Journals / Uludağ İlahiyat Dergisi / 2015 / Cilt: 24 Sayı: 1

Klasik Arap Edebiyatında Taziye

Pages
105–132
Publication Date
2015-10-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article tries to examine approaches and attitudes toward death in Arab customs and culture with reference to examples of condolences in the Classical Arabic Literature.Key Words: Death, condolence (ta‘ziyah), letter of condolence, Classical Arabic Literature, Arab Culture.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Pek çok kültürde vefat edenin yakınlarını teselli etmek, acılarını bir nebze olsun hafifletebilmek için taziyeye gidilmekte ya da onlara taziye içerikli mektuplar gönderilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Taziye esnasında kullanılan ifade ve üsluplar her ne kadar kültürden kültüre farklılık gösterse de muhteva yönünden birbirine çok yakındır.
💡
Conclusion & Impact:This article tries to examine approaches and attitudes toward death in Arab customs and culture with reference to examples of condolences in the Classical Arabic Literature.Key Words: Death, condolence (ta‘ziyah), letter of condolence, Classical Arabic Literature, Arab Culture.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ölüm · taziye · taziye mektubu

Özet

Pek çok kültürde vefat edenin yakınlarını teselli etmek, acılarını bir nebze olsun hafifletebilmek için taziyeye gidilmekte ya da onlara taziye içerikli mektuplar gönderilmektedir. Taziye esnasında kullanılan ifade ve üsluplar her ne kadar kültürden kültüre farklılık gösterse de muhteva yönünden birbirine çok yakındır. Bu makale, Klasik Arap Edebiyatı’nda yer alan taziye örneklerinden hareketle Arap örf ve kültürünün ölüme bakış biçimini ve ölüm karşısındaki tutumlarını irdelemeye çalışacaktır.Anahtar Kelimeler: Ölüm, taziye, taziye mektubu, Klasik Arap Edebiyatı, Arap Kültürü.Condolence In Classical Arabic Literature AbstractIn many cultures, to visit relatives of a dead person in order to console them and send letters expressing condolences is a common practice. Expressions and statements used for condolence are close even if the cultures could differ from each other. This article tries to examine approaches and attitudes toward death in Arab customs and culture with reference to examples of condolences in the Classical Arabic Literature.Key Words: Death, condolence (ta‘ziyah), letter of condolence, Classical Arabic Literature, Arab Culture.

🔖

Cite This Article

Kavak, F. (2015). Klasik Arap Edebiyatında Taziye. Uludağ İlahiyat Dergisi, Cilt: 24 Sayı: 1, 105–132. https://ajindex.com/articles/934688

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Âbî, Ebû Sa’d Mansûr b. el-Huseyn (ö. 422/1030), Nesru’d-durr fi’l-muhâdarât (nşr. Hâlid Abdulğanî Mahfûz), I-VII, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l–ilmiyye 2004. Âmilî, Behâuddîn Muhammed b. Huseyn (ö. 1031/1622), el-Keşkûl (nşr. Muhammed Abdülkerîm en-Nemerî), I-II, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye 1998. Bağdâdî, Ebû Bekir el-Hatîb Ahmed b. Ali (ö. 463/1071), Târîhu Bağdâd, I-XIV, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye [t.y.] Begavî, Ebû Muhammed Huseyn b. Mes’ûd (ö. 516/1122), Şerhu’s-Sünne (nşr. Şuayb el-Arnâût, Muhammed Züheyr eş-Şâvîş), I-XV, Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî 1983. Beyhakî, Ebû Bekir Ahmed b. el-Huseyn b. Ali (ö. 458/1066), Sünenü’l-Beyhakî el-Kübrâ (nşr. Muhammed Abdülkâdir Atâ), I-X, Mekke: Mektebet-ü dâri’l-bâz 1994. ___, Şu‘abü’l-Îmân (nşr. Muhammed es-Saîd Besyûnî), I-VII, Beyrût: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye 1410. Câhız, Ebû Osmân ‘Amr b. Bahr (ö. 255/869), el-Beyân ve’t-tebyîn (nşr. el-Muhâmî Fevzî Atavî), Beyrut: Dâru sa‘b 1968. ¬¬¬¬___, et-Tâc fî ahlâkı’l-mülûk (nşr. Ahmed Zeki Paşa), Kâhire: el-Matbaatü’l-emîriyye 1914. ___, Kitâbu’l-hayevân (nşr. Abdusselâm Muhammed Hârûn), I-VIII, Beyrut: Dâru’l-cîl 1996.
  2. Chelkowskı, Peter, “Ta’ziyah”, The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World, New York: Oxford University Press 1995, IV, 200. Dîneverî, Ebu Bekr Ahmed b. Mervân b. Muhammed (ö. 333/944), el-Mücâlese ve Cevâhiru’l-‘Ilm (nşr. Ebû ‘Ubeyde Meşhûr b. Hasan), I-X, Beyrut: Cem’ıyyetü’t-terbiyeti’l-İslâmiyye 1419. Ebû Ubeyd, Kâsım b. Sellâm el-Herevî (ö. 224/838), el-Emsâl (nşr. Abdülmecid Kutamış), Beyrut: Dâru’l-Me’mûn li’t-türâs 1980. Husrî, Ebû İshâk İbrâhim b. Ali (ö. 413/1022), Zehru’l-âdâb ve semeru’l-elbâb (nşr. Yusuf ‘Ali Tavîl), I-II, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye 1997. ___, Cem‘u’l-cevâhir fi’l-mulah ve’n-nevâdir (nşr. Ali Muhammed el-Bicâvî), Beyrut: Dâru’l-cîl [t.y.] Hüseyin Kâzım Kadri, Türk Lügati, İstanbul: Maârif Matbaası 1943. Isfahânî, Ebu’l-Ferec (ö. 357/967), el-Eğânî (nşr. Semîr Câbir), I-XXIV, Beyrut: Dâru’l-fikr [t.y.] İbn ‘Abdi Rabbih, Ebû Ömer Şihâbüddîn Ahmed (ö. 328/940), el-‘Ikdu’l-ferîd, I-VIII, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye 1404. İbn Hamdûn, Muhammed b. Ali (ö. 562/1167), et-Tezkiretü’l-hamdûniyye, I-X, Beyrut: Dâru sâdır 1417. İbn Hıcce, Ebu’l-Mehâsin Takıyyüddîn Ebû Bekir b. Ali (ö. 837/1434), Hızânetü’l-edeb ve Ğâyetü’l-ereb (nşr. ‘Isâm Şuaytu), I-II, Beyrut: Dâru’l-hilâl 1987.
  3. İbn Kuteybe, Ebû Muhammed Abdullah b. Müslim ed-Dîneverî (ö. 276/889), ‘Uyûnu’l-ahbâr, I-IV, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye 1418. - İbn