KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Klinik Psikoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 2

Türkiye’de psikolojik otopsi alanındaki çalışmaların analizi: Bir meta sentez çalışması

Analysis of studies in the field of psychological autopsy in Türkiye: A meta-synthesis study

Şafak Taktak(KIRŞEHİR AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ)0000-0002-9129-2605
Ertuğrul Talu(AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3062-6130
Sayfa
264–279
Yayın Tarihi
2025-08-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçlarına göre psikolojik otopsi yöntemi konusunda yapılan çalışmaların amaçlarına ilişkin sonuçlar incelendiğinde; bireyleri intihara götüren nedenlerin araştırılması amacının çoğu çalışmanın ortak amacı olduğu, incelenen araştırmalarda yöntem olarak nitel desenli çalışmaların çoğunlukta olduğu, çalışma gruplarının seçiminde; aile bireyleri ve akraba-arkadaş olmak üzere iki temel kaynağın kullanıldığı, veri toplama aracı olarak; görüşme ve doküman incelemesi kullanılarak verilerin toplandığı, çalışmalardan elde edilen sonuçlar incelendiğinde ise bunların; duygudurum, ruhsal rahatsızlık, kendisi, aile ve yakınlarla ilgili, intihar şekli, intihar not ve söylemi, sosyo-kültürel ve ekonomik nedenler olmak üzere yedi temel kategori altında toplandığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de "Psikolojik Otopsi" yöntemi konusunda yapılmış olan çalışmaların meta sentez yöntemi kullanılarak analiz edilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma kapsamı içerisinde değerlendirilecek çalışmaların seçiminde Google Akademik arama motoru, TÜBİTAK ULAKBİM, Dergi Park, Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi (YÖKTEZ) veri tabanlarından faydalanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçlarına göre psikolojik otopsi yöntemi konusunda yapılan çalışmaların amaçlarına ilişkin sonuçlar incelendiğinde; bireyleri intihara götüren nedenlerin araştırılması amacının çoğu çalışmanın ortak amacı olduğu, incelenen araştırmalarda yöntem olarak nitel desenli çalışmaların çoğunlukta olduğu, çalışma gruplarının seçiminde; aile bireyleri ve akraba-arkadaş olmak üzere iki temel kaynağın kullanıldığı, veri toplama aracı olarak; görüşme ve doküman incelemesi kullanılarak verilerin toplandığı, çalışmalardan elde edilen sonuçlar incelendiğinde ise bunların; duygudurum, ruhsal rahatsızlık, kendisi, aile ve yakınlarla ilgili, intihar şekli, intihar not ve söylemi, sosyo-kültürel ve ekonomik nedenler olmak üzere yedi temel kategori altında toplandığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Sistematik Derlemeler ve Meta Analiz
📍Kapsam:2023 Verileri
⚙️Değişkenler:psikolojik otopsi · tamamlanmış intihar · meta-sentez

Özet

Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de "Psikolojik Otopsi" yöntemi konusunda yapılmış olan çalışmaların meta sentez yöntemi kullanılarak analiz edilmesidir. Verilerin toplanması sürecinde “psikolojik otopsi” ve “tamamlanmış intihar” anahtar kelimeleri tercih edilerek tarama yapılmıştır. Araştırma kapsamı içerisinde değerlendirilecek çalışmaların seçiminde Google Akademik arama motoru, TÜBİTAK ULAKBİM, Dergi Park, Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi (YÖKTEZ) veri tabanlarından faydalanılmıştır. Gerçekleştirilen taramalar sonucunda 1994-2023 yılları arasında Türkiye’de yayınlanmış 17’si makale ve 1’i yüksek lisans tezi olmak üzere toplam 18 çalışmaya ulaşılmıştır. Araştırma kapsamına alınan çalışmaların belirlenmesinde kullanılan dahil edilme ve hariç tutulma kriterleri sonucunda 18 çalışma içinden kriterleri sağlayan 9 çalışma ile araştırma yürütülmüştür. Çalışmaların her biri içerik analizine tabii tutulmuş ve çalışmaların amaçları, yöntemleri, çalışma grupları, veri toplama araçları ve elde edilen sonuçlar bağlamında analiz edilmiştir. Elde edilen veriler tablolar halinde verilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre psikolojik otopsi yöntemi konusunda yapılan çalışmaların amaçlarına ilişkin sonuçlar incelendiğinde; bireyleri intihara götüren nedenlerin araştırılması amacının çoğu çalışmanın ortak amacı olduğu, incelenen araştırmalarda yöntem olarak nitel desenli çalışmaların çoğunlukta olduğu, çalışma gruplarının seçiminde; aile bireyleri ve akraba-arkadaş olmak üzere iki temel kaynağın kullanıldığı, veri toplama aracı olarak; görüşme ve doküman incelemesi kullanılarak verilerin toplandığı, çalışmalardan elde edilen sonuçlar incelendiğinde ise bunların; duygudurum, ruhsal rahatsızlık, kendisi, aile ve yakınlarla ilgili, intihar şekli, intihar not ve söylemi, sosyo-kültürel ve ekonomik nedenler olmak üzere yedi temel kategori altında toplandığı tespit edilmiştir. Son olarak bu alanda çalışma yapacak olan araştırmacılara ve ilgili kurumlara çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Abstract

This study aims to analyze the studies on the “Psychological Autopsy” method in Türkiye by using the meta-synthesis method. In the process of data collection, the keywords “psychological autopsy” and “completed suicide” were preferred. Google Scholar search engine, TUBITAK ULAKBIM, Dergi Park, Higher Education Council National Thesis Center (YÖKTEZ) databases were used to select the studies to be evaluated within the scope of the research. As a result of the searches, a total of 18 studies, 17 articles, and 1 master's thesis, published in Türkiye between 1994 and 2023, were reached. As a result of the inclusion and exclusion criteria used in determining the studies included in the scope of the research, the research was conducted with 9 studies out of 18 that met the criteria. Each study was subjected to content analysis and analyzed in terms of its aims, methods, study groups, data collection tools, and results obtained. The data obtained were given in tables and interpreted. According to the results of the research, when the results related to the aims of the studies on the psychological autopsy method are examined; the aim of investigating the reasons that lead individuals to suicide is the common aim of most of the studies, studies with a qualitative design are the majority as the method in the studies examined, two main sources were used in the selection of study groups: family members and relatives-friends, data were collected using interviews and document analysis as data collection tools, and when the results obtained from the studies were examined, it was determined that they were gathered under seven basic categories: mood, mental illness, self-related, family and relatives-related, suicide method, suicide note and discourse, socio-cultural and economic reasons. Finally, various suggestions were made to the researchers and related institutions who will work in this field.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Taktak, Ş., Talu, E. (2025). Türkiye’de psikolojik otopsi alanındaki çalışmaların analizi: Bir meta sentez çalışması. Klinik Psikoloji Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 2, 264–279. https://doi.org/10.57127/kpd.26024438.1482225

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (83)

  1. Alptekin, K. ve Duyan, V. (2014). İntihar ve intihar girişimi. Yeni İnsan Yayınevi.
  2. Altındağ, A., Özkan, M. ve Oto, R. (2005). Suicide in Batman, Southeastern Turkey. Suicide and Life-Threatening Behavior, 35(4), 478-482.
  3. Amiri, S. (2021). Unemployment and suicide mortality, suicide attempts and suicide ideation: A Meta analysis. International Journal of Mental Health. 1-25.
  4. Atasoy, E. ve Kösle, M. (2019). İntiharlar coğrafyası perspektifinden dünya, Türkiye ve Bursa ili. TESAM Akademi Dergisi, 6(1), 123-165.
  5. Atay, İ. M., Eren, İ. ve Gündoğar, D. (2012). Isparta il merkezinde intihar girişimi, ölüm düşünceleri yaygınlığı ve risk faktörleri. Türk Psikiyatri Dergisi, 23(2), 89-98.
  6. Atmaca, G.D. (2016). Şizofreni hastalarında intihar olasılığının, depresyon ve içgörüyle ilişkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  7. Brent, D. A. (1989). The psychological autopsy: Methodological considerations for the study of adolescent suicide. Suicide and Life-Threatening Behavior, 19(1), 43-57.
  8. Bulut, E., Küçüker, H. ve Bulut, N. (2012). İntiharın kısa tarihçesinden sebep ve yöntemlerine genel bir bakış. Cumhuriyet Tıp Dergisi, 34(1), 128-137.
  9. Campos, R. C., Holden, R. R., Spínola, J., Marques, D. ve Santos, S. (2020). Exposure to suicide in the family. The Journal of Nervous and Mental Disease, 208(3), 201-207.
  10. Canbolat, F. (2018). İntihar notları üzerine nitel bir araştırma: Erkeklerin intihar notlarında zihinsel temsiller. (Yayınlanmamış doktora tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
  11. Canter, D. V. (2000). Psychological autopsies. Encyclopedia of Forensic Sciences. Elsevier.
  12. Chapman, C. L., Mullin, K., Ryan, C. J., Kuffel, A., Nielssen, O. ve Large, M. M. (2014). Meta-analysis of the association between suicidal ideation and later suicide among patients with either a schizophrenia spectrum psychosis or a mood disorder. Acta Psychiatrica Scandinavica, 131(3), 162-173.
  13. Cheung, Y. B., Law, C. K., Chan, B., Liu, K.Y. ve Yip, P. S. F. (2006). Suicidal ideation and suicidal attempts in a population-based study of Chinese people: Risk attributable to hopelessness, depression, and social factors. Journal of Affective Disorders, 90(2-3), 193-199.
  14. Cross, T. L., Gust-Brey, K. ve Ball, P. B. (2002). A psychological autopsy of the suicide of an academically gifted student: Researchers' and parents' perspectives. Gifted Child Quarterly, 46(4), 247-264.
  15. Çalık, M. ve Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim,39(174), 33-38.
  16. Çolak, B. ve Cankorur, V. Ş. (2021). Ruhsal bozukluklar ve intihar. D. Ayan, İ. H. Hancı ve H. Demirbaş (Ed.), Bilim ve kültür aynasında intihar (1. baskı) içinde (s. 52-65). Nobel Akademik Yayıncılık.
  17. DeWitt-Brinks, D. ve Rhodes, S. C. (1992). Listening instruction: A qualitative meta-analysis of twenty-four selected studies. Paper presented at The Annual Meeting of The International Communication Association (Rep. No. Clearinghouse: CS507954).
  18. Diaconu, G. ve Turecki, G. (2007). Panic disorder and suicidality: Is comorbidity with depression the key? Journal of Affective Disorders, 104(1-3), 203-209.
  19. Dilsiz, A. (1994). Bir ruhsal otopsi denemesi. Kriz Dergisi, 2(1), 218-222.
  20. Dregne, N. M. (1982). Psychological autopsy: A new tool for criminal defense attorneys. Arizona Law Review, 24, 421-439.
  21. Doğan, M., Öztürk, S., Esen, F., Demirci, E. ve Öztürk, M.A. (2018). İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerin değerlendirilmesi. Bozok Tıp Dergisi. 8(3), 30-34.
  22. Durak Batıgün, A. (2008). İntihar olasılığı ve cinsiyet: İletişim becerileri, yaşamı sürdürme nedenleri, yalnızlık ve umutsuzluk açısından bir inceleme. Türk Psikoloji Dergisi, 23(62), 65-75.
  23. Erbay, L. G., Celbiş, O., Oruç, M. ve Karlıdağ, R. (2020). Adli tıp kurumu Malatya Grup Başkanlığı’na gelen tamamlanmış intihar olgularının psikolojik otopsi yöntemi ile incelenmesi. Journal of Forensic Medicine, 34(1), 1-6.
  24. Eskin, M. (2014). İntihar: Açıklama, değerlendirme, tedavi ve önleme (1. baskı). Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
  25. García-Caballero, A., Recimil, M. J., Tourino, R., García-Lado., I., Alonso, M. C., Werlang, B., Jimenez, J., Perez de Albeniz., M. C., Losada, A. ve Bendaña J. M. (2010). Adaptation and validation of the semi-structured interview for psychological autopsy (SSIPA) in Spanish. Actas Españolas de Psiquiatría, 38(6), 332-339.
  26. Göçeoğlu, U. U. ve Balcı, Y. (2021). Gender differences in completed suicidal hangings from 2013 to 2018 in Muğla, Turkey. Annals of Saudi Medicine, 41(1), 43-50.
  27. Grafiadeli, R., Glaesmer, H., Hofmann, L., Schäfer, T. ve Wagner, B. (2021). Suicide risk after suicide bereavement: The role of loss-related characteristics, mental health, and hopelessness. Journal of Psychiatric Research, 144, 184-189.
  28. Guillaume, S., Jaussent, I., Jollant, F., Rihmer, Z., Malafosse, A. ve Courtet, P. (2010). Suicide attempt characteristics may orientate toward a bipolar disorder in attempters with recurrent depression. Journal of Affective Disorders, 122(1-2), 53-59.
  29. Harmancı, P. (2015). Dünya'daki ve Türkiye'deki intihar vakalarının sosyodemografik özellikleri açısından incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1, 1-15.
  30. Hatcher-Kay, C. ve King, C. A. (2003). Depression and suicide. Pediatrics in Review, 24(11), 363-371.
  31. Hjelmeland, H., Diesrud, G., Dyregrov, K., Kinizek, B. L. ve Leenaars, A. A. (2012). Psychological autopsy studies as diagnostic tools: Are they methodologically flawed? Death Studies, 36(7), 605- 626.
  32. Isometsa, E. T. (2001). Psychological autopsy studies–A review. European Psychiatry, 16(7), 379-385.
  33. Karataş, K. K., Şahin, M. F. ve Sevinç, S. (2016). Tamamlanmış intiharlarda psikolojik otopsi yöntemi ile intiharı belirleyici faktörlerin araştırılması. Adli Tıp Dergisi, 30(2), 128-134.
  34. Karbeyaz, K., Akkaya, H., Balcı,Y. ve Urazel, B. (2014). İntihar notlarının analizi:Eskişehir deneyimi. Nöropsikiyatri Arşivi, 51, 275-279.
  35. Khan, F. A., Anand, B., Devı, M. G. ve Murty, K. K. (2005). Psychological autopsy of suicide-A cross sectional study. Indian Journal of Psychiatry, 47, 73-78.
  36. Kızılpınar S. Ç. ve Duman B. (2018). Acil servise intihar girişimi sebebiyle başvuran hastaların sosyodemografik özellikler yönünden incelenmesi. Kriz Dergisi, 26(1), 1-7.
  37. Kim, J. L., Kim, J. M., Choi, Y., Lee, T. H. ve Park, E. C. (2016). Effect of socioeconomic status on the linkage between suicidal ideation and suicide attempts. Suicide and Life-Threatening Behavior, 46(5), 588-597.
  38. Knoll IV, J. L. (2008). The psychological autopsy, part I: Applications and methods. Journal of Psychiatric Practice, 14(6), 393-397.
  39. Kömür, İ., Özdemirel, R. Ö., Özver, İ., Özbay, M., Şahin, E. ve Gürler, A. S. (2015). Psikolojik otopsi; intihara sürükleyen sebebin otopside tespit edildiği bir olgu sunumu. Adli Tıp Dergisi, 29(1), 61-66.
  40. Kösesoy, B.C. (2023). İntihar davranışında bulunan bireylerin güç ve güven kaynakları. Sosyal Araştırmalar ve Davranış Bilimleri Dergisi. 18(1), 315-336.
  41. Leenaars, A. A. (2010). Edwin S. Shneidman on suicide. Suicidology Online, 1(1), 5-18.
  42. Leenaars, A. A., Sayın, A., Candansayar, S., Leenaars, L., Akar, T. ve Demirel, B. (2010). Suicide in different cultures: A thematic comparison of suicide notes from Turkey and the United States. JCCP, 41(2), 253-263.
  43. Lew, B., Huen, J., Yu, P., Yuan, L., Wang, D.-F., Ping, F., Abu Talib, M., Lester, D. ve Jia, C.-X. (2019). Associations between depression, anxiety, stress, hopelessness, subjective well-being, coping styles and suicide in Chinese university students. Plos One, 14(7), e0217372.
  44. Mathew, A., Saradamma, R., Krishnapillai, V. ve Muthubeevi, S. B. (2020). Exploring the family factors associated with suicide attempts among adolescents and young adults: A qualitative study. Indian Journal of Psychological Medicine, 43(2), 113-118.
  45. Mrozynski, H. ve Kuhn, E. (2022). Reasoning for autonomous suicide? A qualitative approach to pre-suicidal decision-making. Social Science & Medicine, 296, 114764.
  46. Nakagawa, M., Kawanishi, C., Yamada, T., Iwamoto, Y., Sato, R., Hasegawa, H., Morita, S., Odawara, T. ve Hirayasu, Y. (2009). Characteristics of suicide attempters with family history of suicide attempt: A retrospective chart review. BMC Psychiatry, 9, 32.
  47. Norton, P. J., Temple, S. R. ve Pettit, J. W. (2008). Suicidal ideation and anxiety disorders: Elevated risk or artifact of comorbid depression? Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 39(4), 515-525.
  48. Ogloff, J. R. ve Otto, R. K. (1993). Psychological autopsy: Clinical and legal perspectives. Saint Louis University Law Journal, 37(3), 607-646.
  49. Oğuzhanoğlu, N. K., Uğurlu, T. T., Acar, K. ve Ateşci, F. (2018). A psychological and social perspective on completed suicides in Western Anatolia, Turkey: A case-control psychological autopsy study. Düşünen Adam The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 31(4), 331-339.
  50. Önen Sertöz, Ö. (2017). Kronik ağrılı hastada psikiyatrik tedaviler. TOTBİD Dergisi, 16, 174-179.
  51. Önen Sertöz, Ö., Noyan, M. A., Sertöz, N. ve Elbi, H. (2010). İntihar girişimleri öngörülebilir mi? Bir üniversite hastanesi acil servisine intihar girişimiyle başvuran hastaların altı aylık izlem sonuçları. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11(1), 1-8.
  52. Öner, S., Yenilmez, C. ve Özdamar, K. (2015). Sex-related differences in methods of and reasons for suicide in Turkey between 1990 and 2010. Journal of International Medical Research, 43(4), 483-493.
  53. Pereira, A. M. ve Campos, R. C. (2022). Exposure to suicide in the family and suicidal ideation in Portugal during the Covid‐19 pandemic: The mediating role of unbearable psychache. The British Journal of Clinical Psychology, 61(3), 598-612.
  54. Perez, J., Beale, E., Overholser, J., Athey, A. ve Stockmeier, C. (2020). Depression and alcohol use disorders as precursors to death by suicide. Death Studies, 46(3), 619-627.
  55. Raja, M. ve Azzoni, A. (2004). Suicide attempts: Differences between unipolar and bipolar patients and among groups with different lethality risk. Journal of Affective Disorders, 82(3), 437-442.
  56. Rajalin, M., Hirvikoski, T., Salander Renberg, E., Åsberg, M. ve Jokinen, J. (2017). Family history of suicide and interpersonal functioning in suicide attempters. Psychiatry Research, 247, 310-314.
  57. Raschke, N., Mohsenpour, A., Aschentrup, L., Fischer, F. ve Wrona, K. J. (2022). Socioeconomic factors associated with suicidal behaviors in South Korea: Systematic review on the current state of evidence. BMC Public Health, 22, 129.
  58. Ribeiro, J. D., Huang, X., Fox, K. R. ve Franklin, J. C. (2018). Depression and hopelessness as risk factors for suicide ideation, attempts and death: Meta- analysis of longitudinal studies. The British Journal of Psychiatry, 212(5), 279-286.
  59. Runeson, B. ve Asberg, M. (2003). Family history of suicide among suicide victims. American Journal of Psychiatry, 160(8), 1525-1526.
  60. Saxena, G. ve Saini, V. (2017). Psychological autopsy: A way to revealing the enigma of equivocal death. International Journal of Forensic Sciences, 2(2), 000123.
  61. Sayıl, I. (2000). İntihar davranışı. Kriz ve krize müdahale içinde (s. 165-197). Ankara Üniversitesi Psikiyatrik Kriz Uygulama ve Araştırma Merkezi Yayınları.
  62. Sayıl, I., Canat, S. ve Tuğcu, H. (2003). Onaltı intihar olgusunun psikolojik otopsi yöntemi ile değerlendirilmesi. Kriz Dergisi, 11(2), 1-6.
  63. Sehlikoğlu K. ve Sehlikoğlu Ş. (2022). Bir hastane çalışanının siyanür alarak intiharı ve psikolojik otopsisi: Olgu sunumu. KSU Medical Journal, 17(3), 242-246.
  64. Shneidman, E. S. (1969). Suicide, lethality, and the psychological autopsy. International Psychiatry Clinics, 6(2), 225-250.
  65. Shneidman, E. S. (1976). Psychological theory of suicide. Psychiatric Annals, 6, 51-66.
  66. Shneidman, E. S. (1980). Voices of death. Harper & Row.
  67. Shneidman, E. S. (1994). The psychological autopsy. American Psychologist, 49(1), 75-76.
  68. Shneidman, E. S. (1998). Further reflections on suicide and psychache. Suicide and Life-Threatening Behavior, 28(3), 245-250.
  69. Simpson, S. G. ve Jamison, K. R. (1999). The risk of suicide in patients with bipolar disorders. Journal of Clinical Psychiatry, 60(2), 53-56.
  70. Şevik, A. E., Özcan, H. ve Uysal, E. (2012). İntihar girişimlerinin incelenmesi: Risk faktörleri ve takip. Klinik Psikiyatri, 15(4), 218-225.
  71. Taktak, Ş., Üzün, İ. ve Balcıoğlu, İ. (2012). İstanbul'da tamamlanmış intihar olgularının psikolojik otopsisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 13(2), 117-124.
  72. Tarsuslu, B. ve Durat, G. (2018). Erkeklerde depresyon, intihar, yardım arama ve iyi oluşum. İnsan Ritmi Dergisi. 4(2), 80-87.
  73. Tatlılıoğlu, K. (2012). Sosyal bir gerçeklik olarak intihar olgusu: Sosyal psikolojik bir değerlendirme. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 133-156.
  74. Teğin, N. (2014). Siirt ilinde intihar girişimleri ve intihar olayları üzerine sosyolojik bir araştırma (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Elazığ Üniversitesi, Elazığ.
  75. Too, L. S., Law, P. C. F., Spittal, M. J., Page, A. ve Milner, A. (2018). Widening socioeconomic inequalities in Australian suicide, despite recent declines in suicide rates. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 53(9), 969-976.
  76. Tsukahara, T., Arai, H., Kamijo, T., Kobayashi, Y., Washizuka, S., Arito, H. ve Nomiyama, T. (2016). The relationship between attitudes toward suicide and family history of suicide in nagano prefecture. International Journal of Environmental Research and Public Health, 13(6), 623.
  77. Türkiye İstatistik Kurumu. (2021). “İntihar istatistikleri”. https://data.tuik.gov.tr/
  78. Uluşahin, A. ve Öztürk, O. (2015). Ruh sağlığı ve bozuklukları (13. baskı). Nobel Tıp Kitabevi.Urme, S. A., Islam, M. S., Begum, H. ve Chowdhury, N. R. A. (2022). Risk factors of suicide among public university students of Bangladesh: A qualitative exploration. Heliyon, 8(6), e09659.
  79. Ünlü, G., Aksoy, Z. ve Ersan, E. E. (2014). İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerin değerlendirilmesi. Pamukkale Tıp Dergisi, 7(3), 176-183.
  80. Vasudeva Murty, C. R. (2010). Psychological autopsy: A review. Al Ameen Journal of Medical Sciences, 3(3), 177-181.
  81. Wang, Y. G., Chen, S., Xu, Z. M., Shen, Z. H., Wang, Y. Q., He, X. Y., Cao, R. F., Roberts, D. L., Shi, J. F., & Wang, Y. Q. (2017). Family history of suicide and high motor impulsivity distinguish suicide attempters from suicide ideators among college students. Journal of Psychiatric Research, 90, 21-25.
  82. Yağcı, I., Avcı, S., Taşdelen, Y. ve Kıvrak, Y. (2018). İntihar girişiminde bulunanlarda D tipi kişilik, çocukluk çağı travmaları, depresyon, anksiyete, dürtüsellik. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 19(6), 551-558.
  83. Zuelke, A. E., Luck, T., Schroeter, M. L., Witte, A. V., Hinz, A., Engel, C., Enzenbach, C., Zachariae, S., Loeffler, M., Thiery, J., Villringer, A. ve Riedel-Heller, S. G. (2018). The association between unemployment and depression-results from the population based life-adult-study. Journal of Affective Disorders, 235(1), 399-406.