Journals / Uludağ İlahiyat Dergisi / 2020 / Cilt: 29 Sayı: 2

The Concept of Wasting in the Qur'an and Its Relation to Belief

Kur’ân-ı Kerîm’de İsraf Kavramı ve İnançla İlişkisi

Pages
597–629
Publication Date
2020-12-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In order to avoid an eternal punishment in the Hereafter, one must take into consideration the limits of religion as a priority in the field of belief and not exceed the limits.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In general, wasting refers to exceeding the limits, separating from sobriety, and extremism.
📊
Key Findings & Data:In over time the concept of wasting, which had been subject to semantic narrowing in its historical process, has come to the forefront in the meaning of extravagance at financial areas and possibilities that human possesses.
💡
Conclusion & Impact:In order to avoid an eternal punishment in the Hereafter, one must take into consideration the limits of religion as a priority in the field of belief and not exceed the limits.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kelam · Kur’an · İnançta Haddi Aşma

Abstract

In general, wasting refers to exceeding the limits, separating from sobriety, and extremism. In over time the concept of wasting, which had been subject to semantic narrowing in its historical process, has come to the forefront in the meaning of extravagance at financial areas and possibilities that human possesses. The concept of wasting has been used in a wide range of meanings expressing exceedance of limits in many issues in different areas in the Quran. In the Quran, the concept of wasting is also used to express some theological exceedances beside religious practical exceedances. In the Quran, some attitudes, behaviors and actions that exhibited for the purpose of disbelief (kufr), polytheism (shirk) and rebellion against religion are expressed with the concept of wasting. According to the Quran, human being is tested in this world life. Therefore, all of the positive and negative situations encountered in this world life are evaluated within the scope of this test. The main punishment place of exceeding the limits in belief is the hereafter. In order to avoid an eternal punishment in the Hereafter, one must take into consideration the limits of religion as a priority in the field of belief and not exceed the limits.

Özet

İsraf, lügatlerde genel olarak haddi aşma, itidalden ayrılma, aşırılık, savurganlık gibi anlam-lara gelmektedir. Kendi tarihi süreci içerisinde zamanla anlam daralmasına uğrayan israf kavramı, insanın sahip olduğu maddi değerlerdeki ve imkânlardaki savurganlık, anlamıyla ön plana çıkmıştır. İsraf kavramı, Kur’ân-ı Kerîm’de farklı alanlarda birçok hususta haddi aşmaları ifade eden geniş bir anlam yelpazesinde kullanılmıştır. Amelî hususlarda haddi aşmaları ifade etmek için kullanıldığı gibi inanç hususlarındaki bir kısım haddi aşmaları ifade etmek için de kullanılmıştır. Kur’ân-ı Kerîm’de küfür, şirk ve hak dine karşı isyan niteli-ğinde olan bazı tutum, davranış ve fiiller israf kavramı ile ifade edilmiştir. İslâm inancına göre insan, bu dünya hayatında imtihandadır. Dolayısıyla insanın bu dünya hayatında karşı-laştığı, yaşadığı olumlu - olumsuz durumların tamamı, bu imtihan dâhilinde değerlendirilir. İnançta haddi aşmanın asıl ceza yeri ahirettir. İnsanın, ahirette ebedi bir ceza ile karşılaşma-ması için inanç alanında hak dinin sınırlarını öncelikli olarak dikkate almalı ve haddi aşma-malıdır. Bir diğer ifade ile itidal üzere olmalıdır.

🔖

Cite This Article

CANKILIÇ, İ. (2020). The Concept of Wasting in the Qur'an and Its Relation to Belief. Uludağ İlahiyat Dergisi, Cilt: 29 Sayı: 2, 597–629. https://ajindex.com/articles/934599

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Abdülbâkī, Muhammed Fuâd b. Sâlih el-Mısrî. el-Muʿcemu’l-mufehres li-elfâzi’l-Kurʾâni’l-Kerîm. Kahire: Matba‘atu Dâri’l-Kütübi’l-Mısriyye, 1364/1945.
  2. Ağırman, Cemal. Dünya-Ahiret Dengesinde Zenginlik ve Yoksulluk. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2007.
  3. Akdemir, Hikmet. “Kur’an-ı Kerim’de İsraf Kavramı”. Harran Üniversitesi İlahiyat Faültesi Dergisi 7/1 (Ocak- Haziran 2001), 31-61.
  4. Aksan, Doğan. Anlambilim Konuları ve Türkçenin Anlambilimi. Ankara: Engin Yayınevi, 4. Basım, 2006.
  5. Aksan, Doğan. Her Yönüyle Dil: Ana Çizgileriyle Dilbilim. 3 Cilt. Ankara: Türk Dil kurumu Yayınları, 4. Basım, 2007. Âlûsî, Ebü’s-Senâ Şihâbüddîn Mahmûd b. Abdillâh b. Mahmûd. Rûhu'l-meʿânî fî tefsîri'l-Kur’âni'l-ʿaẓîm ve's-sebʿi’l-mesânî. 15 cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’l-Türâsi’l-Arabî, ts. Âsım Efendi, Ebü’l-Kemâl Seyyid Ahmed. Kāmûs Tercümesi (el-Okyânûsu’l-basît fî ter-cemeti’l-Ḳāmûsu’l-muḥîṭ). 4 Cilt. İstanbul: Bahriye Matbaası - Cemal Efendi Matbaa-sı, 1304-1305/1887-l888. Bebek, Adil. “Ceza”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 7/469-470. İstanbul: TDV Yayınları, 1993. Beġavî, Ebû Muhammed el-Hüseyn b. el-Mesʽûd b. Muhammed el-Ferrâ’. Tefsîru’l-Beġavî (Meʿâlimu’t-tenzîl). thk. Muhammed Abdullah en-Nemir vd. 8 Cilt. Riyâd: Dâru Taybe, 1409/1989. Beyzâvî, Nâsıruddîn Ebû Saîd Abdullah b. Ömer b. Muhammed. Envâru’l-tenzîl ve esrâru’l-te’vîl. thk. Muhammed Abdurrahman el-Merʽaşlî. 5 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-ʽArabî, 1418/1998.
  6. Bilmen, Ömer Nasuhi. Kur’ân-ı Kerîm Meâli Âlisi ve Tefsîri. sad. Sadrettin Gümüş - Muhsin Demirci. 8 Cilt. İstanbul: İpek Yayın ve Dağıtım, 1992.
  7. Bulut, Ali. “Kur’ân’daki Çok Anlamlı Kavramların Türkçe’ye Çevirisi Sorunu (İsraf Kavramı Örneği)”. Diyanet İlmi Dergi 42/1 (Ocak-Mart 2006), 78-94.
  8. Coşkun, İbrahim. İslâm Düşüncesinde İnkâr Problemi. Konya: Tekin Kitabevi, 2. Basım, 2006. Cürcânî, Ebü’l-Hasen Ali b. Muhammed b. Ali es-Seyyid eş-Şerîf. Kitâbü’t-Taʿrîfât. Kahire: Matbaʽatu’l-Hayriye, 1306/1889. Çelebi, İlyas. İslâm’ın İnanç Esasları. İstanbul: İSAM Yayınları, 2010.
  9. Çelebi, İlyas. “Sünnetullah”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 38/159-160. İstanbul: TDV Yayınları, 2010.
  10. Çimen, Abdullah Emîn. “Helâk, Devam Eden Bir Süreç Midir?”. Usûl İslâm Araştırmala-rı Dergisi 4 (Temmuz-Aralık 2005), 39-71. Ebû Hanîfe, Nu‘mân b. Sâbit b. Zûtâ. el-Fıkhu’l-ekber: İmâm-ı A‘zâm’ın Beş Eseri. hzr. Mustafa Öz. 73-74. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları, 7. Basım, 1432/2011. Ebû Hâka, Ahmed. Muʿcemü’n-nefâʾisi’l-vasîṭ. Beyru