AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The findings of this study indicate that there is an increased prevalence of bipolar disorders and other mental disorders in the parents of bipolar patients when compared to the parents of healthy controls.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: It is well known that bipolar disorder has familial transmission. Studies indicate that first-degree relatives of bipolar patients also have higher incidences of other mental disorders than the general population. The aim of this study is to determine the prevalence of mental disorders in the parents of bipolar patients. Method: Parents of 35 probands who were treated for their bipolar disorders and 35 age and gender matched healthy subjects’ parents were assessed by means of the Structured Clinical Interview for DSM IV (SCID-I), and a questionnaire for the parents. Results: Past and current mental disorders were present in 27.1% of the parents of bipolar patients but in 14.2% of the parents of normal controls; the difference between the groups is statistically significant. The most prevalent mental disorder in both groups is major depressive disorder. The parents of bipolar patients were more likely to have a family history of mental disorder (44.2%) than the control group (12.8%). Parents who had a current or past mental disorder were more likely to have a family history of mental disease. Offspring of in-bred families had more bipolar siblings. Bipolar children of parents who had a family history of mental disorder tended to have an earlier age of onset. Conclusion: The findings of this study indicate that there is an increased prevalence of bipolar disorders and other mental disorders in the parents of bipolar patients when compared to the parents of healthy controls.
Özet
Amaç: Bipolar bozukluğun ailesel geçiş gösterdiği bilinmektedir. Yapılan çalışmalarda bipolar bozukluğu olan hastaların birinci derece akrabalarında duygudurum bozukluklar ve diğer ruhsal bozukluklar toplum geneline göre daha yüksek oranda görüldüğü bulunmuştur. Bu çalışmada bipolar bozukluk tanısı konan hastaların ebeveynlerinde ruhsal bozuklukların sıklığını belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma, araştırma ölçütlerine uyan, yatarak veya ayakta tedavi gören bipolar bozukluk tanısı konan 35 hastanın biyolojik ebeveynleri ve hastalarla yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş sağlıklı bireylerin biyolojik ebeveynleri ile görüşülerek gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar Ebeveyn Bilgi Formu ve DSM-IV için Yapılandırılmış Klinik Görüşme Formu (SCID-I) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Görüşme sırasında ve özgeçmişlerinde ruhsal bir bozukluğa sahip olma oranı; bipolar bozukluğu olan hastaların ebeveynlerinde %27.1 ve sağlıklı kontrollerin ebeveynlerinde bu oran %14.2 olarak saptanmıştır. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır. Her iki grupta da ebeveynlerde en sık rastlanan ruhsal bozukluk majör depresyondur. Benzer şekilde bipolar bozukluğu olan hastaların ebeveynlerinin soy geçmişleri incelendiğinde ruhsal bozukluk oranı, kontrol grubundan yüksek bulunmuştur (% 44.2, %12.8). Akraba evliliği olan ebeveynlerin birden fazla çocuğunda bipolar bozukluk görülme oranı, akraba evliliği olmayanlara göre yüksektir. Çalışmamızda soy geçmişlerinde ruhsal bozukluk olan ebeveynlerin çocuklarında bipolar bozukluk daha erken yaşta görülmektedir. Ayrıca ruhsal bozukluk tanısı konan ebeveynlerin ailelerinde de ruhsal bozukluk sıklığı artmış olarak bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışmada bipolar bozukluk tanısı konan hastaların ebeveynlerinde, sağlıklı kontrol grubunun ebeveynlerine göre ruhsal bozuklukların daha sık görüldüğü saptanmıştır.