Journals / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 18 - Sayı: 72

Computer Game Attitude Scale (CGAS): Development of the Parent Form

BİLGİSAYAR OYUNLARI TUTUM ÖLÇEĞİ: EBEVEYN FORMU’NUN PSİKOMETRİK ÖZELLİKLERİ

Pages
1812–1823
Publication Date
2019-10-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the results of confirmatory factor analysis, the model fit with the factors.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of the study is to conduct validity and reliability studies by developing computer games attitude scale’s parent form.
📊
Key Findings & Data:The first study group, consists of 421 parents, applied exploratory factor analysis.
💡
Conclusion & Impact:According to the results of confirmatory factor analysis, the model fit with the factors.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bilgisayar Oyunları · Yetişkin · Oyun Tutum Ölçeği

Abstract

The purpose of the study is to conduct validity and reliability studies by developing computer games attitude scale’s parent form. In this study, there were two different study groups. The first study group, consists of 421 parents, applied exploratory factor analysis. The second group, consists of 297 parents, applied confirmatory factor analysis. The analysis resulted two factor structure, consisting of 6 items which have factor loadings between 0.38 and 0.64. This structure explained 54.7 % of the total variance. The first factor was named as negative attitude, while the second factor was named as positive attitude. According to the results of confirmatory factor analysis, the model fit with the factors. The internal consistency of the first dimension is .85 and the internal consistency of the second dimension is .81. The scale retested after 3 weeks from the first test. The results of test retest reliability indicated that there are positive correlations between two results of negative attitude (r = .74) and there are positive correlations between two results of positive attitudes (r = .76). These results showed that this scale is a reliable and valid measurement instrument.

Özet

Bu araştırmanın amacı bilgisayar oyunları tutum ölçeği ebeveyn formunun geliştirilerek geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmasıdır. Araştırmada iki farklı çalışma grubu bulunmaktadır. Birinci çalışma grubu açımlayıcı faktör analizi yapmak üzere 421, İkinci çalışma grubu ise, doğrulayıcı faktör analizi yapmak üzere 297 ebeveynden oluşmaktadır. Bu analiz sonucunda 0.38 ile 0.64 arasında yük değerleri alan 6 şar maddelik iki faktörlü yapı edilmiştir. Bu yapı, toplam varyansın %54,7’sini açıklamaktadır. Birinci faktör olumsuz yaklaşım, ikinci faktör olumlu yaklaşım olarak adlandırılmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonuçlarına göre, modelin iyi uyum gösterdiği belirlenmiştir. Yapılan güvenirlik çalışmasında birinci boyutun iç tutarlılık katsayısı, .85; ikinci boyutun iç tutarlılık katsayısı .81’dir. Ölçeğin, üç hafta arayla yapılan test-tekrar test çalışması sonucunda iki ölçüm arasındaki Pearson momentler çarpım korelasyonu katsayısı olumsuz yaklaşım için.74, olumlu yaklaşım için .76 bulunmuştur. Bu sonuçlar ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

YEŞİLYURT, F., ÇELİK, N. D. (2019). Computer Game Attitude Scale (CGAS): Development of the Parent Form. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 72, 1812–1823. https://ajindex.com/articles/97188

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Anderson, CA. & Bushman BJ. (2001) Effects of violent video games on aggressive behavior, aggressive cognition, aggressive affect, physiological arousal, and prosocial behavior: a metaanalytic review of the scientific literatüre. Psychological Science, 12: 353-359.Arıcak, OT. (2009) Üniversite öğrencilerindeki siber zorbalık davranışlarının bir yordayıcısı olarak psikiyatrik belirtiler. Eurasian Journal of Educational Research, 34:167-184.Altınbulak D., Emir S. & Avcı C. (2006). Sosyal bilgiler öğretiminde eğitsel oyunların erişiye ve kalıcılığa etkisi. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2):35-51.Ayas, T. (2012) Lise öğrencilerinin internet ve bilgisayar oyun bağımlılık düzeylerinin utangaçlıkla ilişkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2): 627-636.Ayas T. & Horzum MB. (2012) İlköğretim öğrencilerinin sanal zorba ve mağdur olma durumu. İlköğretim Online, 11(2):369-380.Aydoğan D., Dilmaç B. & Deniz E. (2009) İlköğretim öğrencilerinde sosyal destek ve siber zorbalığın incelenmesi. 18. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı’nda sunulmuş sözlü bildiri. Ege Üniversitesi,
  2. İzmir.Ayhan, A. (2000) Dünden bugüne Türkiye’de bilim-teknoloji ve geleceğin teknolojileri, Beta Basım Yayım DağıtımBilgi, A. (2005) Bilgisayar oyunu oynayan ve oynamayan ilköğretim ergenlerinin saldırganlık, depresyon ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul.
  3. Marmara Üniversitesi.Bonanno, P. & Kommers, PA. (2008) Exploring the influence of gender and gaming competence on attitudes towards using instructional games. British Journal of Educational Technology, 39(1):97-109.Browne, MW. & Cudeck, R. (1993) Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.). Testing structural equation models (pp. 136–162).
  4. Newbury Park, CA: SageBurak, Y. & Ahmetoğlu, E. (2015) Bilgisayar oyunlarının çocukların saldırganlık düzeylerine etkisinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 10(11): 363-382.Bushman, BJ. & Huesmann, LR. (2006) Short-Term and long-term effects of violent media on aggression in children and adults. Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine,160 (4):348-352.Büyüköztürk, Ş. (2016) Veri analizi el kitabı. Ankara:
  5. Pegem A. Yayıncılık.Can, G. (2003) Perceptions of prospective computer teachers toward the use of computer games with educational features in education (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara:
  6. Ortadoğu Teknik Üniversitesi.Çankaya, S. & Karamete, A. (2008). Eğitsel bilgisayar oyunlarının öğrencilerin m