G.S. & J.J. Elias (2007), “Introducing Incentives in the Market for Live and Cadaveric Organ Donations”, Journal of Economic Perspectives, 21(3), 3-24.
  11. Blair, R.D. & D.L. Kaserman (1991), “The Economics and Ethics of Alternative Cadaveric Organ Procurement Policies”, Yale Journal on Regulation, 8(2), 403-452.
  12. DoH. (2008), “The Potential Impact of an Opt Out System for Organ Donation in The UK”,, 11.07.2015.
  13. DSÖ (2013), Data Report,., 01.12.2015.
  14. Eurobarometer. (2010), Public Health,, 16.07.2015.
  15. European Commission (2014), Journalist Workshop on Organ Donation and Transplantation,, 05.11.2015.
  16. European Commission. (2012), Journalist Workshops-Organ Donation and Transplantation., 11.07.2015.
  17. Eurotransplant (2010), “Organ Donation: Towards a Mutual Understanding”,, 03.12.2015.
  18. Gabel, H. (2003), “Is There a Future for Transplantation as We Know It Today?”, Transplantation Proceedings, 35, 1245-1247.
  19. Ghods, A. (2002), “Renal Transplantation in Iran”, Journal of Nephrology, Dialysis and Transplantation, 27(1), 222-228.
  20. Ghorbani, F. & H.R. Khoddami-Vishteh & O. Ghobadi & S. Shafaghi & A. Rostami Louyeh & K. Najafizadeh (2011), “Causes of Family Refusal for Orga