Dergiler / Antropoloji / 2025 / Sayı: 51

Güvercin severlik ve insan-hayvan ilişkilerini yeniden düşünmek: Ankara örneği

Pigeon fancying and rethinking human-animal relations: The case of Ankara

Alaattin Oğuz(ANKARA HACI BAYRAM VELI UNIVERSITY)0000-0002-6908-2820
Sayfa
45–60
Yayın Tarihi
2025-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Özellikle çatı, arka bahçe ve kamusal toplanma ortamlarında güvercin beslemek, yetişkin erkekler dünyasında duygusal aidiyeti, etik etkileşimi, doğanın estetik ve masumiyetine duyulan özlemi yeniden inşa ederek, kentsel yabancılaşmaya ve belirsizliğe karşı bir mikro direnç biçimidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern kent yaşamı, özgürlük ve kapatılma arasında kendine özgü bir ikilik üretir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Weber'in "demir kafes" metaforunda belirttiği endüstriyel kent ortamlarında kaçış tutumunu tetikleyen, insan-hayvan ilişkileri temelinde, özellikle de güvercin yetiştiriciliği aracılığıyla duygusal ve sembolik kaçış mekanizmalarının inşa edildiği bir vasat kaçınılmaz olmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Özellikle çatı, arka bahçe ve kamusal toplanma ortamlarında güvercin beslemek, yetişkin erkekler dünyasında duygusal aidiyeti, etik etkileşimi, doğanın estetik ve masumiyetine duyulan özlemi yeniden inşa ederek, kentsel yabancılaşmaya ve belirsizliğe karşı bir mikro direnç biçimidir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:doğa · hayvan · kent

Özet

Modern kent yaşamı, özgürlük ve kapatılma arasında kendine özgü bir ikilik üretir. Weber'in "demir kafes" metaforunda belirttiği endüstriyel kent ortamlarında kaçış tutumunu tetikleyen, insan-hayvan ilişkileri temelinde, özellikle de güvercin yetiştiriciliği aracılığıyla duygusal ve sembolik kaçış mekanizmalarının inşa edildiği bir vasat kaçınılmaz olmaktadır. Ankara'da bazı güvercin besleme ve sosyalleşme alanlarında yürütülen bu saha çalışmasında, güvercinlerin yalnızca hobi ya da rekabet nesnesi olarak değil, aynı zamanda terapi, birlikte yolculuk ve yer yer eril kimliğin sembolik uzantısı olarak hizmet ettiği ileri sürülmektedir. Claude Lévi-Strauss’un sınıflandırma sistemi ve romantik doğaya dönüşçülük çerçevesinde kaleme alınan çalışma, hayvanların insan sosyalleşmesindeki ve etik kriterlerindeki sembolik pozisyonunu, metropol yaşamının ürettiği romantik-doğacı refleksleri ve insan-hayvan bağlarının ilişkisel ekolojisi çerçevesinde incelemektedir. Özellikle çatı, arka bahçe ve kamusal toplanma ortamlarında güvercin beslemek, yetişkin erkekler dünyasında duygusal aidiyeti, etik etkileşimi, doğanın estetik ve masumiyetine duyulan özlemi yeniden inşa ederek, kentsel yabancılaşmaya ve belirsizliğe karşı bir mikro direnç biçimidir.

Abstract

Modern urban life produces a distinctive duality between freedom and confinement. Within the industrial urban environments, as described by Weber’s “iron cage” metaphor, a context inevitably emerges that triggers escape attitudes, particularly through human-animal relations and, more specifically, through the emotional and symbolic mechanisms of escape constructed via pigeon keeping. Based on fieldwork conducted in specific pigeon feeding and socialization areas in Ankara, this study argues that pigeons serve not only as objects of hobby or competition, but also as forms of therapy, companionship, and at times symbolic extensions of masculine identity. Framed within Claude Lévi-Strauss’s system of classification and the discourse of romantic return-to-nature, the study examines the symbolic position of animals in human sociality and ethical frameworks, the romantic-naturalist reflexes produced by metropolitan life, and the relational ecology of human-animal bonds. Particularly in rooftop, backyard, and public gathering settings, pigeon keeping operates as a micro-form of resistance among adult men—reconstructing emotional belonging, ethical interaction, and a longing for the aesthetics and innocence of nature in the face of urban alienation and uncertainty.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Oğuz, A. (2025). Güvercin severlik ve insan-hayvan ilişkilerini yeniden düşünmek: Ankara örneği. Antropoloji, Sayı: 51, 45–60. https://doi.org/10.33613/antropolojidergisi.1682171

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. Aubin-Boltanski, E. (2021). A life with birds: The ethnographic of a passion for pigeon keeping (Lebanon). Ethnologie française, 51(2), 347 - 361. https://doi.org/10.3917/ethn.212.0347
  2. Berger, J. (2009). Why looks at animals. Penguin.
  3. Crutzen, P. G. ve Stoermer, E. F. (2000). The anthropocene. IGBP Newsletter, 41, 17-18.
  4. Derrida, J. (2002). The animal that therefore I Am (More to follow). (D. Wills, Çev). Critical Inquiry, 28(2), 369-418. https://doi.org/10.1086/449046
  5. Descola, P. (2013). Beyond nature and culture. Chicago University Press.
  6. Glikson, A. (2013). Fire and human evolution: The deep-time blueprints of the anthropocene. Anthropocene, cilt 3, 89-92. https://doi.org/10.1016/j.ancene.2014.02.002
  7. Gurevitch A. (1992). Historical anthropology of the middle ages. Polity Press.
  8. Hallowell, I. A. (1960). Ojibwa onthology, behavior and world view. S. Diamond (Ed.) içinde, Culture in history: Essays in honor of Paul Radin (s. 19-52). Columbia University Press.
  9. Haraway, D. (2016). Staying witht the trouble: Making kin in the chthulucene. Duke University Press.
  10. Ingold, T. (1994a). From trust to domination: An alternative history of human-animal relations. Aubrey Manning ve James Serpell (Ed.) içinde, Animals and human Society: Changing perspectives (s. 1-22). Routledge.
  11. Ingold, T. (1994b). Humanity and animality. T. Ingold (Ed.) içinde, Companion encyclopedia of anthropology (14-32). Routledge.
  12. Latour, B. (1993). We have never been modern. (C. Porter, Çev). Harvard University Press.
  13. Lévi-Strauss, C. (1963). Totemism. (R. Needham, Çev). Beacon Press. (Orijinal eserin basımı 1962)
  14. Lévi-Strauss, C. (1966). The savage mind. (J. Weightman ve D. Weightman, Çev). Weidenfeld and Nicolson. (Orijinal eserin basımı 1962)
  15. Malm, A. ve Hornborg, A. (2014). The geology of mankind? A critique of the anthropocene narrative. The Anthropocene Review, 1 (I), 62-69. https://doi.org/10.1177/2053019613516291
  16. Martin, E. (1995). Working across the human–other divide. L. Birke ve R. Hubbard (Ed.) içinde, Reinventing biology: Respect for life and the creation of knowledge. (s. 261–275). Indiana University Press.
  17. Marx, K. (1988). Economic and philosophic manuscripts of 1844. (M. Milligan, Çev). Prometheus. (Orijinal eserin basımı 1932)
  18. McNeill, J. R. ve Engelke, P. (2014). The great acceleration: An environmental history of the anthropocene since 1945. Belknap Press of Harvard University Press.
  19. Moore, J. W. (2016). The rise of cheap nature. J. W. Moore (Ed.) içinde, Anthropocene or capitalocene? Nature, history, and the crisis of capitalism (s. 78-115). Kairos Books.
  20. Plumwood, V. (2002). Environmental culture: The ecological crisis of reason. Routledge.
  21. Ritvo, H. (1987). The animal estate: The English and other creatures in victorian England. Harvard University Press.
  22. Ruddiman, W. F. (2003). The anthropogenic greenhouse era began thousands of years ago. Climatic Change, Vol. 61. Kluwer Academic Publishers. https://doi.org/10.1023/B:CLIM.0000004577.17928.fa
  23. Simmel, G. (1950). The metropolis and mental life. K. H. Wolff (Ed.) içinde, The sociology of Georg Simmel (s. 409-424). (K. H. Wolff, Çev). The Free Press. (Orijinal eserin basımı 1903)
  24. Thomas, K. (1983). Man and the natural world: Changing attitudes in England 1500-1800. Allen Lane.
  25. Tönnies, F. (2011). Community and society. (C. P. Loomis, Çev). Dover Publications. (Orijinal eserin basımı 1887)
  26. Weber, M. (2003). General economic history. (F. H. Knight, Çev). Dover Publications. (Orijinal eserin basımı 1923)
  27. Weber, M. (2005). The protestant ethic and the spirit of capitalism. (T. Parsons, Çev). Routledge. (Orijinal eserin basımı 1904-1905)
  28. Williams, R. (1973). The country and the city. Oxford University Press.
  29. Yazıcı Yakın, A. (2010). Güvercin uçuverdi: Bir tutku olarak Ankara ve Urfa’da güvercin yetiştiriciliği ve kültürü. Kebikeç, (30), 181-213.