Dergiler / SineFilozofi / 2025 / Sayı: 20

Görüntü ve Sesin Haptik Duyumsamasına Sinematografik Bir Bakış: India Song

A Cinematographic Perspective on the Haptic Sensation of Image and Sound: India Song

Gülşah Altuğ(ANKARA HACI BAYRAM VELİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-1897-4711
Sayfa
214–229
Yayın Tarihi
2025-12-24
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Film fenomenolojisi hattını takip eden bu çalışma, söz konusu filmin haptik estetik olanaklarına odaklanmakta ve India Song’da ses ile görüntünün sinematografik serimlenişi esnasında ortaya çıkan ayrıksı karşılaşmaların, izleyicinin alışıldık algısal yerleşikliğini kesintiye uğratarak haptik duyumsamanın estetik koşullarını nasıl açığa çıkardığını tartışmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sinema teknik olarak gerçeğin basitçe yeniden üretilme ya da düşünsel bir yargının eksiksizce nihayete erdirilme çabası değildir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Haptik ses ve görüntü olarak kavramsallaştırılan bu imgeler aracılığıyla, sinemada dokunsal/bedensel deneyimin olası duyular ya da duyumlar-arası bir belleği nasıl aktive ettiği, Marguerite Duras’ın India Song (Hindistan Şarkısı, Marguerite Duras, 1975) filmi üzerinden analiz edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Film fenomenolojisi hattını takip eden bu çalışma, söz konusu filmin haptik estetik olanaklarına odaklanmakta ve India Song’da ses ile görüntünün sinematografik serimlenişi esnasında ortaya çıkan ayrıksı karşılaşmaların, izleyicinin alışıldık algısal yerleşikliğini kesintiye uğratarak haptik duyumsamanın estetik koşullarını nasıl açığa çıkardığını tartışmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:haptik ses · haptik görüntü · film fenomenolojisi

Özet

Sinema teknik olarak gerçeğin basitçe yeniden üretilme ya da düşünsel bir yargının eksiksizce nihayete erdirilme çabası değildir. Tam tersine algıladığımız dünyaya dair gerçekliğin ancak ve ancak mesafeli bir kopyası, yaratıcı bir düşüncenin özgün bir tezahürüdür. Bu açıdan kendi söylemini, akışını ve görsel-işitsel tasarılarını ortaya koyarken, ‘film-dünyanın’ müstakil varoluşuna ancak kendine has görsel-işitsel ekipmanlarını dolaysızca çalıştırarak ulaşabilmektedir. Sinema bu potansiyeli ile başlı başına, gri gölgeler, çarpık yansımalar ve gelişi güzel belirip sonra kaybolan bulanık temaslarla örülü dünya imleyenlerinin, henüz ele geçirilmemiş duyular-arası deneyiminin çeşitli izdüşümlerini kendi suretinde, muhtelif biçemlerinde yeniden yaratabilme gücüne sahiptir. O halde, sinemayı teknik olanakları ve estetik varoluşu bakımından algımızda ifade bulan ve türlü tasarılarla iç içe geçmiş zihinsel ve bedensel deneyimlerin, tatbik edilme ve görsel-işitsel izahlarının fenomenolojik bir sunumla yeniden canlandırılma süreçleri olarak düşünmemiz yerinde olacaktır. Bu çalışma, film fenomenolojisi izleğini takip ederek, Laura U. Marks’ın haptik (dokunsal) görsel ve işitsel imgeler kavramsallaştırmasından yola çıkmaktadır. Haptik ses ve görüntü olarak kavramsallaştırılan bu imgeler aracılığıyla, sinemada dokunsal/bedensel deneyimin olası duyular ya da duyumlar-arası bir belleği nasıl aktive ettiği, Marguerite Duras’ın India Song (Hindistan Şarkısı, Marguerite Duras, 1975) filmi üzerinden analiz edilmektedir. Film fenomenolojisi hattını takip eden bu çalışma, söz konusu filmin haptik estetik olanaklarına odaklanmakta ve India Song’da ses ile görüntünün sinematografik serimlenişi esnasında ortaya çıkan ayrıksı karşılaşmaların, izleyicinin alışıldık algısal yerleşikliğini kesintiye uğratarak haptik duyumsamanın estetik koşullarını nasıl açığa çıkardığını tartışmaktadır.

Abstract

Cinema is not technically an effort to simply reproduce reality or to fully finalize an intellectual judgment. On the contrary, it is only a distant copy of the reality of the world we perceive, an original manifestation of creative thought. In this respect, it can only reach the independent existence of the “film-world” by presenting its own discourse, flow and audiovisual designs and by directly operating its own audiovisual equipment. With this potential cinema, has the power to recreate in its own image, in various forms, the various projections of the as yet captured intersensory experience of the world signifiers woven with grey shadows, distorted reflections and vague contacts that appear and disappear randomly. In this case, it would be appropriate to think of cinema as a process of practicing mental and bodily experiences that find expression in our perception in terms of its technical possibilities and aesthetic existence and that are intertwined with various designs, and of re-enacting their audiovisual explanations through a phenomenological presentation. This study follows the traces of film phenomenology and starts from Laura U. Marks’s conceptualization of haptic visual and auditory images. Through these images conceptualized as haptic sound and image, this study analyzes how haptic /bodily experience in cinema activates possible an intersensory memory through Marguerite Duras’s India Song (Marguerite Duras, 1975). Following the line of film phenomenology, this study focuses on the haptic aesthetic possibilities of the film in question and discusses how the disjunctive encounters that occur during the cinematographic unfolding of sound and image in India Song interrupt the viewer's habitual perceptual situatedness and reveal the aesthetic conditions of haptic sensation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Altuğ, G. (2025). Görüntü ve Sesin Haptik Duyumsamasına Sinematografik Bir Bakış: India Song. SineFilozofi, Sayı: 20, 214–229. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.1668706

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Barker. J. M. (2009). The Tactile Eye Touch and the Cinematic Experience. ABD: University of California Press.
  2. Berger. J. (2011). Görme Biçimleri. (Y. Salman, Çev.), İstanbul: Metis Yayınları.
  3. Bonitzer. P. (2018). Bakış ve Ses. (İ. Yaşar, Çev.), İstanbul: Metis Yayınları.
  4. Chion. M. (1994). Audio-Vision: Sound on Screen. (C. Gorbman, Çev. & Ed.), ABD: Columbia University Press.
  5. Deleuze, G. (2019). Foucault Üzerine Dersler: Bilgi. (A. Baran, Çev.), İstanbul: Otonom Yayıncılık.
  6. Deleuze, G. (2021). Sinema II: Zaman-İmge. (B. Yalım & E. Koyuncu, Çev.), İstanbul: Norgunk Yayınları.
  7. Duras. M. (1973). Nathalie Granger, suivi de La femme du Gange. France: Éditions Gallimard
  8. Duras, M. (Yönetmen). (1975). India Song (Sinema Filmi). France: Sunchild & Les Films Armorial.
  9. Duras, M. (Yönetmen). (1974). La Femme du Gange (Sinema Filmi). France: Service de la recherche de l'ORTF.
  10. Duras, M. (2008). Yeşil Gözler. (N. Güngörmüş, Çev.), İstanbul: Metis Yayınları.
  11. Eisesntein, M. S. (1985). Film Biçimi. (N. Özön, Çev.), İstanbul: Payel Yayınevi.
  12. Frampton. D. (2013). Filmozofi: Sinemayı yepyeni bir tarzda anlamak için manifesto. (C. Soydemir, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
  13. Laine, T. & Strauven, W. (2009). The synaesthetic turn, New Review of Film and Television Studies. Vol. 7, No. 3, September, pp. 249–255. United Kingdom: Routledge, Taylor and Francis Journal.
  14. Marks, U. L. (2020). Filmin Teni: Kültürlerarası sinema, bedenleştirme ve duyular (S. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Doruk Yayınları.
  15. McMahon, L. (2012). Cinema and Contact: The Withdrawal of Touch in Nancy, Bresson, Duras and Denis. United Kingdom: Modern Humanities Research Association and Routledge.
  16. Merleau-Ponty, M. (1964). Sense and Non-Sense. (H. L. Dreyfus & P. A. Dreyfus, Çev.) Amerika: Northwestern University Press.
  17. Merleau-Ponty, M. (2019). Göz ve Tin. (A. Soysal, Çev.), İstanbul: Metis Yayınları.
  18. Pallasmaa, J. (2016). Tenin Gözleri: Mimarlık ve duyular. (A. U. Kılıç, Çev.), İstanbul: Yem Yayın.
  19. Royer. M. (2019). The Cinema of Marguerite Duras: Multisensoriality and Female Subjectivity. United Kingdom: Edinburgh University Press.
  20. Sayın, Z. (2007). Sunuş: Tersten Perspektif. (Y. T. Kılıç, Çev.), (pp. 7-36). İstanbul: Metis Yayınları.
  21. Sobchack, V. (1992). The Address of the Eye: A Phenomenology of Film Experience, ADB: Princeton University Press.
  22. Tuck. G. (2011). Art, Cinema, Sex, Ontology: Maurice Merleau-Ponty and the In-visible of Cinema. (H. Carel & G. Tucki, Eds.), (pp. 171-197). United Kingdom: Palgrave Macmillan.