Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSon olarak, feminist tasarımla güvenlik (Safety-by-Design) yaklaşımının mağdur-hayatta kalanın özerkliğini, anlaşılabilirliğini ve güvenliğini tasarımın merkezine koyması gerektiği savunulmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, yapay zekâ destekli ve giderek otomasyon kapasitesi artan akıllı ev teknolojilerinin, yakın partner şiddeti bağlamında kadınların özel alandaki özerklik ve güvenliğini nasıl yeniden şekillendirebileceğini incelemektedir. Geleneksel siber güvenlik yaklaşımları çoğunlukla dış tehditlere odaklanırken, ev içi istismar senaryolarında asıl risk, meşru sistem erişimini kötüye kullanabilen mahrem saldırganla ilişkilidir. Bu boşluktan hareketle çalışma; teknoloji kolaylaştırıcılı istismar, dijital zorlayıcı denetim, akıllı ev/IoT istismarı, feminist ev tartışmaları, teknik aracılık ve epistemik adaletsizlik literatürünü sentezlemektedir. Çalışma, akıllı ev destekli istismarı mekânsal denetim, altyapısal asimetri, epistemik istikrarsızlaştırma ve otomasyonla süreklileşen denetim olmak üzere dört ilişkisel mekanizma üzerinden açıklayan “Dijital Ev İçi Zorlayıcı Denetim Modeli”ni önermektedir. Bu mekanizmalar yeni istismar türleri olarak değil, hane içi güç ilişkileriyle cihaz tasarımı, teknik yetki, veri akışı, bildirim mekanizmaları ve otomasyon kuralları arasındaki ilişkisel bir denetim mimarisi olarak ele alınmaktadır. Mevcut kural tabanlı otomasyon, yakın partner şiddeti bağlamında henüz yerleşik bir denetim mekanizması olarak kabul edilemeyecek özerk yapay zekâ (agentic AI) kapasitelerinden ayrılmakta ve bu kapasiteler, mevcut mekanizmaları gelecekte daha da yoğunlaştırabilecek olası bir katman olarak ele alınmaktadır. Bu sentez, kadınların yardım arama, kanıt koruma ve diğer dijital karşı pratiklerini de dikkate almaktadır. Son olarak, feminist tasarımla güvenlik (Safety-by-Design) yaklaşımının mağdur-hayatta kalanın özerkliğini, anlaşılabilirliğini ve güvenliğini tasarımın merkezine koyması gerektiği savunulmaktadır.
Abstract
This article examines how AI-enabled and increasingly automated smart home technologies may reshape women’s autonomy and safety within the context of intimate partner violence. While conventional cybersecurity approaches often focus on external threats, domestic abuse scenarios require attention to the intimate attacker who may exploit legitimate system access. Addressing this gap, the article synthesizes literature on technology-facilitated abuse, digital coercive control, smart home/internet of things (IoT) abuse, feminist accounts of the home, technical mediation, and epistemic injustice. It proposes the “Digital Domestic Coercive Control Model”, which conceptualizes smart home-enabled abuse through four interrelated mechanisms: spatial control, infrastructural asymmetry, epistemic destabilization, and automated continuity. The model does not claim these mechanisms as newly invented forms of abuse. It treats them as a relational control architecture in which household power disparities become entangled with device design, technical authority, data flows, notification systems, and automation rules. Current rule-based automation is distinguished from agentic AI. Agentic AI is treated as a prospective intensification layer whose capacities may deepen existing mechanisms of control. The synthesis also considers women’s help-seeking, evidence preservation, and other digital counter-practices. Finally, it argues for a feminist Safety-by-Design approach that places victim-survivor autonomy, intelligibility, and safety at the center of smart home design and governance.