Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak, kurutma sürecinde yağış alan üzümlerin kuruma süresi artmış, renkleri koyulaşmış ve ekspertiz tip skoru değerleri düşmüştür.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada; üzümlerin kurutulmasında meydana gelen yağışların oluşturabileceği risklerin belirlenmesi, yağış riskinin üzümlerin kuruma randımanı ve kalitesine etkilerinin tespiti ve ölçülebilirliğinin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Bu kapsamda; Manisa Merkez ve Saruhanlı ilçelerinde çekirdeksiz kuru üzüm üretimi yapılan altı bağ ve sergi alanı seçilerek hasattan başlayarak kurutma dönemi boyunca gözlem ve incelemeler yapılmış, iklimsel veriler kaydedilmiştir. Bağların ve sergi alanlarının seçiminde meteoroloji istasyonlarına olan mesafe, yöreyi temsil etme durumu ve sergi yerinin fiziksel özellikleri göz önünde tutulmuştur. Hasat ve kurutma sürecinde üzüm kalitesine yönelik ölçüm ve analizler gerçekleştirilmiştir. İncelenen parsellerde serme yoğunluğu 18,25 ile 21,06 kg m-2, kuruma süresi 8,00 ile 19,70 gün ve kuruma randımanı %21,95 ile 26,05 arasında değişmiştir. Kuru üzüm örneklerinde nem %10,83-12,00 olarak belirlenmiştir. Renk özellikleri incelendiğinde, yağış almayan örneklerde açık renkli tanelerin oranının daha fazla olduğu bulunmuştur. Örnekler arasında tip skoru değerleri 8,0 ile 10,0 arasında değişmiştir. Bu değerler, yağış alan iki sergi alanından beton sergide kurutulan üzümlerde toprak sergiye nazaran yaklaşık %10 daha yüksek, toprak sergilerde kurutma esnasında yağış alan örneklerde, yağış almayanlara nazaran %40 daha düşük olmuştur. Kuru üzüm örneklerinde toplam renk değişimi (ΔE) değerleri 5,99 ile 14,96 arasında değişmiştir. En yüksek ΔE natürel kurutmanın yapıldığı örneklerde hesaplanmıştır. Yağış almayan örneklerde ΔE değerleri diğer örneklere nazaran %32 ile 60 oranlarında daha düşük seyretmiştir. Sonuç olarak, kurutma sürecinde yağış alan üzümlerin kuruma süresi artmış, renkleri koyulaşmış ve ekspertiz tip skoru değerleri düşmüştür.
Abstract
This study aimed to identify rainfall-related risks during grape drying, to determine their effects on drying and grape quality, and to reveal their measurability. For this purpose, six vineyards and grape-drying areas in the Manisa Central and Saruhanlı districts were selected, and observations, analyses, and climatic recordings were conducted throughout the harvest and drying periods. The vineyards and drying areas were selected on the criteria of distance from meteorological stations, representativeness of the region and the physical characteristics of the drying areas. Measurements and analyses of grape quality were conducted throughout the harvesting and drying processes. In the investigated plots, laying density varied between 18.25 and 21.06 kg m-2, drying period 8.0 and 19.7 days and drying efficiency 21.95 and 26.05%. The moisture contents were determined as 10.83-12.00%. Considering the colour characteristics, samples not exposed to rainfall exhibited a higher proportion of light-coloured berries. Type score values ranged between 8.0 and 10.0. These values were approximately 10% higher for raisins dried on concrete compared to those dried-on soil and exposed to rain. Additionally, type scores were 40% lower in raisin samples exposed to rainfall during the drying period than in those not exposed. Total colour change (ΔE) values varied between 5.99 and 14.96 (p<0.05). The highest ΔE was calculated for the samples dried naturally. In samples not exposed to rain, ΔE values were 32–60% lower than those of the rain-affected samples. As a result, rainfall during the drying process prolonged the drying period, increased colour darkening, and reduced the expert type scores.