Dergiler / SineFilozofi / 2026 / Sayı: 21

Acı, Mutsuzluk ve Umutsuzluk Üzerine Bir İnsan Deneyimi: Manchester by the Sea (2016)

A Human Experience of Pain, Unhappiness and Despair: Manchester by the Sea (2016)

Simge Selli(Maltepe Üniversitesi)0000-0001-9548-7218
Sayfa
130–146
Yayın Tarihi
2026-06-16
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak üç ismin de söz konusu kavramlara ilişkin yaklaşımlarının Lee karakterinde somutlaştığını söylemek mümkündür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:2016 yapımı Kenneth Lonergan filmi Manchester by the Sea (Yaşamın Kıyısında), kendi ihmalkârlığı sonucu çıkan yangında bütün çocuklarını yitiren bir babanın (Lee Chandler) yaşadığı bu trajik olaydan sonraki yaşamını ele alır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte diğer karakterler aracığıyla da acının herkes tarafından farklı şekillerde deneyimlenebileceği gösterilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak üç ismin de söz konusu kavramlara ilişkin yaklaşımlarının Lee karakterinde somutlaştığını söylemek mümkündür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Manchester by the Sea · Acı · Mutsuzluk

Özet

2016 yapımı Kenneth Lonergan filmi Manchester by the Sea (Yaşamın Kıyısında), kendi ihmalkârlığı sonucu çıkan yangında bütün çocuklarını yitiren bir babanın (Lee Chandler) yaşadığı bu trajik olaydan sonraki yaşamını ele alır. Karakter odaklı bir çözümlemenin gerçekleştirileceği bu çalışmada karakteri anlamak ve açıklamak adına kayıp deneyimiyle ortaya çıkabilecek çeşitli duyguları belirlemek ve karakteri bunlar üzerinden okumak tercih edilmiştir. Buradan hareketle Lee’nin trajik geçmişinin ardından içinde bulunduğu ruh hali ile yaşantısına dair belirlenen kavramlar; acı, mutsuzluk ve umutsuzluktur. Çalışmada karaktere Søren Kierkegaard, Simone Weil ve Eugenio Borgna gibi isimlerin bu kavramlara ilişkin ortaya koydukları düşüncelerle yaklaşılmış, karakterin trajik olay sonrası yaşantısı ile içinde bulunduğu ruh hali, anlaşılmaya ve açıklanmaya çalışılmıştır. Çalışma aynı zamanda karakterin yaşantı ve deneyimlerine ilişkin bir betimleme sunacak olması bakımından fenomenolojik bir yaklaşım benimsemektedir. Bu sayede acının, mutsuzluğun ve umutsuzluğun nasıl deneyimlediğine dair filmin bakış açısının ortaya konması hedeflenmiştir. Sonuç olarak üç ismin de söz konusu kavramlara ilişkin yaklaşımlarının Lee karakterinde somutlaştığını söylemek mümkündür. Bununla birlikte diğer karakterler aracığıyla da acının herkes tarafından farklı şekillerde deneyimlenebileceği gösterilmektedir. Film, acı, mutsuzluk ve umutsuzluk gibi yoğun duygusal durumları yalnızca betimlemekle kalmamakta, karakterler arası ilişkiler aracılığıyla bu durumların nasıl dönüştürülebileceğine dair güçlü bir söylem de geliştirmektedir. Lee karakteri üzerinden bireysel travmanın insan ruhunda yarattığı tahribat gösterilirken onun yeğeniyle olan ilişkisiyle beraber bu tahribatın kısmen de olsa onarılabileceği vurgulanmaktadır. Bu yönüyle film, acıya mahkûm bir ruh hâlinden çıkışın, ancak başkalarıyla kurulan bağ ile mümkün olabileceğini önermektedir.

Abstract

The 2016 film Manchester by the Sea, directed by Kenneth Lonergan, focuses on the life of a father (Lee Chandler) who loses all his children in a fire caused by his negligence, exploring the tragic aftermath of this event. In this study, which adopts a character-focused analysis, emotions that may arise from the experience of loss are identified to better understand and interpret the character, and the analysis is structured around these emotions. The concepts used to interpret Lee’s state of mind and his life following his tragic past include pain, unhappiness, and despair. The character is approached through the thoughts of thinkers such as Søren Kierkegaard, Simone Weil, and Eugenio Borgna, in relation to these concepts. In this way, the character’s life after the tragic event and his the state of mind are examined in an effort to understand and explain them. Additionally, the study adopts a phenomenological approach by offering a descriptive account of the character’s experiences. Thus, the study aims to reveal the film’s perspective on how pain, unhappiness, and despair are experienced. As a result, it can be argued that the approaches of all three thinkers regarding these concepts are embodied in the character of Lee. At the same time, through other characters, the film also illustrates that pain can be experienced in various ways by different individuals. The film does not merely depict intense emotional states such as pain, unhappiness, and despair; it also develops a compelling discourse on how these states can be transformed through interpersonal relationships. While the devastating effects of individual trauma on the human psyche are portrayed through the character of Lee, the film also emphasizes—particularly through his relationship with his nephew—that this damage can be, at least partially, repaired. In this regard, the film suggests that escaping a state of existential suffering is only possible through forming meaningful connections with others.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Selli, S. (2026). Acı, Mutsuzluk ve Umutsuzluk Üzerine Bir İnsan Deneyimi: Manchester by the Sea (2016). SineFilozofi, Sayı: 21, 130–146. https://doi.org/10.31122/sinefilozofi.1715499

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (45)

  1. Arendt, H. (1994). İnsanlık durumu (B. S. Şener, Çev.). İletişim.
  2. Baudry, J.-L. (1974-1975). Ideological effects of the basic cinematographic apparatus (A. Williams, Çev.). Film Quarterly, 28(2), 39-47. https://doi.org/10.2307/1211632
  3. Bellini, S., Erbuto, D., Andriessen, K., Milelli, M., Innamorati, M., Lester, D., Sampogna, G., Fiorillo, A., & Pompili, M. (2018). Depression, hopelessness, and complicated grief in survivors of suicide. Frontiers in Psychology, 9, 1-6. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00198
  4. Borgna, E. (2014). Ruhun yalnızlığı (M. M. Çilingiroğlu, Çev.). Yapı Kredi.
  5. Borgna, E. (2015). Bekleyiş ve umut (M. M. Çilingiroğlu, Çev.). Yapı Kredi.
  6. Bowlby, J. (1981). Attachment and loss: Volume III loss sadness and depression. Penguin Books.
  7. Casebier, A. (2023). Film ve fenomenoloji: Gerçekçi bir sinematik temsil kuramına doğru (N. Tokinan Gökçe, Çev.). AA.
  8. Cassin, B. (2020). Nostalji: İnsan ne zaman evindedir? Odysseus, Aeneas, Arendt (S. Kıvrak, Çev.). Kolektif.
  9. Cosgrave, B. (1997). Suffering: The mystery explained. The Furrow, 48(9), 467-472.
  10. Creswell, J. W. (2013). Beş nitel araştırma yaklaşımı (M. Aydın, Çev.). M. Bütün & S. B. Demir (Ed.) içinde, Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma deseni (ss. 69-110). Siyasal.
  11. Dudley, A. (1978). The neglected tradition of phenomenology in film theory. Wide Angle, 2(2), 44-49.
  12. Eagleton, T. (2015). İyimser olmayan umut (E. Ayhan, Çev.). Ayrıntı.
  13. Erçetingöz, A. (2022). Yaşamın kıyısında filminde mağduriyetin imkansızlığı ve bitmeyen yas: Zaman her şeyin ilacı olabilir mi? Sinecine, 13(1), 67-97. https://doi.org/10.32001/sinecine.955451
  14. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. The MacGraw-Hill.
  15. Freeman, M. (2023). The urgency of hope in a time of despair. Possibility Studies & Society, 1(1-2), 73-80. https://doi.org/10.1177/27538699231164603
  16. Freud, S. (2014). Yas ve melankoli (A. Emirsoy, Çev.). Telos.
  17. Gupta, A. (2005). Kierkegaard's romantic legacy. University of Ottawa Press.
  18. Horney, K. (1994). Psikanalizde yeni yollar (S. Budak, Çev.). Öteki.
  19. Ingerslev, L. R. (2018). Ongoing: On grief’s open-ended rehearsal. Continental Philosophy Review, 51(2), 343-360. https://doi.org/10.1007/s11007-017-9423-7
  20. Kierkegaard, S. (2010). Ölümcül hastalık umutsuzluk (M. M. Yakupoğlu, Çev.). Doğu Batı.
  21. Kierkegaard, S. (2013). Kaygı kavramı (T. Armaner, Çev.). Türkiye İş Bankası.
  22. Køster, A. (2022). A deeper feeling of grief. Journal of Consciousness Studies, 29(9-10), 84-104. https://doi.org/10.53765/20512201.29.9.084
  23. Kracauer, S. (2015). Film teorisi: Fiziksel gerçekliğin kurtuluşu (Ö. Çelik, Çev.). Metis.
  24. Kübler-Ross, E., & Kessler, D. (2014). On grief and grieving: Finding the meaning of the grief through the five stages of loss. Scribner.
  25. Lindemann, E. (1979). Beyond grief: Studies in crisis intervention. Jason Aronson.
  26. Loht, S. (2017). Phenomenology of film: A Heideggerian account of the film experience. Lexington Book.
  27. Lonergan, K. (Yönetmen). (2016). Manchester by the sea [Film]. Amazon Studios.
  28. Marks, L. U. (2020). Filmin teni: Kültürlerarası sinema, bedenleştirme ve duyular (S. Yılmaz, Çev.). Doruk.
  29. May, R. (2023). Kendini arayan insan (K. Işık, Çev.). Okuyan Us.
  30. Merleau-Ponty, M. (1964). The film and the new psychology (H. L. Dreyfus & P. A. Dreyfus, Çev.). Sense and non-senseiçinde (ss. 48-59). Northwestern University Press.
  31. Münsterberg, H. (1916). The photoplay: A psychological study. D. Appleton and Company.
  32. Pitcher, G. (1970). Pain perception. The Philosophical Review, 79(3), 368-393. https://doi.org/10.2307/2183934
  33. Prigerson, H. G., Shear, M. K., Jacobs, S. C., Reynolds III, C. F., Maciejewski, P. K., Davidson, J. R., Rosenheck, R., Pilkonis, P. A., Wortman, C. B., Williams, J. B., Widiger, T. A., Frank, E., Kupfer, D. J., & Zisook, S. (1999). Consensus criteria for traumatic grief: A preliminary empirical test. British Journal of Psychiatry, 174(1), 67-73. https://doi.org/10.1192/bjp.174.1.67
  34. Proust, M. (2019). Sodom ve Gomorra (R. Hakmen, Çev.). Yapı Kredi.
  35. Rancière, J. (2023). İmajların yazgısı (A. U. Kılıç, Çev.). Ketebe.
  36. Scheler, M. (2020). Pişmanlık ve yeniden doğuş (S. Oruç, Çev.). Pinhan.
  37. Sobchack, V. (1992). The address of the eye: A phenomenology of film experience. Princeton University Press.
  38. Solms, M., & Panksepp, J. (2010). Why depression feels bad. E. Perry, D. Collerton, F. LeBeau, & H. Ashton (Ed.) içinde, New horizons in the neuroscience of consciousness (ss. 169-178). John Benjamins.
  39. Solnit, R. (2016). Hope in the dark: Untold histories, wild possibilities. Haymarket Books.
  40. Trindade, H. (2019). The lived experience of motion pictures: A phenomenological approach to cinema. C. Rawls, D. Neiva, & S. S. Gouveia (Ed.) içinde, Philosophy and film: Bridging divides (ss. 239-263). Routledge.
  41. Weil, S. (2019a). Kişi ve kutsal (M. Erşen, Çev.). Vakıfbank Kültür.
  42. Weil, S. (2019b). Yerçekimi ve inayet (M. M. Yakupoğlu, Çev.). Doğu Batı.
  43. Weil, S. (2021). Tanrı'yı beklerken (K. Sarıalioğlu, Çev.). Fol.
  44. Worden, J. W. (2018). Grief counseling and grief therapy: A handbook for the mental health practitioner. Springer.
  45. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin.