KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Klinik Psikoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

Duygu tanıma performanslarının empati ve aleksitimi düzeyleri ile duygudurum açısından incelenmesi: Deneysel bir çalışma

Investigation of emotion recognition performances in terms of empathy and alexithymia levels and mood: An experimental study

Ecem Güntutmaz(HACETTEPE UNIVERSITY, INSTITUTE OF SOCIAL SCIENCES)0009-0005-0952-6310
Sude Tavukcu(HACETTEPE UNIVERSITY, INSTITUTE OF SOCIAL SCIENCES)0009-0008-6544-0724
Emin Özbayrak(AKDENİZ ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, PSİKOLOJİ (YL) (TEZLİ))0009-0000-7210-2450
Poyraz Efe Paçal(ANKARA ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, SOSYAL PSİKOLOJİ (YL) (TEZLİ))0009-0000-7800-6195
İpek Şenkal Ertürk(ANKARA ÜNİVERSİTESİ, DİL VE TARİH COĞRAFYA FAKÜLTESİ, PSİKOLOJİ BÖLÜMÜ)0000-0003-4509-1201
Sayfa
86–104
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mevcut çalışmanın aleksitimi düzeyi yüksek bireylerle duygular üzerine yürütülen klinik araştırma ve uygulamalarda yol gösterici nitelik taşıyabileceği düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Duygusal süreçler üzerine yürütülen çalışmalar insanların hissettikleri duygularla tutarlı duygusal uyaranlara karşı dikkat ve bellek yanlılığı gösterdiğini ortaya koymaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak duygudurum tutarlılık etkisinin, aleksitimi düzeyi yüksek bireylerde de sürdürülüp sürdürülmediği test edilmemiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Mevcut çalışmanın aleksitimi düzeyi yüksek bireylerle duygular üzerine yürütülen klinik araştırma ve uygulamalarda yol gösterici nitelik taşıyabileceği düşünülmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:247 katılımcı
⚙️Değişkenler:duygudurum tutarlılık etkisi · yüz ifadesinden duygu tanıma · aleksitimi

Özet

Duygusal süreçler üzerine yürütülen çalışmalar insanların hissettikleri duygularla tutarlı duygusal uyaranlara karşı dikkat ve bellek yanlılığı gösterdiğini ortaya koymaktadır. Ancak duygudurum tutarlılık etkisinin, aleksitimi düzeyi yüksek bireylerde de sürdürülüp sürdürülmediği test edilmemiştir. Bu çalışmada, empati ve aleksitimi düzeyleri farklılaşan bireylerde yüz ifadesinden duygu tanıma üzerinde tutarlılık temelli bir yanlılığın olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında, 18-55 yaş aralığındaki 247 katılımcı Demografik Bilgi Formu, Empati Ölçeği ve Yirmi Maddelik Toronto Aleksitimi Ölçeği’ni doldurmuştur. Çalışmanın deneysel kısmını oluşturan ikinci aşamasının dışlama kriterleri sonucundaki örneklemi, çalışmanın ilk aşamasına da katılan 18-30 yaş aralığındaki 141 katılımcıdan oluşmuştur. Nihai analizler 105 katılımcı üzerinden yürütülmüştür. İkinci aşamada katılımcılar öncelikle Yirmi Maddelik Toronto Aleksitimi Ölçeği ile ölçülen aleksitimi açısından “düşük” ve “yüksek” olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Ardından bu grupların her biri için Empati Ölçeğinden hareketle empatisi “düşük” ve “yüksek” gruplar elde edilmiştir. Oluşturulan bu dört gruptaki katılımcılar; üzüntü, mutluluk ve kontrol koşullarından birine seçkisiz olarak atanmış ve duygu sevki gerçekleştirilmiştir. Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği ile duygu sevkinin kontrolü gerçekleştirilmiştir. Son olarak farklı duygudurum koşulları altındaki katılımcılar, yüz ifadesinden duygu tanıma görevine alınmışlardır. Görevde katılımcılardan gösterilen yüzlerdeki duygusal ifadeleri saptamaları istenmiştir. Duyguların doğru saptanma oranları mutluluk, üzüntü ve diğer duygular için ayrıştırılmıştır. Yapılan analizler farklı duygu sevki altında yer alan ve/veya empati ve aleksitimi düzeyleri farklılaşan bireylerin duygu sevkiyle tutarlı uyarıcılara yönelik yanlılık göstermediklerini, yüz ifadesinden olumlu, olumsuz ve genel duygu tanıma performansları açısından farklılaşmadıklarını göstermiştir. Mevcut çalışmanın aleksitimi düzeyi yüksek bireylerle duygular üzerine yürütülen klinik araştırma ve uygulamalarda yol gösterici nitelik taşıyabileceği düşünülmektedir.

Abstract

Studies on emotional processes reveal that people exhibit attention and memory biases toward emotional stimuli that align with their emotions. However, researchers have not analyzed whether the mood congruency effect persists in individuals with high levels of alexithymia. This study aimed to examine whether there is a consistency-based bias in facial emotion recognition among individuals with varying levels of empathy and alexithymia. In the first phase of the study, 247 participants aged 18 to 55 completed the Demographic Information Form, Empathy Scale, and 20-Item Toronto Alexithymia Scale. The sample for the second phase, which included the experimental component, consisted of 141 participants aged 18 to 30 who also participated in the first phase after applying the exclusion criteria. Researchers conducted final analyses on 105 participants. In the second phase, participants were categorized into ‘low’ and ‘high’ alexithymia groups, as measured using the Toronto Alexithymia Scale. Then, researchers formed ‘low’ and ‘high’ empathy groups based on the Empathy Scale within each alexithymia group. Subsequently, the participants in these four groups were randomly assigned to one of the sadness, happiness, or control conditions, and emotion induction was implemented. Emotion induction was controlled using the Positive and Negative Affect Scale. Finally, participants under different mood conditions completed the Facial Emotion Recognition task that required them to detect emotional expressions on a series of faces. The correct detection rates of emotions were analyzed separately for happiness, sadness, and others. Analyses revealed that individuals under different emotion inductions and/or with varying levels of empathy and alexithymia did not exhibit biases toward stimuli that aligned with emotion induction and did not show variations based on positive, negative, and general facial emotion recognition performance. The current study can guide clinical applications and research conducted on emotions in individuals with elevated levels of alexithymia.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Güntutmaz, E., Tavukcu, S., Özbayrak, E., Paçal, P. E., Ertürk, İ. Ş. (2026). Duygu tanıma performanslarının empati ve aleksitimi düzeyleri ile duygudurum açısından incelenmesi: Deneysel bir çalışma. Klinik Psikoloji Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1, 86–104. https://doi.org/10.57127/kpd.26024438.1607070

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (103)

  1. Aaron, R. V., Benson, T. L. ve Park, S. (2015). Investigating the role of alexithymia on the empathic deficits found in schizotypy and autism spectrum traits. Personality and Individual Differences, 77, 215–220.
  2. Abbruzzese, L., Magnani, N., Robertson, I. H. ve Mancuso, M. (2019). Age and gender differences in emotion recognition. Frontiers in Psychology, 10, 2371.
  3. Akgün, R. ve Çetin, H. (2018). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerinin ve empati düzeylerinin belirlenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3), 103-117.
  4. Altheimer, G., Giles, G. E., Remedios, J. D., Kanarek, R. B. ve Urry, H. L. (2021). Do emotions predict eating? The role of previous experiences in emotional eating in the lab and in daily life. Appetite, 158, 105016.
  5. Andrew, J., Cooke, M. ve Muncer, S. J. (2008). The relationship between empathy and Machiavellianism: An alternative to empathizing–systemizing theory. Personality and Individual Differences, 44(5), 1203–1211.
  6. Aslan, G., Bakan, A. B. ve Yıldız, M. (2020). An investigation of the relationship between alexithymia and empathy tendency in university students receiving health education. Perspectives in Psychiatric Care, 1–8.
  7. Ávila, R. F. D., Morais, D. D., Bomfim, A. J. ve Chagas, M. H. N. (2016). Empatia e reconhecimento de expressões faciais de emoções básicas e complexas em estudantes de Medicina. Jornal Brasileiro de Psiquiatria, 65(3), 209–214.
  8. Ayyash-Abdo, H. ve Alamuddin, R. (2007). Predictors of subjective well-being among college youth in Lebanon. The Journal of Social Psychology, 147(3), 265–284.
  9. Bagby, R. M., Parker, J. D. A. ve Taylor, G. J. (1994a). The twenty-item Toronto Alexithymia Scale—I. Item selection and cross-validation of the factor structure. Journal of Psychosomatic Research, 38(1), 23–32.
  10. Bagby, R. M., Taylor, G. J. ve Parker, J. D. A. (1994b). The twenty-item Toronto Alexithymia Scale—II. Convergent, discriminant, and concurrent validity. Journal of Psychosomatic Research, 38(1), 33–40.
  11. Baron-Cohen, S. ve Wheelwright, S. (2004). The empathy quotient: An investigation of adults with Asperger syndrome or high-functioning autism, and normal sex differences. Journal of Autism and Developmental Disorders, 34, 163–175.
  12. Bayot, M., Pleyers, G., Kotsou, I., Lefèvre, N., Sauter, D. A. ve Vermeulen, N. (2014). Joint effect of alexithymia and mood on the categorization of nonverbal emotional vocalizations. Psychiatry Research, 216(2), 242–247.
  13. Besel, L. D. S. ve Yuille, J. C. (2010). Individual differences in empathy: The role of facial expression recognition. Personality and Individual Differences, 49(2), 107–112.
  14. Bongers, P., Jansen, A., Havermans, R., Roefs, A. ve Nederkoorn, C. (2013). Happy eating: The underestimated role of overeating in a positive mood. Appetite, 67, 74–80.
  15. Bora, E. ve Baysan-Arabacı, L. (2009). Empati Ölçeği: Türkçe formunun üniversite öğrencilerinde psikometrik özellikleri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 19(1), 39-47.
  16. Bouhuys, A. L., Bloem, G. M. ve Groothuis, T. G. (1995). Induction of depressed and elated mood by music influences the perception of facial emotional expressions in healthy subjects. Journal of Affective Disorders, 33(4), 215–226.
  17. Bourke, C., Douglas, K. ve Porter, R. (2010). Processing of facial emotion expression in major depression: A review. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry, 44(8), 681–696.
  18. Bower, G. H. (1981). Mood and memory. American Psychologist, 36(2), 129-148.
  19. Bower, G. H. ve Forgas, J. P. (2001). Mood and social memory. In J. P. Forgas (Ed.), Handbook of affect and social cognition (pp. 95–120). Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
  20. Braden, A., Emley, E., Watford, T., Anderson, L. ve Musher-Eizenman, D. (2020). Self-reported emotional eating is not related to greater food intake: Results from two laboratory studies. Psychology & Health, 35(4), 500–517.
  21. Brosch, T., Scherer, K., Grandjean, D. ve Sander, D. (2013). The impact of emotion on perception, attention, memory, and decision-making. Swiss Medical Weekly, 143(1920), w13786.
  22. Calvo, M. G., Fernández-Martín, A., Gutiérrez-García, A., & Lundqvist, D. (2018). Selective eye fixations on diagnostic face regions of dynamic emotional expressions: KDEF-dyn database. Scientific Reports, 8(1), 17039.
  23. Chepenik, L. G., Cornew, L. A. ve Farah, M. J. (2007). The influence of sad mood on cognition. Emotion, 7(4), 802–811.
  24. Coupland, N. J., Sustrik, R. A., Ting, P., Li, D., Hartfeil, M., Singh, A. J. ve Blair, R. J. (2004). Positive and negative affect differentially influence identification of facial emotions. Depression and Anxiety, 19(1), 31–34.
  25. Demenescu, L. R., Mathiak, K. A. ve Mathiak, K. (2014). Age- and gender-related variations of emotion recognition in pseudowords and faces. Experimental Aging Research, 40(2), 187–207.
  26. Donges, U. S., Kersting, A. ve Suslow, T. (2014). Alexithymia and perception of emotional information: A review of experimental psychological findings. Universitas Psychologica, 13(2), 745-756.
  27. Dökmen, Ü. (2006). İletişim çatışmaları ve empati (35. baskı). Sistem Yayıncılık.
  28. Dürü, Ç. (1998). Anxiety and depression: Searching the distinctive and overlapping features [Master’s thesis, Middle East Technical University].
  29. Eğilmez, E. (Director). (1977). Hababam Sınıfı uyanıyor [Film]. Arzu Film.
  30. Ertuğ, N. (2018). Hemşire adaylarının empati düzeylerinin incelenmesi. Bezmiâlem Science, 6(1), 37–42.
  31. García-Rodríguez, M., Alvarado, J. M., Fernández-Company, J. F., Jiménez, V. ve Ivanova-Iotova, A. (2023). Music and facial emotion recognition and its relationship with alexithymia. Psychology of Music, 51(1), 259–273.
  32. Gençöz, T. (2000). Pozitif ve negatif duygu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 19–26.
  33. Goeleven, E., De Raedt, R., Leyman, L. ve Verschuere, B. (2008). The Karolinska directed emotional faces: A validation study. Cognition and Emotion, 22(6), 1094–1118.
  34. Gollan, J. K., Pane, H. T., McCloskey, M. S. ve Coccaro, E. F. (2008). Identifying differences in biased affective information processing in major depression. Psychiatry Research, 159(1–2), 18–24.
  35. Gross, J. J. (2010). Emotion regulation. In M. Lewis, J. M. Haviland-Jones ve L. F. Barrett (Eds.), Handbook of emotions (3rd ed., pp. 497–513). Guilford Press.
  36. Gross, J. J. ve Levenson, R. W. (1995). Emotion elicitation using films. Cognition & Emotion, 9(1), 87–108.
  37. Grynberg, D., Luminet, O., Corneille, O., Grèzes, J. ve Berthoz, S. (2010). Alexithymia in the interpersonal domain: A general deficit of empathy? Personality and Individual Differences, 49(8), 845–850.
  38. Guillon, A. M. (2022). The effect of different levels of depression and empathy on facial emotion recognition (2037691) [Bachelor’s thesis, Tilburg University].
  39. Gul, H., Torun, Y. T., Cakmak, F. H. ve Gul, A. (2023). Facial emotion recognition in adolescent depression: The role of childhood traumas, emotion regulation difficulties, alexithymia and empathy. Indian Journal of Psychiatry, 65(4), 443–452.
  40. Gur, R. C., Erwin, R. J., Gur, R. E., Zwil, A. S., Heimberg, C. ve Kraemer, H. C. (1992). Facial emotion discrimination: II. Behavioral findings in depression. Psychiatry Research, 42(3), 241–251.
  41. Güleç, H. ve Yenel, A. (2010). 20 maddelik Toronto aleksitimi ölçeği Türkçe uyarlamasının kesme noktalarına göre psikometrik özellikleri. Klinik Psikiyatri Dergisi, 13(3), 108–112.
  42. Güleç, H., Köse, S., Çitak, S., Yazıcı-Güleç, M., Evren, C., Borckardt, J. ve Sayar, K. (2009). The Turkish version of the 20-Item Toronto Alexithymia Scale (TAS-20): Reliability, validity, and factorial structure. Bulletin of Clinical Psychopharmacology, 19(3), 214–220.
  43. Gündüz, T. (2023). Oksitosin hormonunun organizasyonel ve aktivasyonel etkilerinin bazı sosyal psikolojik değişkenler bağlamında incelenmesi (Tez No. 820147) [Doktora tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
  44. Hale, W. W., III. (1998). Judgment of facial expressions and depression persistence. Psychiatry Research, 80(3), 265–274.
  45. Howe, M. L. ve Malone, C. (2011). Mood-congruent true and false memory: Effects of depression. Memory, 19(2), 192–201.
  46. Izard, C. E., Wehmer, G. M., Livsey, W. J. ve Jennings, J. R. (1965). Affect, awareness, and performance. In S. S. Tomkins ve C. E. Izard (Eds.), Affect, cognition, and personality (pp. 2–41). Springer.
  47. Joormann, J. (2010). Cognitive inhibition and emotion regulation in depression. Current Directions in Psychological Science, 19(3), 161–166.
  48. Kan, Y., Mimura, M., Kamijima, K. ve Kawamura, M. (2004). Recognition of emotion from moving facial and prosodic stimuli in depressed patients. Journal of Neurology, Neurosurgery & Psychiatry, 75(12), 1667–1671.
  49. Khosdelazad, S., Jorna, L. S., McDonald, S., Rakers, S. E., Huitema, R. B., Buunk, A. M. ve Spikman, J. M. (2020). Comparing static and dynamic emotion recognition tests: Performance of healthy participants. PLOS ONE, 15(10), e0241297.
  50. Kleinginna, P. R., Jr. ve Kleinginna, A. M. (1981). A categorized list of emotion definitions, with suggestions for a consensual definition. Motivation and Emotion, 5(4), 345–379.
  51. Knott, L. M. ve Thorley, C. (2014). Mood-congruent false memories persist over time. Cognition and Emotion, 28(5), 903–912.
  52. Koçak, R. (2002). Aleksitimi: Kuramsal çerçeve tedavi yaklaşımları ve ilgili araştırmalar. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 35(1), 183–212.
  53. Kuyumcu, B. (2011). Üniversite öğrencilerinin duygusal farkındalık, duyguları ifade etme, benlik kurgusu ve öznel iyi oluş durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitimi Dergisi, 1(2), 104–113.
  54. Lang, P. J., Bradley, M. M. ve Cuthbert, B. N. (2005). International Affective Picture System (IAPS): Instruction manual and affective ratings (Technical Report A-6). The Center for Research in Psychophysiology, University of Florida.
  55. Lawrence, E. J., Shaw, P., Baker, D., Baron-Cohen, S. ve David, A. S. (2004). Measuring empathy: Reliability and validity of the Empathy Quotient. Psychological Medicine, 34(5), 911–920.
  56. Lee, A. Y. ve Sternthal, B. (1999). The effects of positive mood on memory. Journal of Consumer Research, 26(2), 115–127.
  57. Lee, T. M., Ng, E. H., Tang, S. W. ve Chan, C. C. (2008). Effects of sad mood on facial emotion recognition in Chinese people. Psychiatry Research, 159(1–2), 37–43.
  58. Leppänen, J. M., Milders, M., Bell, J. S., Terriere, E. ve Hietanen, J. K. (2004). Depression biases the recognition of emotionally neutral faces. Psychiatry Research, 128(2), 123–133.
  59. Levant, R. F., Hall, R. J., Williams, C. M., & Hasan, N. T. (2009). Gender differences in alexithymia. Psychology of Men & Masculinity, 10(3), 190-203.
  60. Levkovitz, Y., Lamy, D., Ternochiano, P., Treves, I. ve Fennig, S. (2003). Perception of dyadic relationship and emotional states in patients with affective disorder. Journal of Affective Disorders, 75(1), 19–28.
  61. Lundqvist, D., Flykt, A. ve Öhman, A. (1998). Karolinska directed emotional faces. PsycTESTS Dataset, 91, 630.
  62. Lyvers, M., Kohlsdorf, S. M., Edwards, M. S. ve Thorberg, F. A. (2017). Alexithymia and mood: Recognition of emotion in self and others. The American Journal of Psychology, 130(1), 83–92.
  63. Maximiano-Barreto, M. A., Bomfim, A. J. L., Borges, M. M., Moura, A. B., Luchesi, B. M. ve Chagas, M. H. N. (2022). Recognition of facial expressions of emotion and depressive symptoms among caregivers with different levels of empathy. Clinical Gerontologist, 45(5), 1245–1252.
  64. Mendia, J., Zumeta, L. N., Cusi, O., Pascual, A., Alonso-Arbiol, I., Díaz, V., & Páez, D. (2024). Gender differences in alexithymia: Insights from an Updated Meta-Analysis. Personality and Individual Differences, 227(112710), 877-881.
  65. Mill, A., Allik, J., Realo, A. ve Valk, R. (2009). Age-related differences in emotion recognition ability: A cross-sectional study. Emotion, 9(5), 619–630.
  66. Moriguchi, Y., Decety, J., Ohnishi, T., Maeda, M., Mori, T., Nemoto, K., Matsuda, H. ve Komaki, G. (2007). Empathy and judging other's pain: An fMRI study of alexithymia. Cerebral Cortex, 17(9), 2223–2234.
  67. Moritz, S., Gläscher, J. ve Brassen, S. (2005). Investigation of mood-congruent false and true memory recognition in depression. Depression and Anxiety, 21(1), 9–17.
  68. Muncer, S. J. ve Ling, J. (2006). Psychometric analysis of the empathy quotient (EQ) scale. Personality and Individual Differences, 40(6), 1111–1119.
  69. Myyry, L. ve Helkama, K. (2001). University students’ value priorities and emotional empathy. Educational Psychology, 21(1), 25–40.
  70. Niedenthal, P. M., Halberstadt, J. B., Margolin, J. ve Innes-Ker, Å. H. (2000). Emotional state and the detection of change in facial expression of emotion. European Journal of Social Psychology, 30(2), 211–222.
  71. Ortuño-Sierra, J., Santarén-Rosell, M., de Albéniz, A. P. ve Fonseca-Pedrero, E. (2015). Dimensional structure of the Spanish version of the Positive and Negative Affect Schedule (PANAS) in adolescents and young adults. Psychological Assessment, 27(3), e1–e9.
  72. Öztekin, C. (2008). Cinsiyet, iç bütünlük ve fiziksel etkinliğin olumlu ve olumsuz duygu durumu üzerindeki rolü [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  73. Öztürk, A. ve Siviş-Çetinkaya, R. (2015). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öznel iyi oluş düzeyleri ile tinsellik, iyimserlik, kaygı ve olumsuz duygu düzeyleri arasındaki ilişki. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 42(42), 335–356.
  74. Parker, P. D., Prkachin, K. M. ve Prkachin, G. C. (2005). Processing of facial expressions of negative emotion in alexithymia: The influence of temporal constraint. Journal of Personality, 73, 1087–1107.
  75. Posner, J., Russell, J. A. ve Peterson, B. S. (2005). The circumplex model of affect: An integrative approach to affective neuroscience, cognitive development, and psychopathology. Development and Psychopathology, 17(3), 715–734.
  76. Prkachin, G. C., Casey, C. ve Prkachin, K. M. (2009). Alexithymia and perception of facial expressions of emotion. Personality and Individual Differences, 46(4), 412–417.
  77. Riess, H. ve Kraft-Todd, G. (2014). Empathy: A tool to enhance nonverbal communication between clinicians and their patients. Academic Medicine, 89(8), 1108–1112.
  78. Rogers, C. R. (1970). Carl Rogers on encounter groups. Harper & Row.
  79. Rogers, C. R. (1983). Empatik olmak değeri anlaşılmamış bir varoluş şeklidir (F. Akkoyun, Çev.). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 16, 103–124. (Original work published 1975).
  80. Roys, D. T. (1997). Empirical and theoretical considerations of empathy in sex offenders. International Journal of Offender Therapy and Comparative Criminology, 41(1), 53–64.
  81. Russell, J. A. ve Barrett, L. F. (1999). Core affect, prototypical emotional episodes, and other things called emotion: Dissecting the elephant. Journal of Personality and Social Psychology, 76(5), 805–819.
  82. Russell, J. A. (1980). A circumplex model of affect. Journal of Personality and Social Psychology, 39(6), 1161–1178.
  83. Schmid, P. C. ve Schmid Mast, M. (2010). Mood effects on emotion recognition. Motivation and Emotion, 34(3), 288–292.
  84. Sifneos, P. E. (1973). The prevalence of “alexithymic” characteristics in psychosomatic patients. Psychotherapy and Psychosomatics, 22(2–6), 255–262.
  85. Surguladze, S. A., Young, A. W., Senior, C., Brébion, G., Travis, M. J. ve Phillips, M. L. (2004). Recognition accuracy and response bias to happy and sad facial expressions in patients with major depression. Neuropsychology, 18(2), 212–218.
  86. Taylor, G. J., Bagby, R. M. ve Parker, J. D. A. (1997). Disorders of affect regulation: Alexithymia in medical and psychiatric illness (Paperback ed.). Cambridge University Press.
  87. Tokgöz, D., Baran, H. D. ve İnan, E. (2022). Maskenin arkasındaki duygular: Cinsiyet ve aksesuarların duygu tanıma üzerindeki etkileri. In IX. International Eurasian Educational Research Congress (pp. 955–956).
  88. Tooby, J. ve Cosmides, L. (1990). The past explains the present: Emotional adaptations and the structure of ancestral environments. Ethology and Sociobiology, 11(4–5), 375–424.
  89. Tosun, A. ve Dağ, I. (2000). Mood congruent memory bias in implicit memory of individuals with depressive and non-depressive mood. Türk Psikoloji Dergisi, 15, 29–42.
  90. Tümkaya, S. (2011). Humor styles and socio-demographic variables as predictor of subjective well-being of Turkish university students. Eğitim ve Bilim, 36(160), 158-170.
  91. van Dijl, T. L., Aben, H. P., Synhaeve, N. E., de Waardt, D. A., Videler, A. C. ve Kop, W. J. (2024). Alexithymia and facial emotion recognition in patients with functional neurological disorder. Clinical Neurology and Neurosurgery, 237, 108128.
  92. Verleur, R., Verhagen, P. W. ve Heuvelman, A. (2007). Can mood-inducing videos affect problem-solving activities in a web-based environment? British Journal of Educational Technology, 38(6), 1010–1019.
  93. Wadlinger, H. A. ve Isaacowitz, D. M. (2006). Positive mood broadens visual attention to positive stimuli. Motivation and Emotion, 30, 87–99.
  94. Watson, D., Clark, L. A. ve Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: The PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 1063-1070.
  95. Watson, D., Wiese, D., Vaidya, J. ve Tellegen, A. (1999). The two general activation systems of affect: Structural findings, evolutionary considerations, and psychobiological evidence. Journal of Personality and Social Psychology, 76(5), 820–838.
  96. Watters, A. J. ve Williams, L. M. (2011). Negative biases and risk for depression: Integrating self-report and emotion task markers. Depression and Anxiety, 28(8), 703–718.
  97. Westerhof, G. J. ve Barrett, A. E. (2005). Age identity and subjective well-being: A comparison of the United States and Germany. The Journals of Gerontology: Series B, Psychological Sciences and Social Sciences, 60(3), S129–S136.
  98. Willis, M. L., Lawson, D. L., Ridley, N. J., Koval, P. ve Rendell, P. G. (2015). The contribution of emotional empathy to approachability judgments assigned to emotional faces is context specific. Frontiers in Psychology, 6, 1209.
  99. Wittekind, C. E., Terfehr, K., Otte, C., Jelinek, L., Hinkelmann, K. ve Moritz, S. (2014). Mood-congruent memory in depression: The influence of personal relevance and emotional context. Psychiatry Research, 215(3), 606–613.
  100. Wojciechowski, J., Stolarski, M. ve Matthews, G. (2014). Emotional intelligence and mismatching expressive and verbal messages: A contribution to detection of deception. PLOS ONE, 9(3), e92570.
  101. Yalnızoğlu-Çaka, S., Topal, S., Nemut, T. ve Çınar, N. (2018). Relationship between alexithymia and empathy in nursing and midwifery students. Journal of Human Sciences, 15(2), 996–1005.
  102. Zeffirelli, F. (Director). (1979). The Champ [Şampiyon] [Film]. Metro-Goldwyn-Mayer.
  103. Zuroff, D. C. ve Colussy, S. A. (1986). Emotion recognition in schizophrenic and depressed inpatients. Journal of Clinical Psychology, 42(3), 411–417.