Dergiler / KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 1 Özel Sayı

Yapay Zekâ Modellemesi ile Türkiye İş Gücü Piyasasında Kadın Katılımının Geleceğinin Tahmini ve Yükseköğretimin Stratejik Rolü

Forecasting the Future of Female Labor Force Participation in the Turkish Labor Market via Artificial Intelligence Modeling and the Strategic Role of Higher Education

İsnur İnci Armutlu(İstanbul Medipol Üniversitesi)0000-0003-0351-2493
Şahide Şeker(NİŞANTAŞI ÜNİVERSİTESİ)0009-0007-3228-3171
Sayfa
256–283
Yayın Tarihi
2026-09-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, tam eşitlik projeksiyonlarına ilişkin %95 güven aralıklarıyla birlikte sunulmuştur. 2050 yılında tam eşitliğin sağlanabilmesi için kadın iş gücü katılım hızında yıllık %0,74 puanlık bir ekstra ivme ihtiyacı saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kadın iş gücü katılım oranı, sürdürülebilir kalkınmanın temel göstergelerinden biri olmasına rağmen Türkiye, bu alanda OECD ortalamasının oldukça gerisinde kalmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışma; Türkiye iş gücü piyasasındaki cinsiyet açığının kapanma sürecini analiz etmeyi ve 2050 yılı vizyonu doğrultusunda eğitim temelli politika senaryoları geliştirmeyi amaçlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, tam eşitlik projeksiyonlarına ilişkin %95 güven aralıklarıyla birlikte sunulmuştur. 2050 yılında tam eşitliğin sağlanabilmesi için kadın iş gücü katılım hızında yıllık %0,74 puanlık bir ekstra ivme ihtiyacı saptanmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2050 Verileri
⚙️Değişkenler:Kadın işgücü katılımı · Türkiye işgücü piyasası · Cinsiyet eşitliği

Özet

Kadın iş gücü katılım oranı, sürdürülebilir kalkınmanın temel göstergelerinden biri olmasına rağmen Türkiye, bu alanda OECD ortalamasının oldukça gerisinde kalmaktadır. Bu çalışma; Türkiye iş gücü piyasasındaki cinsiyet açığının kapanma sürecini analiz etmeyi ve 2050 yılı vizyonu doğrultusunda eğitim temelli politika senaryoları geliştirmeyi amaçlamıştır. Araştırmada, 2005–2024 yıllarına ait TÜİK verileri temele alınarak tahmine dayalı bir yapay zekâ modeli olan Bayesyen Ridge regresyonu uygulanmıştır. Modelin öngörü performansı; eğitim-test ayrımı ve zaman serisi çapraz doğrulaması ile sınanmış, sonuçlar Sıradan En Küçük Kareler yöntemiyle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Mevcut sosyoekonomik dinamiklerin müdahalesiz devam ettiği baz senaryo projeksiyonuna göre Türkiye’de kadın ve erkek iş gücü katılım oranlarının ancak 2081 yılında tam eşitliğe ulaşabileceği öngörülmüştür. Bulgular, tam eşitlik projeksiyonlarına ilişkin %95 güven aralıklarıyla birlikte sunulmuştur. 2050 yılında tam eşitliğin sağlanabilmesi için kadın iş gücü katılım hızında yıllık %0,74 puanlık bir ekstra ivme ihtiyacı saptanmıştır. Bu ivme ihtiyacını karşılamak amacıyla uygulanan deterministik kohort kaydırma simülasyonu sonucunda; liseden mezun olan kadın kuşaklarının yükseköğretime geçiş oranında her yıl düzenli olarak yapılacak %2,45’lik bir artışın, 2050 yılındaki %78,49’luk eşitlik hedefini matematiksel olarak ulaşılabilir kıldığı ortaya konmuştur. Yapılan analizler, eğitim kompozisyonundaki stratejik ve kuşaklararası müdahalelerin, Türkiye’nin yüzyıl ortası istihdam hedeflerine ulaşmasında en etkili politika araçlarından biri olabileceğine işaret etmektedir. Bu çalışma, makine öğrenmesi tahminleri ile eğitim politikalarını sistematik biçimde entegre ederek literatüre özgün ve uygulanabilir bir metodolojik katkı sunmaktadır.

Abstract

Although the female labor force participation rate is one of the fundamental indicators of sustainable development, Türkiye lags significantly behind the OECD average in this regard. This study aimed to analyze the closing process of the gender gap in the Turkish labor market and to develop education-based policy scenarios in line with the 2050 vision. In the research, Bayesian Ridge regression, a predictive artificial intelligence model, was employed using TURKSTAT data from the 2005-2024 period, with predictive performance tested through a train-test split and time-series cross-validation against Ordinary Least Squares. According to the baseline scenario projection, where current socioeconomic dynamics continue without intervention, the model predicted that female and male labor force participation rates in Türkiye could only reach full parity in 2081, with findings presented together with 95% confidence intervals. To achieve full parity in 2050, an extra acceleration need of 0.74 percentage points annually in the female labor force participation rate was identified. As a result of the deterministic cohort shifting simulation applied to meet this acceleration need, it was verified that a regular annual increase of 2.45% in the transition rate of female high school graduate cohorts to higher education makes the parity target of 78.49% in 2050 mathematically achievable. The analyses revealed that strategic and intergenerational interventions in the educational composition may be among the most effective policy tools for Türkiye to reach its mid-century employment targets. By systematically integrating machine learning predictions with educational policies, this study presents a unique and practically applicable methodological contribution to the literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Armutlu, İ. İ., Şeker, Ş. (2026). Yapay Zekâ Modellemesi ile Türkiye İş Gücü Piyasasında Kadın Katılımının Geleceğinin Tahmini ve Yükseköğretimin Stratejik Rolü. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi, Sayı: 1 Özel Sayı, 256–283. https://doi.org/10.21798/kadem.2026.224

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Akgeyik, T. (2017). Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen faktörler: TÜİK verileri üzerine bir analiz. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi (70), 31-53.
  2. Akın, F. (2002). Kadınların işgücüne katılımı ve işteki durum tercihinin nested logit model ile analizi. Uluslararası Ekonomi Kongresi VI, (s. 1-18). Ankara.
  3. Ayvaz Kızılgöl, Ö. (2012). Kadınların işgücüne katılımının belirleyicileri: Ekonometrik bir analiz. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(1), 88-101.
  4. Bozkaya, G. (2013). Kadınların işgücüne katılımını belirleyen faktörler: Türkiye üzerine bir analiz. Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), 69-89.
  5. Dayıoğlu, M., & Kırdar, M. (2010). Determinants of and trends in labor force participation of women in Turkey. State Planning Organization of the Republic of Turkey / World Bank.
  6. Developers, S.-l. (2024). sklearn.linear_model. BayesianRidge: Bayesian Ridge Regression. Scikit-learn Project.
  7. Er, Ş. (2014). Türkiye’de kadınların işgücüne katılım oranını etkileyen faktörlerin bölgesel analizi. Öneri Dergisi, 10(40), 35-44. https://doi.org/10.14783/od.v10i40.1012000346
  8. Foundation, P. S. (2024). Python language reference (Version 3.13.5). Python Software Foundation.
  9. Gençtürk, Z. (2022). Türkiye’de kadının işgücüne katılımını etkileyen faktörler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(43), 361-394.
  10. Göksel, İ. (2013). Female labor force participation in Turkey: The role of conservatism. Women’s Studies International Forum, 41, 45-54. https://doi.org/10.1016/j.wsif.2013.04.006
  11. Goldin, C. (1994). The U-shaped female labor force function in economic development and economic history (NBER Working Paper No. 4707). National Bureau of Economic Research.
  12. Gujarati, D. N., & Porter, D. C. (2009). Basic econometrics (5th ed.). McGraw-Hill.
  13. Gürler, Ö. K., & Üçdoğruk, P. D. Ş. (2007). Türkiye’de cinsiyete göre gelir farklılığının ayrıştırma yöntemiyle uygulanması. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 2(6), 571-589. https://doi.org/10.19168/jyu.02608
  14. İlkkaracan, İ. (2012). Why so few women in the labor market in Turkey? Feminist Economics, 18(1), 1-37. https://doi.org/10.1080/13545701.2011.649358
  15. Klasen, S., & Pieters, J. (2015). What explains the stagnation of female labor force participation in urban India? The World Bank Economic Review, 29(3), 449-478. https://doi.org/10.1093/wber/lhv003
  16. Köchling, A., & Wehner, M. C. (2020). Discriminated by an algorithm: A systematic review of discrimination and fairness by algorithmic decision-making in the context of HR recruitment and HR development. Business Research, 13(3), 795-848. https://doi.org/10.1007/s40685-020-00134-w
  17. Korkmaz, Ö. (2016). Kadınların işgücüne katılma eğilimleri: Türkiye örneği. TİSK Akademi, 11(22), 300-329.
  18. Lechman, E. (2014). Female labor force participation and economic growth: Re-examination of the U-shaped curve (SSRN Working Paper No. 2409864).
  19. Levent, C., Arvas, M. A., & İnce Yenilmez, M. (2018). Kadınların işgücüne katılımını belirleyen faktörlerin probit model ile tahmini: Van ili örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (The Journal of Social Sciences Institute)(42), 245-270.
  20. MacKay, D. J. (1992). Bayesian interpolation. Neural Computation, 4(3), 415-447. http://dx.doi.org/10.1162/neco.1992.4.3.415
  21. Özer, M., & Biçerli, K. (2004). Türkiye’de kadın işgücünün panel veri analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 55-86.
  22. Pedregosa, F., Varoquaux, G., Gramfort, A., Michel, V., Thirion, B., Grisel, O., & Duchesnay, E. (2011). Scikit-learn: Machine learning in Python. Journal of Machine Learning Research, 12, 2825-2830. https://doi.org/10.48550/ arXiv.1201.0490
  23. Richardson, R., Pacelli, L., & Richiardi, M. (2018). Understanding low female labour force participation: Policy evaluation using microsimulation. International Journal of Microsimulation, 12(2), 50-66. https://doi.org/10.34196/ijm.00201
  24. Talaş, E., & Çakmak, F. (2013). Türkiye’de kadınların işgücüne katılımlarının kohort analizi. Istanbul University Econometrics and Statistics E-Journal, (18), 18-34.
  25. Tansel, A. (2002). Economic development and female labor force participation in Turkey: Time-series evidence and cross-province estimates. (0124). METU/ERC Working Paper No. 02/3, https://dx.doi.org/10.2139/ ssrn.301946
  26. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK]. (2024a). İşgücü istatistikleri: Temel işgücü göstergeleri (2005-2024). Retrieved on Februrary 18, 2026 from https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/databrowser/tuik/categories/8/8_2/8_2_2/8_2_2_1/TR,DF_ISGUCU_DONEM_TEMEL_ISGUCU,1.0
  27. Türkiye İstatistik Kurumu [TÜİK]. (2024b). İşgücü istatistikleri: Eğitim durumuna göre temel işgücü göstergeleri (2020-2024). Retrieved on Februrary 18, 2026 from https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/databrowser/tuik/categories/8/8_2/8_2_2/8_2_2_1/TR,DF_ISGUCU_DONEM_EGITIM_DURUM,1.0
  28. Verick, S. (2018). Female labor force participation and development. IZA World of Labor, 87v2.
  29. Yakubu, A. Y. (2010). Factors nfluencing female labor force participation in South Africa in 2008. The African Statistical Journal(11), 85-104.
  30. Yıldırım, K., & Doğrul, G. (2008). Çalışmamak ya da çalışamamak: Türkiye’de kentsel alanlarda yaşayan kadınların işgücüne katılmama kararlarının olası belirleyicileri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 239-262. https://doi.org/10.25204/iktisad.902806