Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışmanın bulguları, Sulukule’deki müdahalenin bir "yenileme” projesinden ziyade, soylulaştırma odaklı bir "dönüşüm" karakteri taşıdığını; bu durumun somut ve somut olmayan kültürel mirasta geri dönülemez tahribata yol açtığını göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Türkiye'deki kentsel sit alanlarında uygulanan yenileme politikalarını, Avrupa'daki kültürel mirasın korunmasına yönelik güncel yaklaşımlar ve özellikle "Tarihi Kentsel Peyzaj" (Historic Urban Landscape- HUL) kavramı çerçevesinde ele almaktadır. Çalışmanın temel amacı, İstanbul Sulukule örneği üzerinden, Türkiye’deki "kentsel yenileme" pratiklerinin uluslararası koruma standartları (UNESCO, ICOMOS, Avrupa Konseyi) ile ne ölçüde örtüştüğünü ve hangi noktalarda ayrıştığını ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni benimsenmiş; veriler literatür taraması, mevzuat analizi ve planlama raporlarının incelenmesi yoluyla elde edilmiştir. Kültürel mirasın korunması konusunda küresel ölçekte belirleyici rol oynayan uluslararası kuruluşlar, katılımcı planlama, yerinde koruma ve kültürel süreklilik gibi temel prensiplere vurgu yapmaktadır. Ne var ki, Türkiye'de 2005 yılından itibaren 5366 sayılı yasa kapsamında hayata geçirilen projeler, bu evrensel ilkelerle çelişmekte; kültürel miras alanlarında sosyal dışlanma, yerinden edilme ve piyasa baskısıyla şekillenen dönüşüm süreçlerine yol açmaktadır. Çalışmanın bulguları, Sulukule’deki müdahalenin bir "yenileme” projesinden ziyade, soylulaştırma odaklı bir "dönüşüm" karakteri taşıdığını; bu durumun somut ve somut olmayan kültürel mirasta geri dönülemez tahribata yol açtığını göstermektedir.
Abstract
This study examines the renewal policies implemented in urban conservation areas in Turkey within the framework of current approaches to cultural heritage conservation in Europe, particularly the Historic Urban Landscape (HUL) concept. The main objective is to determine the extent to which Turkey's "urban renewal" practices, through the case of Sulukule, Istanbul, align with and diverge from international conservation standards (UNESCO, ICOMOS, Council of Europe). The research employs a qualitative case study design, with data gathered through literature review, legislative analysis, and examination of planning reports. International organizations, which play a defining role in global cultural heritage conservation, emphasize fundamental principles such as participatory planning, in situ conservation, and cultural continuity. However, projects realized in Turkey since 2005 under Law No. 5366 often contradict these universal principles, leading to transformation processes in cultural heritage areas characterized by social exclusion, displacement, and market pressure. The findings of the study indicate that the intervention in Sulukule is less a "renewal" project and more a gentrification-driven "transformation" which has caused irreversible destruction to both tangible and intangible cultural heritage