Journals / e-Makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 12 Sayı: 1

Abu al-Hasan al-Ash’ari and Ash’arism Perception of the Other Sects in the Formation Process

Teşekkül Sürecinde Diğer Mezhep Mensuplarının İmam Eş‘ari ve Eş‘arîlik Algısı

Pages
44–75
Publication Date
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Because Qarmatians were claiming that the attributes of God couldn’t be known in any way.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The members of the sects have a ceratin idea about the religion, world and universe in the axis of the paradigm presented by their sects.
📊
Key Findings & Data:This paradigm determines the main framework of what to think about other sects too.
💡
Conclusion & Impact:Because Qarmatians were claiming that the attributes of God couldn’t be known in any way.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eş‘arîlik · Mezhep Algısı · Mâtürîdîlik

Abstract

The members of the sects have a ceratin idea about the religion, world and universe in the axis of the paradigm presented by their sects. This paradigm determines the main framework of what to think about other sects too. In addition, some socio-cultural and socio-political developments such as the sects began to compete with each other affect the discourse on the sects. The Ash’arism discourse of its first interlocutors was shaped under the influence of similar factors. For example, Mutazilite scholars have identified Ash’arism as the Zoroastrianism. Because they have wanted to preserve the legitimacy they obtained through the Buwaihids. The biggest obstacle in front of them was the accusation of Zoroastrianism which was widely expressed by the Asharites about them. Unlike Mu‘tazilite scholars, Pazdawi, who was a Sunni and Hanafi, presented Asharism as a Sunni sect. Because he wanted to spread the İslamic theology (kalam) among the Hanafites. In this context, he held the theological studies of Ashari up as an example and tried to explain that the kalam could be done by adhering to the Ahl al-Sunnah. Abû Tammâm was a Qarmatian scholar who argues that Islamic texts had an interior (bātın) meanings. For this reason, he primarily criticized Asharism because of its zāhir understanding way. He then presented it as a branch of Mushabbiha. Because Qarmatians were claiming that the attributes of God couldn’t be known in any way.

Özet

Mezhep mensupları, mezheplerinin kendilerine sunduğu paradigma ekseninde belli bir din, dünya ve âlem tasavvuruna sahip olurlar. Diğer mezheplere nasıl bakılacağının ana çerçevesini de bu paradigma belirler. Bunun yanında mezhep mensuplarının rakip konuma gelmesi gibi sosyo-kültürel ve sosyo-politik birtakım gelişmeler de mezheplerle ilgili söylemi etkiler. İlk muhataplarının Eş‘arîlik söylemi de benzer faktörlerin etkisi altında şekillenmiştir. Örneğin Mu‘tezilî âlimler, Eş‘arîliği Mecûsilik ile özdeşleştirmişledir. Çünkü Büveyhîler sayesinde elde ettikleri meşruiyeti korumak istemişlerdir. Bu konuda önlerindeki en büyük engel, Eş‘arîler tarafından onlar hakkında yaygın bir şekilde dillendirilen Mecûsilik ithamıydı. Mu‘tezilî âlimlerin aksine Sünnî ve Hanefî bir geleneğe mensup Pezdevî ise Eş‘arîliği Sünnî bir mezhep olarak takdim etmiştir. Çünkü o, Hanefîler arasında kelamı yaymayı istemektedir. Bu kapsamda Eş‘arî’nin kelamî faaliyetlerini örnek göstermiş, Ehl-i Sünnet kapsamında kalınarak da kelam yapılabileceğini anlatmaya çalışmıştır. Ebû Temmâm, vahyin gizli birtakım anlamlarının olduğunu savunan Karmatî âlimdi. Bu yüzden o, Eş‘arîliğin öncelikle Zâhirî düşünme biçimini hedef aldı. Zâhirî mezhepler arasında da onu Müşebbihe’nin bir kolu olarak sundu. Çünkü Karmatîlik, Allah’ın sıfatlarının hiçbir şekilde bilinemeyeceğini savunuyordu.

🔖

Cite This Article

TORU, Ü. (2019). Abu al-Hasan al-Ash’ari and Ash’arism Perception of the Other Sects in the Formation Process. e-Makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 1, 44–75. https://ajindex.com/articles/945739

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Abdülhamid, İrfan. “Eş‘arî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 11: 441-447. Ankara: TDV Yayınları, 1995. Âcurrî, Ebû Bekir Muhammed b. Hüseyin. eş-Şerî‘a. Thk. Velîd b. Muhammed b. Seyfü’n-Nasr. b.y: Müessesetü Kurtuba, 1996. Ahmed b. Hanbel. Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel. Thk. Şuayb el-Arnaût-Âdil Mürşid- Muhammed Nuaym el-Araksûsî-İbrâhim ez-Zeybek-Muhammed Rıdvân el-Araksûsî- Kâmil el-Harrât. by.: Müessesetü’r-risâle, 2001.
  2. Ak, Ahmet, Büyük Türk Alimi Mâturîdî ve Mâturîdîlik. İstanbul: Bayrak Matbaası, 2008. Allâl, Hâlid Kebîr. Safahâtun min târîhi Ehli’s-Sünne ve’l-Cemâa bi-Bağdâd (200/815-500/1106). Cezair: Matbaatu hûme, ts. Avcu, Ali. Karmatîliğin Doğuşu ve Gelişim Süreci. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 2011.
  3. Avcu, Ali. Horasan-Maverâünnehir’de İsmâilîlik. Ankara: Asitan Yayınları, 2014.
  4. Aydın, Hüseyin. “Teşekkül Sürecinde İlk Muhatapları Açısından Eş‘arîlik”. Kastamonu Üniversitesi V. Uluslararası Şeyh Şaban-ı Velî Sempozyumu (Eş’arîlik) Bildirileri. Edt. Mustafa Aykaç – Cengiz Çuhadar – Ahmet Özdemir – Erhan Salih Fidan – Yusuf Koçak. 1: 513-547. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi Matbaası, 2018.
  5. Aydın, Mehmet. “Beyânü’l-Edyân”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 6: 33-33. Ankara: TDV Yayınları, 1992. Ahmet el-Kâtip. Nedenleri Tarihte Kalmış Siyâsî Ayrılık: Sünnîlik-Şiîlik. İstanbul: Mana Yayınları, 2013. Ahmet el-Kâtip. Nedenleri Tarihte Kalmış Siyâsî Ayrılık: Sünnîlik-Şiîlik. İstanbul: Mana Yayınları, 2013.
  6. Aydınlı, Osman. “Semerkant”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 36: 481-484. Ankara: TDV Yayınları, 2009.
  7. Aydınlı, Osman. Fethinden Sâmânîler’in Yıkılışına Kadar Semerkant Tarihi. Doktora Tezi, Maramara Üniversitesi, 2001. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdu’l-Kahir b. Tâhir b. Muhammed. Mezhepler Arasındaki Farklar. Çev. E. Ruhi Fığlalı. Ankara: TDV Yayınları, 2005. Büstî, Ebü’l-Ḳâsım İsmâil b. Ali b. Ahmed. Kitâbü’l-bahs edilleti’t-tekfîr ve’t-tefsîk. Thk. Wilferd Madelung - Sabine Schmidtke. Tahran: Iran University Press, 2003.
  8. Çelebi, İlyas. “Şerhu’l-Usûli’l-Hamse”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 38: 571-572. Ankara: TDV Yayınları, 2010.
  9. Daftary, Ferhad. İsmâilîler (Tarihleri ve Öğretileri). Çev. Erdal Toprak. Ankara: Doruk Yayınları, 2002.
  10. Dayf, Şevkî. Târîhu’l-edebi’l-Arabî. Mısır: Dâru’l-meârif, ts. Demirci, Kadir. “Eş‘ari’de Hadis ve Sünnet -el-İbâne Örneği-”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 10/2 (2010): 45-66. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eşas. Sünenü Ebî Dâvud. Th