Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular Elde edilen modeli yükselti, vadi derinliği, profil eğriliği, yağışın mevsimselliği ve sıcaklık yükü değişkenleri yapılandırmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş ve Hedefler Bu çalışmada, Aydın ili Kuyucak yöresinde yayılış gösteren kızılçam türünün dağılım modellemesi ve haritalaması gerçekleştirilerek meşcerelerinin mevcut durumunun ve bu durumu şekillendiren faktörlerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma alanı, Büyük Menderes Ovası çevresinde yoğunlaşan arazi kullanım faaliyetleri ile dikkat çekmekte olup, orman ekosistemleri üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Yöntemler Hedef türe ait 40 örnek alandan sadece var verileri toplanmıştır ve dağılım modellemesi ile haritalamasında MaxEnt tekniği kullanılmıştır. Bulgular Elde edilen modeli yükselti, vadi derinliği, profil eğriliği, yağışın mevsimselliği ve sıcaklık yükü değişkenleri yapılandırmıştır. Dağılım modeli incelendiğinde, kızılçamın düşük ve orta yükseltilerde daha yüksek uygunluk gösterdiği, sıcaklık yükünün orta değerlerinde optimum koşulların oluştuğu, yağışın mevsimselliğinde ise belirli bir aralığın uygunluk açısından öne çıktığı, buna karşılık bu değişkenlerin yüksek değerlerinde uygunluk belirgin biçimde azaldığı görülmüştür. Benzer şekilde, içbükey ve nispeten düzlük veya düze yakın araziler ile alt yamaçtaki araziler de uygun dağılım alanlarının olduğu belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, kızılçamın dağılımının yalnızca iklimsel koşullarla değil, topoğrafya ve buna bağlı gelişen su dengesi ile yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Sonuçlar Büyük Menderes Ovası ve çevresinde yoğunlaşan tarımsal faaliyetler ve arazi kullanımındaki değişimler, kızılçam meşcerelerinin dağılım alanlarını daraltmış ve meşcere verimliliğini olumsuz yönde etkilemiştir. Dolayısıyla, çalışma alanındaki kızılçam meşcerelerinin mevcut yapısının doğal ekolojik koşulların yanı sıra uzun süredir devam eden arazi kullanım baskılarının bir sonucu olarak şekillendiği belirlenmiştir. Bu bağlamda, benzer özelliklere sahip sahalarda ormancılık uygulamalarının yeniden değerlendirilmesi gerekmekte olup, özellikle üretim odaklı yaklaşımlar yerine ekosistem hizmetleri, biyolojik çeşitliliğin korunması ve karbon depolama kapasitesinin artırılmasına yönelik alternatif yönetim stratejilerinin ön plana çıkarılması önerilmektedir.
Abstract
Background and Aims This study was aimed to determine the current status of stands of the Turkish pine species, which is distributed in the Kuyucak district of Aydın province, and to reveal the factors shaping this status by performing distribution modeling and mapping. The study area is notable for its land-use activities, concentrated around the Büyük Menderes Plain, and evaluating their impacts on forest ecosystems is of great importance. Methods Presence-only data obtained from 40 sampling plots of the target species were used to develop the species distribution model, and the MaxEnt technique was applied to predict and map habitat suitability. Results The resulting model was structured using altitude, valley depth, profile curvature, seasonality of precipitation, and heat load index variables. Examination of the resulting distribution model was showed that Turkish pine exhibits higher suitability at low and medium altitudes, optimum conditions occur at medium temperature load values, and a certain range stands out in terms of suitability in terms of seasonality of precipitation, while suitability decreases significantly at high values of these variables. Similarly, suitable distribution areas were identified in concave, relatively flat, or nearly flat areas, as well as on lower slopes. The findings were indicated that the distribution of Turkish pine is closely related not only to climatic conditions but also to topography and the resulting water balance. Conclusion Agricultural activities and changes in land use, concentrated in and around the Büyük Menderes Plain, have narrowed the distribution areas of Turkish pine stands and negatively impacted stand productivity. Consequently, it has been determined that the current structure of Turkish pine stands in the study area is shaped by both natural ecological conditions and long-standing land-use pressures. In this context, a reassessment of forestry practices in areas with similar characteristics is necessary, and it is recommended that alternative management strategies focusing on ecosystem services, biodiversity conservation, and increasing carbon sequestration capacity be prioritized over production-oriented approaches.