SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikiyatri Dergisi / 2007 / Cilt: 18 - Sayı: 2

Tıp Fakültesi ve Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinde depresif belirti yaygınlığı, stresle başaçıkma tarzları ve etkileyen faktörler

Mine KAYA
Metin GENÇ
Burhanettin KAYA
Erkan PEHLİVAN
Pages
137–146
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrencilere yönelik koruyucu ruh sağlığı programları geliştirilmeli ve yaygınlaştırılmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi (TF) ve Sağlık Yüksekokulu (SYO) öğrencilerinde depresif belirti yaygınlığı, stresle başaçıkma tarzları ve bazı sosyodemografik değişkenlerle ilişkisi incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bulgular: Depresif belirtiler SYO öğrencilerinde (n=128) daha yaygındır.
💡
Conclusion & Impact:Öğrencilere yönelik koruyucu ruh sağlığı programları geliştirilmeli ve yaygınlaştırılmalıdır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öğrenciler · tıp · Sosyal sınıf

Özet

Amaç: İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi (TF) ve Sağlık Yüksekokulu (SYO) öğrencilerinde depresif belirti yaygınlığı, stresle başaçıkma tarzları ve bazı sosyodemografik değişkenlerle ilişkisi incelenmiştir. Yöntem: Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Stresle Başaçıkma Tarzları Ölçeği (SBTÖ) ve sosyodemografik bilgi formu kullanılmıştır. Bulgular: Depresif belirtiler SYO öğrencilerinde (n=128) daha yaygındır. TF?de babasının öğrenim düzeyi ortaokul ve üzeri olanların BDÖ puanları anlamlı derecede yüksektir. TF?de ailesinin aylık gelir düzeyi asgari ücret ve altında olanlarda depresif belirtiler daha yaygındır. İki okulda da önceden ruhsal ve bedensel bozukluğu olanların BDÖ puanları anlamlı düzeyde yüksektir. TF öğrencilerinde yaşın artması depresif belirti riskini 2.72, SYO?da önceden ruhsal bozukluğu olmak 5.25 ve kadın olmak 1.85 kez arttırmaktadır. SYO öğrencileri pasif tarzları daha çok kullanmaktadır. Her iki okulda da erkekler aktif tarzları daha çok kullanmaktadır. SYO?da, annesinin öğrenim düzeyi düşük olanlar pasif tarzları kullanırken, aile geliri arttıkça aktif tarzların kullanımı artmaktadır. İki okulda da öğrencilerin BDÖ puanları arttıkça aktif tarz puanları azalmakta, pasif tarz puanları artmaktadır. Ayrıca depresif belirti düzeyi yüksek olan kız ve erkek öğrenciler pasif tarzları daha çok kullanmaktadır. Sonuç: Depresif belirti yaygınlığı ve stresle başaçıkma tarzları ile ilişkili ruhsal sorunlar yüksek bulunmuştur. Öğrencilere yönelik koruyucu ruh sağlığı programları geliştirilmeli ve yaygınlaştırılmalıdır.

🔖

Cite This Article

KAYA, M., GENÇ, M., KAYA, B., PEHLİVAN, E. (2007). Tıp Fakültesi ve Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinde depresif belirti yaygınlığı, stresle başaçıkma tarzları ve etkileyen faktörler. Türk Psikiyatri Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 137–146. https://ajindex.com/articles/90409

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Allgöwer A, Wardle J, Steptoe A ve ark. (2001) Depressive symptoms, social support, and personal health behaviours in young men and women. Health Psychol, 20(3):223-227.
  2. Artan İ (1986) Örgütsel Stres Kaynakları ve Yöneticiler Üzerinde Bir Uygulama. İstanbul,
  3. Özgül Matbaacılık. Ayrancı Ü, Yenilmez Ç (2002) Eskişehir ilinde birinci basamak sağlık kurumlarında verilen ruh sağlığı hizmetlerinin değerlendirilmesi. Turk Psikiyatri Derg, 13(2):115-124.
  4. Bakır B, Yılmaz R, Yavaş İ ve ark. (1997) TF öğrencilerinde sorun alanları ve sosyodemografik özelliklerle depresif belirtilerin karşılaştırılması. Düşünen Adam, 10(1):5-12.
  5. Baltaş Z (2000) Stres ve Sağlık. Sağlık Psikolojisi Halk Sağlığında Davranış Bilimleri. İstanbul, Remzi Kitabevi, s.133-170.
  6. Bayhan V (2003) Genç Kimliği: Üniversite Gençliğinin Sosyolojik Profili. Malatya, İnönü Üniversitesi Yayınları, s.27-41.
  7. Beasley M, Thompson T, Davidson J ve ark. (2003) Resilience in response to life stress: the effects of coping style and cognitive hardiness. Pers Individ Dif, 34:77-95.
  8. Belek İ (1999) Sosyal sınıf, eğitim, gelir ve mahalle: Hangisi sağlığın en önemli belirleyenidir? Antalya?da bir araştırma. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 2 (1-2):49-74.
  9. Bostancı M, Özdel O, Oğuzhanoğlu NK ve ark. (2005) Depressive symptomatology among university students in Denizli, Turkey: Prevalence and sociodemographic correlates. Croat Med J, 46(1):96-100.
  10. Bruntland GH (2000) Mental Health in the 21st century. Bull World Health Organ, 78(4):411. Canat S (1997) Ergenlerde depresyon. Ergenlikte Ruhsal Sorunlara Yaklaşım-II, Ege Psikiyatri Sürekli Yayınları, 2(4):469-472.
  11. Ceylan A, Özen Ş, Palancı Y ve ark. (2003) Lise son sınıf öğrencilerinde anksiyete-depresyon düzeyleri ve zararlı alışkanlıklar: Mardin çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 4:144-150.
  12. Choi MK (2003) Symptoms, depression, and coping behaviors of university students (abstract). Taehan Kanho Hakhoe Chi, 33(3):433-439.
  13. Cüceloğlu D (1996) İnsan ve Davranışı: Psikolojinin Temel Kavramları. 6. Basım, İstanbul, Remzi Kitabevi, s.325. Doğan O, Doğan S, Çorapçıoğlu A ve ark. (1994) Üniversite öğrencilerinde depresyon yaygınlığı ve bazı değişkenlerle ilişkisi. C.Ü. Tıp Fak. Dergisi, 16(2):148-151.
  14. Doğan O, Gülmez H, Ketenoğlu C ve ark. (1995) Ruhsal Bozuklukların Epidemiyolojisi. Sivas, Dilek Matbaası. Erol N, Kılıç C, Ulusoy M ve ark. (1998) Türkiye Ruh Sağlığı Profili Raporu. Ankara, T.C. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Evans SW (1999) Mental Heal