Journals / Sosyoekonomi / 2016 / Cilt: 24 - Sayı: 28

Dünya’da ve Türkiye’de Organ Tedariki ve Nakli: İktisadi Perspektifler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri

Pages
11–30
Publication Date
2016-04-14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Makalenin temel amacı bu alandaki boşluğu gidermek ve organ tedariki ile nakli konusunda dünyada ve Türkiye’de görülen sorunları analiz edip, uygun politika önermelerinde bulunmaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:23 Aralık 1954 yılında gerçekleştirilen canlı donörden ilk başarılı organ naklinin ardından tam 61 yıl geçti.
📊
Key Findings & Data:Diğer yandan her yıl talep edilenden daha fazla organ toprak altına gönderiliyor (Barnett vd., 1993: 669).
💡
Conclusion & Impact:Makalenin temel amacı bu alandaki boşluğu gidermek ve organ tedariki ile nakli konusunda dünyada ve Türkiye’de görülen sorunları analiz edip, uygun politika önermelerinde bulunmaktır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

23 Aralık 1954 yılında gerçekleştirilen canlı donörden ilk başarılı organ naklinin ardından tam 61 yıl geçti. Daha önce ihtimal bile verilmeyen bir tedavi yöntemi, günümüzde on binlerce hastaya umut sağlamaya başladı. Organ nakilleri henüz arzu edilen düzeylerde değil. Sorunun hukuksal ve teknik altyapısında önemli ilerlemeler sağlanmasına karşın; bireylerin bu konudaki eksik bilgileri veya taraflı yaklaşımları, çözüm arayışlarını gittikçe zorlaştırıyor. Bu nedenle, her yıl binlerce insan umuduna ulaşmak için sıra beklerken hayatlarını kaybediyorlar. Diğer yandan her yıl talep edilenden daha fazla organ toprak altına gönderiliyor (Barnett vd., 1993: 669). İnsan hayatını kurtarmada çığır açılmasını sağlayan organ nakli teknolojisi bir anlamda kendi başarısının kurbanı haline gelmiştir (Gabel, 2003: 1245). Türk iktisat literatüründe organ bağışı ve nakli konularının yeteri kadar incelenmediği tespit edilmiştir. Makalenin temel amacı bu alandaki boşluğu gidermek ve organ tedariki ile nakli konusunda dünyada ve Türkiye’de görülen sorunları analiz edip, uygun politika önermelerinde bulunmaktır.

Özet

23 Aralık 1954 yılında gerçekleştirilen canlı donörden ilk başarılı organ naklinin ardından tam 61 yıl geçti. Daha önce ihtimal bile verilmeyen bir tedavi yöntemi, günümüzde on binlerce hastaya umut sağlamaya başladı. Organ nakilleri henüz arzu edilen düzeylerde değil. Sorunun hukuksal ve teknik altyapısında önemli ilerlemeler sağlanmasına karşın; bireylerin bu konudaki eksik bilgileri veya taraflı yaklaşımları, çözüm arayışlarını gittikçe zorlaştırıyor. Bu nedenle, her yıl binlerce insan umuduna ulaşmak için sıra beklerken hayatlarını kaybediyorlar. Diğer yandan her yıl talep edilenden daha fazla organ toprak altına gönderiliyor (Barnett vd., 1993: 669). İnsan hayatını kurtarmada çığır açılmasını sağlayan organ nakli teknolojisi bir anlamda kendi başarısının kurbanı haline gelmiştir (Gabel, 2003: 1245). Türk iktisat literatüründe organ bağışı ve nakli konularının yeteri kadar incelenmediği tespit edilmiştir. Makalenin temel amacı bu alandaki boşluğu gidermek ve organ tedariki ile nakli konusunda dünyada ve Türkiye’de görülen sorunları analiz edip, uygun politika önermelerinde bulunmaktır.

🔖

Cite This Article

ALTINANAHTAR, A. (2016). Dünya’da ve Türkiye’de Organ Tedariki ve Nakli: İktisadi Perspektifler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Sosyoekonomi, Cilt: 24 - Sayı: 28, 11–30. https://ajindex.com/articles/139641

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Altınanahtar, A. (2013), “Human parts should be treated differently than any other commodity: An Anomaly to the Anomaly”, in: Global Issues In Health Care Systems, Ed: Ö.K. Kunday & A. Öner, Lambert Academic Publising, ISBN 978-3-659-51284-1, 19-46.
  2. Altınanahtar, A. & J.R. Crooker & J.B. Kruse (2008), “Valuing Human Organs: An Application of Contingent Valuation”, International Journal of Social Economics, 35(1/2), 5-14.
  3. Aydın, M.A. (2015), “Overview of The Living Donation Activity in Turkey”,, 11.11.2015.
  4. Barnett, A.H. & T.R. Beard & D.L. Kaserman (1993), “ The Medical Community’s Opposition to Organ Markets: Ethics or Economics?”, Review of Industrial Organization, 8, 669-678.
  5. Barnett, A.H. & M. Saliba & D. Walker (2001), “A Free Market In Kidneys: Efficient and Equitable”, The Independent Health Economics Review, 77(3), 251-277.
  6. Barney, D.L. & R.L. Reynolds (1989), “An Economic Analysis of Transplant Organs”, Atlantic Economic Journal, 12(3), 12-20.
  7. BBC News. (2015), Organ donation soars over past five years, says NHS Blood and Transplant,, 11.07.2015.
  8. BBC News (2008), Q&A: Organ Donation Laws,, 11.07.2015.
  9. Beard, T.R. & D.L. Kaserman & R. Osterkamp (2013), The Global Organ Shortage: Economic Causes, Human Consequences, Policy Responses, Stanford, California: Stanford University Press.
  10. Becker, G.S. & J.J. Elias (2007), “Introducing Incentives in the Market for Live and Cadaveric Organ Donations”, Journal of Economic Perspectives, 21(3), 3-24.
  11. Blair, R.D. & D.L. Kaserman (1991), “The Economics and Ethics of Alternative Cadaveric Organ Procurement Policies”, Yale Journal on Regulation, 8(2), 403-452.
  12. DoH. (2008), “The Potential Impact of an Opt Out System for Organ Donation in The UK”,, 11.07.2015.
  13. DSÖ (2013), Data Report,., 01.12.2015.
  14. Eurobarometer. (2010), Public Health,, 16.07.2015.
  15. European Commission (2014), Journalist Workshop on Organ Donation and Transplantation,, 05.11.2015.
  16. European Commission. (2012), Journalist Workshops-Organ Donation and Transplantation., 11.07.2015.
  17. Eurotransplant (2010), “Organ Donation: Towards a Mutual Understanding”,, 03.12.2015.
  18. Gabel, H. (2003), “Is There a Future for Transplantation as We Know It Today?”, Transplantation Proceedings, 35, 1245-1247.
  19. Ghods, A. (2002), “Renal Transplantation in Iran”, Journal of Nephrology, Dialysis and Transplantation, 27(1), 222-228.
  20. Ghorbani, F. & H.R. Khoddami-Vishteh & O. Ghobadi & S. Shafaghi & A. Rostami Louyeh & K. Najafizadeh (2011), “Causes of Family Refusal for Orga