Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu yönüyle kitap, kadın yazınının tarihsel sürekliliğini yalnız temsil değil, direniş ve dönüşüm ekseninde yeniden okumaya çağırır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bilge Ulusman’ın Edebi Babanın Reddi: Kadın Yazınında Kurucu Söylem, Türsel İşlev ve Anlatısal Arayışlar (1895-1950) başlıklı eseri, Osmanlı’nın son döneminden erken Cumhuriyet yıllarına uzanan süreçte kadın yazarların edebiyat alanında kurucu bir özne olarak görünürlük kazanmalarını katmanlı biçimde ele alan özgün bir çalışmadır. Yazar, “edebi babanın reddi” metaforu üzerinden kadınların ataerkil edebiyat geleneğiyle mücadelesini; türsel, anlatısal ve ideolojik düzlemlerde çözümlemektedir. Çalışma hem Tanzimat’tan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde hem de Cumhuriyet’in erken yıllarında kadın yazarların roman, hikâye, deneme gibi türlerde yazınsal ve düşünsel bir özerklik inşa etme çabalarını feminist teori, anlatıbilim ve edebiyat sosyolojisi yaklaşımlarını harmanlayarak tartışır. Bu yönüyle kitap, kadın yazınının tarihsel sürekliliğini yalnız temsil değil, direniş ve dönüşüm ekseninde yeniden okumaya çağırır.
Abstract
Bilge Ulusman’s Rejecting the Literary Father: Foundational Discourse, Generic Function, and Narrative Explorations in Women’s Writing (1895-1950) is an original study that examines, in a multilayered manner, how women writers gained visibility as foundational agents in the literary field from the late Ottoman period to the early years of the Turkish Republic. Through the metaphor of “rejecting the literary father,” the author analyzes women’s struggle with the patriarchal literary tradition on generic, narrative, and ideological levels. The book brings together feminist theory, narratology, and the sociology of literature to explore how women writers sought to establish literary and intellectual autonomy in genres such as the novel, short story, and essay during both the transitional period from the Tanzimat era to the Republic and the formative years of the Republic itself. In this respect, the book invites a re-reading of women’s writing not only in terms of representation, but also through the lenses of resistance and transformation, emphasizing its historical continuity.