Dergiler / Sanat Yazıları / 2021 / Sayı: 45

GÜNÜMÜZ İÇ MEKAN TASARIMI EĞİTİMİNE ALTERNATİF DÜŞÜNSEL BİR YAKLAŞIM: DİJİTAL ÖYKÜLEME

AN ALTERNATIVE INTELLECTUAL APPROACH TO TODAY’S INTERIOR DESIGN EDUCATION: DIGITAL STORYTELLING

İpek Yıldırım Coruk(NUH NACİ YAZGAN ÜNİVERSİTESİ, GÜZEL SANATLAR VE TASARIM FAKÜLTESİ, İÇ MİMARLIK VE ÇEVRE TASARIMI BÖLÜMÜ)0000-0001-8782-9943
Pelin Yıldız(HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, GÜZEL SANATLAR FAKÜLTESİ, İÇ MİMARLIK VE ÇEVRE TASARIMI BÖLÜMÜ)0000-0002-7201-8213
Sayfa
685–710
Yayın Tarihi
2021-11-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın sonuçları, dijital öyküleme yaklaşımıyla çözümlenen tasarım süreci ile çalışmada bahsedilen dijitalleşme olgusunun düşünsel olarak ne şekilde ele alınacağını ve bu sayede dijital öyküleme yaklaşımının tasarım düşüncesini oluşturan bileşenler üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1980’li yıllarda ortaya çıkan ve her alanda etkilerini gösteren dijitalleşme olgusunu iç mekân tasarımı eğitimi çerçevesinde ele alan çalışma; bu olgunun, ortaya çıktığı zamandan bu yana yoğun olarak araç kullanımı ya da yeni form arayışı ile özdeşleştirilmesi ancak düşünsel olarak ele alınmaması probleminden yola çıkmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Belirlenen amaç doğrultusunda tasarım düşüncesi ve tasarım düşüncesini oluşturan süreçlerin analizi Marmara Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü Temel Tasarım dersi kapsamında 2020-2021 Bahar Yarıyılında gerçekleştirilen ve dijital öyküleme ile çözümlenen tasarım sürecinin takibi üzerinden yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın sonuçları, dijital öyküleme yaklaşımıyla çözümlenen tasarım süreci ile çalışmada bahsedilen dijitalleşme olgusunun düşünsel olarak ne şekilde ele alınacağını ve bu sayede dijital öyküleme yaklaşımının tasarım düşüncesini oluşturan bileşenler üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2020-2021 Verileri
⚙️Değişkenler:Tasarım Eğitimi · Mekân Tasarım Eğitimi · Tasarım Düşüncesi

Özet

1980’li yıllarda ortaya çıkan ve her alanda etkilerini gösteren dijitalleşme olgusunu iç mekân tasarımı eğitimi çerçevesinde ele alan çalışma; bu olgunun, ortaya çıktığı zamandan bu yana yoğun olarak araç kullanımı ya da yeni form arayışı ile özdeşleştirilmesi ancak düşünsel olarak ele alınmaması probleminden yola çıkmaktadır. Bu problem doğrultusunda ise bahsedilen dijitalleşme tasarım düşüncesi ilişkisini dijital öyküleme yaklaşımı ile saptamayı amaçlamaktadır. Belirlenen amaç doğrultusunda tasarım düşüncesi ve tasarım düşüncesini oluşturan süreçlerin analizi Marmara Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü Temel Tasarım dersi kapsamında 2020-2021 Bahar Yarıyılında gerçekleştirilen ve dijital öyküleme ile çözümlenen tasarım sürecinin takibi üzerinden yapılmıştır. Tasarım düşüncesini oluşturan bileşenlerin keşfi ise tasarım stüdyosunda toplanan verilerin nitel analizi ile yapılandırılmıştır. Çalışmanın sonuçları, dijital öyküleme yaklaşımıyla çözümlenen tasarım süreci ile çalışmada bahsedilen dijitalleşme olgusunun düşünsel olarak ne şekilde ele alınacağını ve bu sayede dijital öyküleme yaklaşımının tasarım düşüncesini oluşturan bileşenler üzerindeki etkilerini ortaya koymaktadır.

Abstract

The study deals with the phenomenon of digitalization, which emerged in the 1980s and showed its effects in every field, within the framework of interior design education, and it sets out from the problem that this phenomenon has been intensely identified with the use of vehicles or the search for new forms, but not dealt with intellectually since the time it emerged. In line with this problem, it aims to determine the mentioned digitalization-design thinking relationship with the digital storytelling approach. Thus, the analysis of design thought was carried out in the 2020-2021 Spring Semester within the scope of the Basic Design course of the Department of Interior Architecture at Marmara University. The discovery of the design thinking has been structured by the qualitative analysis. The results of the study reveal that how digitalization will be handled intellectually, and thus the effects of the digital storytelling on the design thought.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Coruk, İ. Y., Yıldız, P. (2021). GÜNÜMÜZ İÇ MEKAN TASARIMI EĞİTİMİNE ALTERNATİF DÜŞÜNSEL BİR YAKLAŞIM: DİJİTAL ÖYKÜLEME. Sanat Yazıları, Sayı: 45, 685–710. https://ajindex.com/articles/1305319

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (42)

  1. Aslan, Şaha. (2012). Temel Tasarım Eğitiminde Duyum Sürecine Yönelik Bir Yaklaşım. Sanatta Yeterlik Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Aslan, Ş., & Fakıbaba Dedeoğlu, E. (2019). İçmimarlık Eğitiminde ‘Yaparak Düşünme’ Platformu Olarak Tasarım Stüdyoları: TOBB ETÜ Eğitim Modeli. Türkiye’deki İç Mimarlık Eğitiminin Tarihi, Gelişimi ve Geleceği Ulusal Sempozyumu: 19-21 Aralık 2019, (s. 328-347). İstanbul.
  3. Aslan, Ş., Kızıltepe, F. (2020). Bauhaus Ekolü!nün Değişen Paradigmaları: Tasarım Eğitimini Yeniden Düşünmek. Derin İnan, Ali Cengizkan (Ed.). Bauhaus_100+TR, s. 300-319. Ankara: TED Üniversitesi. Aydınlı, Semra. (2009). Mimarın Eğitimi: Yaşam Boyu Öğrenme. Mimarist, 9(31), s.84-90.
  4. Aydınlı, Semra. (2015). Tasarım Eğitiminde Yapılandırıcı Paradigma: ‘Öğrenmeyi Öğrenme’. Tasarım ve Kuram, (20), s.1-18.
  5. Aykaç, Gökçe Nur. (2019). İç Mimarlık Eğitiminde Artırılmış Gerçeklik Kavramının Kuşaklar Kuramı Üzerinden İncelenmesi. Sanatta Yeterlik Tezi. Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Ankara.
  6. Ayvaz Tunç, Özlem. (2016). Dijital Teknolojiler Bağlamında Dijital Öyküleme Yaklaşımının Güzel Sanatlar Eğitimine Entegrasyonu. Doktora Tezi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
  7. Ayvaz Tunç, Özlem., Karadağ, Esen. (2013). Postmodernden Oluşturmacılığa Dijital Öyküleme. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(4), s.310-315.
  8. Ayyıldız Potur, Ayla. (2007). Mimarlık Eğitimi Başlangıcında Bireyin İlgi-Yetenek-Yaratıcılık Düzeyi İle Tasarım Performansı Arasındaki İlişkiler. Doktora Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  9. Burdick, Anne., Willis, Holly. (2011). Digital Learning, Digital Scholarship and Design Thinking. Design Studies, 32(6), s.546-556.
  10. Çelenk, Ayşegül. (2020). 21. Yüzyıl Mimarlığında Biyo-Dijital Tasarımla Form Analizi. Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
  11. Çıralı Sarıca, Hatice. (2019). Öğretmenlerin Dijital Hikaye Anlatımı Üzerinden Mesleki Kendini Anlayışları ve Öğretmen Adaylarınca Alımlanması. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  12. Çıralı Sarıca, Hatice., Koçak Usluel, Yasemin. (2016). Eğitsel Bağlamda Dijital Hikaye Anlatımı: Bir Rubrik Geliştirme Çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 6(2), s.65-84.
  13. Ertaş, Şebnem., & Koç, Selver. (2018). İç Mimarlık Proje Dersi Sürecinde Dijital Öykünün Kullanılması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(59), s.528-535.
  14. Göçen, Güler. (2014). Dijital Öyküleme Yönteminin Öğrencilerin Akademik Başarı İle Öğrenme ve Ders Çalışma Stratejilerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
  15. Groat, L., Wang, D. (2013). Architectural Research Method (2. Baskı). New Jersey: Wiley.
  16. Gül, Özge. (2016). Türkiye’de İç Mimarlık Lisans Eğitiminde Tasarım Stüdyosu Derslerinin Yürütülmesine Yönelik Geliştirme Modeli Önerisi. Doktora Tezi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  17. Gürer, Ethem. (2014). Tasarımda Sayısal Düşünmenin Fenomenolojisi. Doktora Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  18. İnceelli, Ayşenur. (2005). Dijital Hikaye Anlatımının Bileşenleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4(3), s.132-142.
  19. Paker Kahvecioğlu, Nurbin. (2001). Mimari Tasarım Eğitiminde Bilgi Ve Yaratıcılık Etkileşimi. Doktora Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  20. Koçkan Özyıldız, Pelin. (2018). Tasarım Stüdyosu Eğitiminde Bilişsel Yetkinlik ve Yaratıcılık Süreçleri. Sanatta Yeterlik Tezi. Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Ankara.
  21. Kurugül, Sibel. (2012). Tasarım Eğitiminde Akıl Yürütmeyi Tartışmak: Sayısal Araçlarla Bir Tasarım Alıştırması Denemesi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  22. Kvan, T., Mark, E., Oxman, R., & Martens, B. (2004). Ditching the Dinosaur: Redefining the Role of Digital Media in Education. International Journal of Design Computing, (6), s.1-6.
  23. Lambert, Joe. (2010). Digital Storytelling Cookbook. San Francisco: Digital Diner Press.
  24. Lin-Chiu, M. (2006). The Jump of Digital Design Thinking: Overviews of Digital Architectural Design Education. Proceedings of the 11th International Conference on Computer Aided Architectural Design Research in Asia: 31 Mart-02 Nisan 2006, (s. 27-36). Kumamoto.
  25. Oxman, Rivka. (2006). Theory and design in the first digital age. Design Studies, (27), s.229265.
  26. Oxman, Rivka. (2017). Thinking Difference: Theories and Models of Parametric Design Thinking. Design Studies, (52), s.4-39.
  27. Özbaki, Çağda. (2016). Model Yapma Yoluyla Tasarım Düşünme Süreci: Analog ve Dijital Model Karşılaştırması. Doktora Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  28. Robin, Bernard Ross. (2006). The Educational Uses of Digital Storytelling. Society for Information Technology & Teacher Education International Conference: 19 Mart 2006, (s. 1-8). Orlando.
  29. Robin, Bernard Ross. (2016). The Power of Digital Storytelling to Support Teaching and Learning. Digital Education Review, 30(30), s.17-29.
  30. Robin, Bernard Ross., Mcneil, Sara. (2012). What Educators Should Know About Teaching Digital Storytelling. Digital Education Review, (22), s.37-51.
  31. Savaş, Sinan. (2019). Mekanı Anlamak, Aktarmak, Üretmek, Öğrenmek Bütününde Parametrik Tasarım Yaklaşımlarının İç Mimarlık Tasarım Eğitimine Entegrasyonu. Doktora Tezi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  32. Savaş, S., & Aslan, Ş. (2019). İçmimarlık Eğitiminde Teknoloji Kullanımın Bağlamının Tariflenmesine İlişkin Bir Yaklaşım. Türkiye’deki İç Mimarlık Eğitiminin Tarihi, Gelişimi ve Geleceği Ulusal Sempozyumu: 19-21 Aralık 2019, (s. 62-73). İstanbul.
  33. Tabak, Gürkan. (2017). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Dijital Öykü Kullanımı. Doktora Tezi. Erciyes Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kayseri.
  34. Taşdelen, Hanife Sümeyye. (2018). Mimarlığın Dijital Habitusu: Erken Tasarım Sürecinde İnternet Kullanımı. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  35. Tatar, Elif. (2015). Mimarlık Eğitiminde Sürdürülebilir Bir Model Önerisi. Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
  36. Teymur, Necdet. (2005). Mimarlık Eğitimde İmkan(sız) Projeler. Mimarist, 5(17), s.72-78.
  37. Tschumi, Bernard. (2018). Mimarlık ve Kopma. (A. Tümertekin, Çev.) İstanbul: Janus Yayıncılık.
  38. Turan, Bülent Onur. (2009). Dijital Tasarım Sürecinin Geleneksel Tasarım Stüdyosuna Etkileri. Doktora Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  39. Turan, Bülent Onur. (2011). 21. Yüzyıl Tasarım Ortamında Süreç, Biçim ve Temsil İlişkisi. Megaron, 6(3), s.162-170.
  40. Yazar, Tuğrul. (2009). Mimari Tasarım Stüdyolarında Sayısal Egzersizler. Doktora Tezi. Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  41. Yeyman, Eda. (2018). Dijital Tasarım Söylemlerinin Stüdyo Ortamına Yansımaları Üzerine Bir Tartışma. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  42. Yılmaz, Yakup., Üstündağ, Mutlu Tahsin., Güneş, Erhan. (2017). Öğretim Materyali Olarak Dijital Hikaye Geliştirme Aşamalarının ve Araçlarının İncelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), s.1621-1640.