AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSome texts on the use of pigs in rituals are also discussed in this study.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In Mesopotamia, the pig was an animal that was raised mainly for its meat and oil. Pigs, which could produce many offspring in a short time, were an important source of meat. Pig is frequently mentioned in Ancient Mesopotamian sources, especially in archives with economic content found in important cities such as Ur, Garšana, Umma, Lagaš, Puzriš Dagan, which date back to the Ur III/New Sumerian period, and in some sources from the Old Babylonian period. It is widely believed that pig farming is not well supported by the local government, as pigs are not suitable animals for long-distance journeys, cannot be redistributed, and are also not an animal that provides essential products such as milk and eggs. Pig farming is thought to be an activity, usually on a small scale, in which more modest farming families are engaged. The richest information on pig breeding comes from the Lagaš archive of the Ur III period and the records of the Old Babylonian period. It is recorded in cuneiform documents that bovines and ovines from various towns, as well as pigs, are among the animals ordered in order to present to the participants in festivals, feasts and funerals held in Mesopotamia. Pigs were not consumed only for their meat and fat. It was also an animal used in rituals of expelling/destroying evil/magic, as an object of negativity, that is, in rituals of "replacing". Along with cuneiform documents, it is possible to see depictions of pigs on reliefs, amulets, clay figures and various archaeological artifacts, especially cylinder seals. The boundaries of this study have been shaped within the framework of the Ur III period texts and some documents from the Old Babylonian period, which are information about pigs. Some texts on the use of pigs in rituals are also discussed in this study.
Özet
Mezopotamya’da domuz, daha çok eti ve yağı için yetiştirilen bir hayvandı. Kısa zaman içerisinde çok yavru yapabilen domuzlar önemli bir et kaynağıydı. Domuz, Eski Mezopotamya kaynaklarında özellikle III.Ur/Yeni Sumer dönemine tarihlenen Ur, Garšana, Umma, Lagaš, Puzriš Dagan gibi önemli kentlerde ele geçen ekonomik içerikli arşivlerde ve Eski Babil döneminden bazı kaynaklarda sıklıkla geçmektedir. Domuzlar, uzak mesafe yolculukları için uygun hayvanlar olmadığından, yeniden dağıtımı yapılamadığından ve aynı zamanda süt ve yumurta gibi temel ürün sağlayan bir hayvan olmaması sebebiyle domuz yetiştiriciliğinin yerel yönetim tarafından pek desteklenmediği görüşü yaygındır. Domuz yetiştiriciliğinin, genellikle küçük ölçekte, daha mütevazi çiftçi ailelerin uğraştığı bir faaliyet olduğu düşünülmektedir. Domuz yetiştiriciliği konusunda en zengin bilgiler III.Ur dönemine ait Lagaš arşivinden ve Eski Babil dönemi kayıtlarından gelmektedir. Mezopotamya’da düzenlenen festivallerde, bayramlarda ve cenaze törenlerinde katılımcılara sunmak amacıyla çeşitli kasabalardan büyükbaş ve küçükbaşlarla birlikte domuzların da sipariş verilen hayvanlar arasında olduğu çivi yazılı belgelerde kayıtlıdır. Domuzlar, sadece eti ve yağı için tüketilmiyordu. Aynı zamanda kötülüğü/büyüyü kovma/bozma ritüellerinde, olumsuzluğun yüklendiği nesne olarak yani “yerini alma” ritüellerinde de kullanılan bir hayvandı. Çivi yazılı belgelerle birlikte, başta silindir mühürler olmak üzere rölyeflerde, muskalarda, kil figürlerde ve çeşitli arkeolojik eserlerin üzerinde domuz betimlemelerini görmek mümkündür. Bu çalışmamızın sınırları, ağırlıklı olarak domuzlarla ilgili bilgilerin en sık kaydedildiği III.Ur dönemi metinleri ve Eski Babil döneminden bazı belgeler çerçevesinde şekillenmiştir. Domuzların ritüellerde kullanımına ilişkin birtakım metinler de bu çalışmada ele alınmıştır.