KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Klinik Psikoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 3

Psikoterapide yapay zekaya yönelik tutum ile psikolojik yardım aramada kendini damgalama, psikolojik esneklik ve belirsizliğe tahammülsüzlük ilişkisi

Relationship between attitudes towards artificial intelligence in psychotherapy and self-stigma in seeking psychological help, psychological flexibility and intolerance of uncertainty

Muhammet Ali Topuz(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ)
Özge Yiğit(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ)0009-0005-0995-9722
Elçin Yorulmaz(DOKUZ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8353-0952
Sayfa
280–292
Yayın Tarihi
2026-01-18
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Günümüzde yapay zekâ kullanımı giderek artmasıyla beraber yapay zekaya karşı tutumlar bireyler arasında değişkenlik göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde yapay zekâ kullanımı giderek artmasıyla beraber yapay zekaya karşı tutumlar bireyler arasında değişkenlik göstermektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, kolayda örnekleme yöntemi ile 18-60 yaş aralığında 524 katılımcıya ulaşılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak, çalışmanın kısıtlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler yer almaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:524 katılımcı
⚙️Değişkenler:psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum · psikolojik yardım aramada kendini damgalama · psikolojik esneklik

Özet

Günümüzde yapay zekâ kullanımı giderek artmasıyla beraber yapay zekaya karşı tutumlar bireyler arasında değişkenlik göstermektedir. Bu araştırmada, psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ile psikolojik yardım aramada kendini damgalamanın, belirsizliğe tahammülsüzlüğün ve psikolojik esnekliğin ilişkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, kolayda örnekleme yöntemi ile 18-60 yaş aralığında 524 katılımcıya ulaşılmıştır. Gönüllü onam veren bu katılımcılara çevrimiçi olarak Demografik Bilgi Formu, Yapay Zekâ Tabanlı Psikoterapiye Yönelik Tutum Anketi, Psikolojik Yardım Aramada Kendini Damgalama Ölçeği, Belirsizliğe Tahammülsüzlük Ölçeği (BTÖ-12) ve Kabullenme ve Eylem Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda, psikolojik yardım aramada kendini damgalama ile psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ilişkili bulunurken (r = .09, p .05) ve psikolojik esnekliğin (r = .05, p > .05) psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ile ilişkili olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, psikolojik yardım aramada kendini damgalama ile psikoterapide yapay zeka kullanımına yönelik tutum ilişkisinde psikolojik esnekliğin düzenleyici rolüne dair hipotez desteklenmemiştir (β = -.00, F(3,520) = 1.70, R2 = .01, CI[-.01, .00]). Sonuç olarak, psikolojik esnekliğin psikolojik yardım aramada kendini damgalamanın psikoterapide yapay zekâ kullanımına yönelik tutum üzerindeki etkilerinde koruyucu rolünün olmadığı bulunmuştur. Alanyazın açısından sınırlı çalışmaların olduğu görülürken, psikolojik yardım aramada kendini damgalamaya dair durumların değerlendirilmesinin ve bu anlamda müdahalelerin geliştirilmesinin psikoterapide yapay zekâ kullanımına yönelik tutumları değiştirebileceği düşünülmektedir. Son olarak, çalışmanın kısıtlılıkları ve gelecek çalışmalar için öneriler yer almaktadır.

Abstract

Nowadays, as the use of artificial intelligence increases, attitudes towards artificial intelligence vary among individuals. This study aimed to examine the relationships between attitudes towards the use of artificial intelligence in psychotherapy (ATAIP) and self-stigma in seeking psychological help, intolerance of uncertainty, and psychological flexibility. In the study, 524 participants between the ages of 18-60 were reached by convenience sampling method. The Demographic Information Form, Attitudes Towards Artificial Intelligence-Based Psychotherapy, Self-Stigma Scale in Seeking Psychological Help, Intolerance of Uncertainty Scale, and Acceptance and Action Questionnaire–II were applied to these participants who gave their voluntary consent. As a result of the study, while self-stigma in seeking psychological help was found to be related to ATAIP (r = .09, p .05) and psychological flexibility (r = .05, p > .05) were not related to ATAIP. In addition, the hypothesis regarding the moderating role of psychological flexibility in the relationship between self-stigma in seeking psychological help and ATAIP was not supported (β = -.00, F(3,520) = 1.70, R2 = .01, CI[-.01, .00]). As a result, it was concluded that psychological flexibility did not have a protective role in the effects of self-stigma in seeking psychological help on ATAIP. Given the limited number of studies, it is thought that evaluating the situations related to stigma in seeking psychological help and developing interventions in this sense can change ATAIP. Finally, the limitations and suggestions for future studies are included.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Topuz, M. A., Yiğit, Ö., Yorulmaz, E. (2026). Psikoterapide yapay zekaya yönelik tutum ile psikolojik yardım aramada kendini damgalama, psikolojik esneklik ve belirsizliğe tahammülsüzlük ilişkisi. Klinik Psikoloji Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 3, 280–292. https://doi.org/10.57127/kpd.26024438.1724152

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (90)

  1. Adaş, E. ve Erbay, B. (2022). Yapay zekâ sosyolojisi üzerine bir değerlendirme. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 21(1), 326-337.
  2. Akbulut, Ö. ve Çapık, C. (2022). Çok değişkenli istatistiksel analizler için örneklem büyüklüğü. Journal of Nursology, 25(2), 111-116.
  3. Aksu, M. (2025). Öğrencilerin Yapay Zekâya İlişkin Bilgi, Tutum ve Bakış Açılarının Analizi. Journal of Academic Social Science Studies, 18(103), 467-484.
  4. Aktan, M. E., Turhan, Z. ve Dolu, İ. (2022). Attitudes and perspectives towards the preferences for artificial intelligence in psychotherapy. Computers in Human Behavior, 133, 107273.
  5. Aliche, C. J., Ifeagwazi, C. M. ve Ozor, C. C. (2022). Psychological flexibility as a moderator of the relationship between HIV-related stigma and resilience among HIV/AIDS patients. African Journal of AIDS Research, 21(4), 345-353.
  6. Arslantaş, H., Dereboy, İ. F., Aştı, N. ve Çaylan, P. (2011). Yetişkinlerde profesyonel psikolojik yardım arama tutumu ve bunu etkileyen faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(1), 12-17.
  7. Atkinson, R. L., Atkinson, R. C., Smith, E. E., Bem, D. J. ve Nolen Hoeksema, S. (1999). Psikolojiye Giriş. (çev: A, Yavuz). Arkadaş Yayınları.
  8. Avcil, C., Bulut, H. ve Sayar, G. H. (2016). Psikiyatrik hastalıklar ve damgalama. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (2), 175-202.
  9. Bal, F. (2025). Artificial intelligence and psychotherapy. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 17(4), 643–660.
  10. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173.
  11. Berry, N., Lobban, F., Emsley, R. ve Bucci, S. (2016). Acceptability of interventions delivered online and through mobile phones for people who experience severe mental health problems: a systematic review. Journal of Medical Internet Research, 18(5), e121.
  12. Bond, F. W., Hayes, S. C., Baer, R. A., Carpenter, K. M., Guenole, N., Orcutt, H. K.,. & Zettle, R. D. (2011). Preliminary psychometric properties of the Acceptance and Action Questionnaire–II: A revised measure of psychological inflexibility and experiential avoidance. Behavior Therapy, 42(4), 676-688.
  13. Buhr, K. ve Dugas, M. J. (2002). The intolerance of uncertainty scale: Psychometric properties of the English version. Behaviour Research and Therapy, 40(8), 931-945.
  14. Burger, J. M. (2006). Kişilik: Psikoloji biliminin insan doğasına dair söyledikleri (İ. D. Ergüvan-Sarıoğlu, Çev.). Kaknüs Yayınları.
  15. Carleton, R. N. (2016). Into the unknown: A review and synthesis of contemporary models involving uncertainty. Journal of Anxiety Disorders, 39, 30-43.
  16. Carleton, R. N., Mulvogue, M. K., Thibodeau, M. A., McCabe, R. E., Antony, M. M. ve Asmundson, G. J. (2012). Increasingly certain about uncertainty: Intolerance of uncertainty across anxiety and depression. Journal of Anxiety Disorders, 26(3), 468-479.
  17. Carleton, R. N., Norton, M. P. J. ve Asmundson, G. J. (2007). Fearing the unknown: A short version of the Intolerance of Uncertainty Scale. Journal of Anxiety Disorders, 21(1), 105-117.
  18. Chan, K. K. S., Tsui, J. K. C. ve Tang, A. T. Y. (2023). Longitudinal impact of self-compassion and psychological flexibility on mental illness recovery: The mediating roles of self-stigma and mental health service engagement. Mindfulness, 14(5), 1125-1134.
  19. Clair, M. (2018). Stigma. Core Concepts in Sociology, 318-321.
  20. Cohen, J. (1992). Statistical power analysis. Current Directions in Psychological Science, 1(3), 98-101.
  21. Corrigan, P. (2004). How stigma interferes with mental health care. American Psychologist, 59(7), 614.
  22. Corrigan, P. W. ve Watson, A. C. (2002). The paradox of self-stigma and mental illness. Clinical Psychology: Science and Practice, 9(1), 35.
  23. Çayak, S. (2024). Investigating the relationship between teachers’ attitudes toward artificial intelligence and their artificial intelligence literacy. Journal of Educational Technology and Online Learning, 7(4-ICETOL 2024 Special Issue), 367-383.
  24. de Mello, F. L. ve de Souza, S. A. (2019). Psychotherapy and artificial intelligence: A proposal for alignment. Frontiers in Psychology, 10, 263.
  25. Du Sert, O. P., Potvin, S., Lipp, O., Dellazizzo, L., Laurelli, M., Breton, R.,. & Dumais, A. (2018). Virtual reality therapy for refractory auditory verbal hallucinations in schizophrenia: a pilot clinical trial. Schizophrenia Research, 197, 176-181.
  26. Dugas, M. J., Schwartz, A. ve Francis, K. (2004). Brief report: Intolerance of uncertainty, worry, and depression. Cognitive Therapy and Research, 28, 835-842.
  27. Fisher, J. D., Nadler, A. ve Whitcher-Alagna, S. (1983). Four conceptualizations of reactions to aid. New Directions in Helping, 1, 51-84.
  28. Fiske, A., Henningsen, P. ve Buyx, A. (2019). Your robot therapist will see you now: ethical implications of embodied artificial intelligence in psychiatry, psychology, and psychotherapy. Journal of Medical Internet Research, 21(5), e13216.
  29. Flujas-Contreras, J. M., García-Palacios, A. ve Gómez, I. (2023). Technology in psychology: a bibliometric analysis of technology-based interventions in clinical and health psychology. Informatics for Health and Social Care, 48(1), 47-67.
  30. Freeston, M. H., Rhéaume, J., Letarte, H., Dugas, M. J. ve Ladouceur, R. (1994). Why do people worry? Personality and Individual Differences, 17(6), 791-802.
  31. Freidson, E. (1960). Client control and medical practice. American Journal of Sociology, 65(4), 374-382.
  32. Geçgin, F. M. ve Sahranç, Ü. (2017). Belirsizliğe Tahammülsüzlük ile Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişki. Sakarya University Journal of Education, 7(4).
  33. Gerrig, R. J. ve Zimbardo, P. G. (2012). Psikolojiye giriş-psikoloji ve yaşam (G. Sart, Çev.). Nobel Yayınları.
  34. Gilbert, G. E. ve Prion, S. (2016). Making sense of methods and measurement: Lawshe’s content validity index. Clinical Simulation in Nursing, 12(12), 530–531.
  35. Goffman, E. (1963). Embarrassment and social organization. American Journal of Sociology, 69(2), 173-179.
  36. Goldberg, A. E. ve Smith, J. Z. (2011). Stigma, social context, and mental health: lesbian and gay couples across the transition to adoptive parenthood. Journal of Counseling Psychology, 58(1), 139.
  37. Gull, M., Javaid, Z. K., Khan, K. ve Chaudhry, H. A. (2024). Improving healthcare for substance users: the moderating role of psychological flexibility on stigma, mental health, and quality of life. International Journal of Human Rights in Health-care, 17(5), 662-677.
  38. Ha, S. ve Lee, S.-L. (2021). The influence of employees’ belief about emotional expression on attitudes toward professional psychological help seeking: The mediating effects of ambivalence over emotional expressiveness and psychological flexibility. Journal of the Korea Contents Association, 21(11), 748–760.
  39. Harris, R. (2009a). ACT made simple. Canada by Raincoast Books.
  40. Harris, R. (2018). ACT’i kolay öğrenmek: İlkeler ve ötesi için hızlı bir başlangıç. Litera Yayıncılık.
  41. Hayes, A. F. (2012). PROCESS: A versatile computational tool for observed variable mediation, moderation, and conditional process modeling. www.afhayes.com/public/process2012.pdf. Erişim Tarihi: 20.10.2024).
  42. Hayes, A. F. (2018). Introduction to Mediation, Moderation, and Conditional Process Analysis: A Regression-Based Approach (2nd ed.). New York: Guildford Press.
  43. Hayes, S. C. ve Strosahl, K. D. (2004). A practical guide to acceptance and commitment therapy. Springer Science & Business Media.
  44. Hoffman, B. D., Oppert, M. L. ve Owen, M. (2024). Understanding young adults’ attitudes towards using AI chatbots for psychotherapy: The role of self-stigma. Computers in Human Behavior: Artificial Humans, 2(2), 100086.
  45. Horn, R. L. ve Weisz, J. R. (2020). Can artificial intelligence improve psychotherapy research and practice? Administration and Policy in Mental Health and Mental Health Services Research, 47(5), 852–855.
  46. Kapıkıran, N. A. ve Kapıkıran, Ş. (2013). Psikolojik yardım aramada kendini damgalama ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 4(40).
  47. Kaplan, S. A., Vogel, P. W., Gentile, D. A. ve Wade, N. G. (2011). Increasing positive perceptions of counseling: The importance of repeated exposures. The Counseling Psychologist, 40(3), 409–442.
  48. Köklü, N., Büyüköztürk, Ş. ve Çokluk Bökeoğlu, Ö. (2018). Sosyal bilimler için istatistik. Pegem Yayınları.
  49. Korkmaz, B. (2018). Öz-duyarlık: psikolojik belirtiler ile ilişkisi ve psikoterapide kullanımı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 10(1), 40–58.
  50. Krafft, J., Ferrell, J., Levin, M. E. ve Twohig, M. P. (2018). Psychological inflexibility and stigma: A meta-analytic review. Journal of Contextual Behavioral Science, 7, 15-28.
  51. Kramer, G. P., Bernstein, D. A. ve Phares, V. (2014). Klinik psikolojiye giriş (İ. Dağ, Çev.). Mentis Yayıncılık.
  52. Kumar, R. (2017). Artificial intelligence—basics. In Machine learning and cognition in enterprises: Business intelligence transformed (pp. 33–49).
  53. Lamela, D., Cabral, J., Coelho, S. ve Jongenelen, I. (2020). Personal stigma, determinants of intention to use technology, and acceptance of internet-based psychological interventions for depression. International Journal of Medical Informatics, 136, 104076.
  54. Link, B. G., Struening, E. L., Neese-Todd, S., Asmussen, S. ve Phelan, J. C. (2001). Stigma as a barrier to recovery: The consequences of stigma for the self-esteem of people with mental illnesses. Psychiatric Services, 52(12), 1621–1626.
  55. Luoma, J. B. ve Vilardaga, J. P. (2013). Improving therapist psychological flexibility while training acceptance and commitment therapy: A pilot study. Cognitive Behaviour Therapy, 42(1), 1–8.
  56. Major, B. ve O’Brien, L. T. (2005). The social psychology of stigma. Annual Review of Psychology, 56, 393–421.
  57. Mak, W. W. S., Cheung, R. Y. M., Law, R. W., Woo, J., Lic, P. C. K. ve Chung, R. W. Y. (2007). Examining the attribution model of self-stigma on social support and psychological well-being among people with HIV/AIDS. Social Science & Medicine, 64(7), 1549–1559.
  58. Markowitz, F. E. (1998). The effects of stigma on the psychological well-being and life satisfaction of persons with mental illness. Journal of Health and Social Behavior, 39(4), 336–347.
  59. Mete, M. H. (2023). Sosyal bilimlerde büyük veri analitiği, yapay zekâ ve makine öğreniminin kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(1), 99–120.
  60. Meunier, B., Atmaca, S., Ayranci, E., Gökdemir, B. P., Uyar, T. ve Baştuğ, G. (2014). Psychometric properties of the Turkish version of the Acceptance and Action Questionnaire-II (AAQ-II). Journal of Evidence-Based Psychotherapies, 14(2), 179–196.
  61. Nadler, A. ve Fisher, J. D. (1986). The role of threat to self-esteem and perceived control in recipient reactions to aid: Theory development and empirical validation. In L. Berkowitz (Ed.), Advances in Experimental Social Psychology (Vol. 19, pp. 81–123). Academic Press.
  62. Nikolenko, O. ve Astapenko, E. (2023). The attitude of young people to the use of artificial intelligence. In E3S Web of Conferences (Vol. 460, p. 05013). EDP Sciences.
  63. Okayama, S., Minihan, S., Andrews, J. L., Daniels, S., Grunewald, K., Richards, M.,. & Schweizer, S. (2024). Intolerance of uncertainty and psychological flexibility as predictors of mental health from adolescence to old age. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 59(12), 2361-2368.
  64. Öz, A., Akkaya, B. ve Özkan, H. (2020). Hizmet robotu entegrasyon isteklilik (HREİ) ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Business & Management Studies: An International Journal, 8(3), 3710–3750.
  65. Özdemir, Ö., Kaya, Y. ve Adagide, S. (2023). Nursing students’ attitudes toward seeking psychological help associated to self-stigma and perceived social stigma. Journal of Caring Sciences, 12(4), 221-227.
  66. Özyürek, R., Vardarlı, B. ve Tracey, T. J. G. (2021). Validity and reliability findings of personal globe inventory short form Turkish. Kariyer Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 4(1), 24–48.
  67. Pennisi, P., Tonacci, A., Tartarisco, G., Billeci, L., Ruta, L., Gangemi, S. ve Pioggia, G. (2016). Autism and social robotics: A systematic review. Autism Research, 9(2), 165–183.
  68. Pyszkowska, A. ve Stojek, M. M. (2022). Early maladaptive schemas and self-stigma in people with physical disabilities: The role of self-compassion and psychological flexibility. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(17), 10854.
  69. Ramaci, T., Bellini, D., Presti, G. ve Santisi, G. (2019). Psychological flexibility and mindfulness as predictors of individual outcomes in hospital health workers. Frontiers in Psychology, 10, 1–12.
  70. Rice, R. E. ve Wu, M. Y. (2025). Difference in and Influences on Public Opinion About Artificial Intelligence in 20 Economies: Reducing Uncertainty Through Awareness, Know-ledge, and Trust. International Journal of Communication, 19, 26.
  71. Russell, S. J. ve Norvig, P. (2010). Artificial intelligence: A modern approach. Pearson Education.
  72. Saklaki, A. ve Gardikiotis, A. (2024). Exploring Greek Students’ Attitudes Toward Artificial Intelligence: Relationships with AI Ethics, Media, and Digital Literacy. Societies, 14(12), 248.
  73. Sarıçam, H., Erguvan, F., Akın, A. ve Akça, M. (2014). Belirsizliğe tahammülsüzlük ölçeği BTÖ 12 Türkçe formu geçerlik ve güvenirlik çalışması. Route Educational and Social Science Journal, 1(3), 148-157.
  74. Sarıkoç, M. ve Uğur, E. (2024). Investigation of the Relationships between Post-Traumatic Growth, Intolerance to Uncertainty, and Psychological Inflexibility in Adults. Journal of Family Counseling and Education, 9(1), 78-87.
  75. Schredl, M. (2024). Seeking help for nightmares: Associated personality factors. Journal of Sleep Research, 33(3), e13972.
  76. Steenhaut, P., Rossi, G., Demeyer, I. ve De Raedt, R. (2019). How is personality related to well-being in older and younger adults? The role of psychological flexibility. International Psychogeriatrics, 31(9), 1355-1365.
  77. Szklo, M. ve Nieto, F. J. (2019). Epidemiology: Beyond the basics (4th ed.). Jones & Bartlett Learning.
  78. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2020). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı (M. Baloğlu, Ed.; B. Bıçak & B. Çetin, Çev.). Nobel Akademik Yayıncılık.
  79. Thakkar, A., Gupta, A. ve De Sousa, A. (2024). Artificial intelligence in positive mental health: A narrative review. Frontiers in Digital Health, 6, 1280235.
  80. Topkaya, N. (2014). Gender, Self-stigma, and Public Stigma in Predicting Attitudes toward Psychological Help-seeking. Educational Sciences: Theory and Practice, 14(2), 480-487.
  81. Vogel, D. L. ve Wade, N. G. (2009). Stigma and help-seeking. The Psychologist, 22(1), 20-23.
  82. Vogel, D. L., Shechtman, Z. ve Wade, N. G. (2010). The role of public and self-stigma in predicting attitudes toward group counseling. The Counseling Psychologist, 38(7), 904-922.
  83. Vogel, D. L., Wade, N. G. ve Haake, S. (2006). Measuring the self-stigma associated with seeking psychological help. Journal of Counseling Psychology, 53(3), 325.
  84. Vogel, D. L., Wester, S. R. ve Larson, L. M. (2007). Avoidance of counseling: Psychological factors that inhibit seeking help. Journal of Counseling & Development, 85(4), 410-422.
  85. Wallin, E., Maathz, P., Parling, T. ve Hursti, T. (2018). Self‐stigma and the intention to seek psychological help online compared to face‐to‐face. Journal of Clinical Psychology, 74(7), 1207-1218.
  86. Yağar Kalaycı, M. ve Aydın, Y. (2025). Intolerance of Uncertainty and Psychological Flexibility Predict Worry in Young Adults. Bartın University Journal of Faculty of Education, 14(1), 238-250.
  87. Yadrovskaia, M., Porksheyan, M., Petrova, A., Dudukalova, D., & Bulygin, Y. (2023). About the attitude towards artificial intelligence technologies. In E3S Web of Conferences, 376, 05025.
  88. Bond, F. W., Hayes, S. C., Baer, R. A., Carpenter, K. M., Guenole, N., Orcutt, H. K.,. & Zettle, R. D. (2011). Preliminary psychometric properties of the Acceptance and Action Questionnaire–II: A revised measure of psychological inflexibility and experiential avoidance. Behavior Therapy, 42(4), 676-688.
  89. Du Sert, O. P., Potvin, S., Lipp, O., Dellazizzo, L., Laurelli, M., Breton, R.,. & Dumais, A. (2018). Virtual reality therapy for refractory auditory verbal hallucinations in schizophrenia: a pilot clinical trial. Schizophrenia Research, 197, 176-181.
  90. Okayama, S., Minihan, S., Andrews, J. L., Daniels, S., Grunewald, K., Richards, M.,. & Schweizer, S. (2024). Intolerance of uncertainty and psychological flexibility as predictors of mental health from adolescence to old age. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 59(12), 2361-2368.