AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, at-risk groups such as GDM should be planned from the antenatal period mothers breastfeed initiatives to improve the self-sufficiency
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Gestational diabetes (GDM) that risk situations seen in pregnancy may also affect women's breastfeeding status and breastfeeding self-efficacy as the mother and baby's health may affects. Objectives: GDM in women with and without are to compare breastfeeding results and the breastfeeding self-efficacy. Methods: It’s a descriptive study. Who gave birth in a hospital in the province of Izmir, Postpartum time is at 48 hours A total of 194 mother who gave birth in hospitals depended to health ministry participated. The Introduction and obstetric characteristics of form and Breastfeeding Self-Efficacy Perception Scale was used for data collection. For data analysis on the number, percentage, mean, chi-square and t test were used. Results: Mothers with GDM was determined diagnosis of GDM in a previous pregnancy (p = .001a ). Babies of mothers with GDM were found to be lower APGAR scores (p = .000). Healthy mothers performed the first breastfeeding to mothers with GDM after birth at an earlier time (p = .00). Babies of mothers with GDM more sleepy (p = .00) and restless after breastfeeding (p = .00), GDM mothers were found to have more problems with breastfeeding (p = .023). Healthy mothers breastfeeding self-efficacy scores was determined to be high (p = .00). Conclusion: GDM can cause low breastfeeding self-efficacy by adversely affecting laktogenezi, first breastfeeding, neonatal neurobehavior. Risk situations, as GDM should be considered that negatively where problems concerning breastfeeding and breastfeeding mothers' self-sufficiency in this case. Therefore, at-risk groups such as GDM should be planned from the antenatal period mothers breastfeed initiatives to improve the self-sufficiency
Özet
Giriş: Gebelikte görülen riskli durumlardan gestasyonel diyabet anne ve bebek sağlığını etkileyebildiği gibi kadınların emzirme durumlarını ve emzirme öz-yeterlilik algılarını da etkileyebilmektedir. Amaç: Gestasyonel diyabeti olan ve olmayan kadınların emzirme sonuçlarını ve emzirme öz-yeterlilik algılarını karşılaştırmaktır.Yöntem: Tanımlayıcı tipte yapılan çalışmada; Sağlık Bakanlığına bağlı hastanede doğum yapan 194 anneden veri toplanmıştır. Veri toplamak amacıyla Tanıtıcı ve obstetrik özellikleri formu ve Emzirme Öz-Yeterlilik Algı Ölçeği kullanılmıştır. Veriler sayı, yüzde, ortalama, ki-kare ve t testi analizi ile değerlendirilmiştir.Bulgular: Gestasyonel diyabeti olan annelerin bir önceki gebeliklerinde de GDM tanısı aldıkları belirlenmiştir (p = .001a). Gestasyonel diyabeti olan annelerin bebeklerinin APGAR skorlarının daha düşük olduğu saptanmıştır (p = .000). Sağlıklı anneler ilk emzirmeyi GDM’li annelere göre doğumdan sonra daha erken sürede gerçekleştirmişlerdir (p = .00). GDM olan annelerin bebeklerinin daha uykulu (p = .00), emzirildikten sonra daha huzursuz (p = .00) olduğu, GDM’li annelerin emzirmeye ilişkin daha çok sorun yaşadıkları saptanmıştır (p = .023). Sağlıklı annelerin emzirme öz-yeterlilik puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p = .00).Sonuç: Gestasyonel diyabet laktogenezisi, ilk emzirmeyi, yenidoğanın nörodavranışlarını olumsuz etkileyerek emzirme öz-yeterlilik algısının düşük olmasına neden olabilir. GDM gibi riskli durumlarda emzirmeye ilişkin sorunların yaşanacağı ve bu durumun annenin emzirme öz-yeterliliğini olumsuz etkileyeceği düşünülmelidir. Bunlardan dolayı GDM gibi riskli gruplarda annelerin emzirne öz-yeterliliğini geliştirecek girişimlerin antenatal dönemden itibaren planlanması gerekmektedir.