Journals / Edebiyat ve Beşeri Bilimler Dergisi / 2020 / Sayı: 64

CHAMBER TOMBS IN ANATOLIA BETWEEN THE BEGINNING OF 3000 BC AND THE BEGINNING OF 2000 BC AND THEIR IMPLICATIONS IN REGIONAL COMMUNICATION

Pages
221–241
Publication Date
2020-06-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Daha sonra Anadolu içi ve dışında benzer özellikler gösteren diğer oda mezarlar değerlendirmeye alınarak okuyucunun zihninde söz konusu mezarların yayılım şeması canlandırılmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:MÖ III. binyıl sürecinde Anadolu coğrafyasında yaşayan insanlar maden galerileri açarak buralardan elde edilen hammaddeleri işlemeye başlamışlardır.
📊
Key Findings & Data:Erken Tunç Çağ insanlarının yeni maden kaynakları arayışına başladığını bu süreçte açıldığı tespit edilen maden ocağı sayısının artışından anlamak mümkündür.
💡
Conclusion & Impact:Daha sonra Anadolu içi ve dışında benzer özellikler gösteren diğer oda mezarlar değerlendirmeye alınarak okuyucunun zihninde söz konusu mezarların yayılım şeması canlandırılmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anadolu · Oda Mezar · Elitler

Abstract

MÖ III. binyıl sürecinde Anadolu coğrafyasında yaşayan insanlar maden galerileri açarak buralardan elde edilen hammaddeleri işlemeye başlamışlardır. Bu süreçte madenden elde edilen metaller işlenerek önemli bir ticari meta haline dönüşmüştür. Erken Tunç Çağ insanlarının yeni maden kaynakları arayışına başladığını bu süreçte açıldığı tespit edilen maden ocağı sayısının artışından anlamak mümkündür. Bu ocaklardan elde edilen madenlerin ticaretiyle zenginleşen elitler Anadolu’da hem hammadde kaynaklarını hem de üretilen eserlerin dağıtım kontrolünü elle geçirmişlerdir. Gerek Anadolu’da gerekse Anadolu dışındaki merkezler arasında kurulan ticari ağ sistemiyle zenginleşen bu yönetici kesim öldükten sonra güçlerini pekiştirecekleri anıtsal mezarlara gömülmek istemiş olmalılar. Özellikle MÖ III. binyıl sürecinde ortaya çıkan taş sanduka ve oda tipi mezarlar, refah düzeyi yüksek bu kişilerin gömüldükleri mekân olması açısından oldukça ihtişamlıdır. Anadolu’nun neredeyse tamamında bu 1000 yıllık süreçte ortaya çıkan oda mezarlar yeniliğin habercisi durumundadır. Oda mezarların dağılımına baktığımızda MÖ III. binyıl başlarından MÖ II. binyıl başlarına kadarki süreçte en çok Doğu Anadolu ve Kızılırmak sınırları içerisinde uygulandıkları anlaşılmaktadır. Sayısal olarak oldukça az olsa da Batı Anadolu’ya kadar Anadolu’nun neredeyse tamamında tespit edilmiştirler. Bu makalede yer altına ve yer üstüne uygulanan, farklı yapım malzemeleri kullanılarak inşa edilen oda mezarların yayılım sahasını bu açıdan ele alacağız. Daha sonra Anadolu içi ve dışında benzer özellikler gösteren diğer oda mezarlar değerlendirmeye alınarak okuyucunun zihninde söz konusu mezarların yayılım şeması canlandırılmaya çalışılmıştır.

Özet

MÖ III. binyıl sürecinde Anadolu coğrafyasında yaşayan insanlar maden galerileri açarak buralardan elde edilen hammaddeleri işlemeye başlamışlardır. Bu süreçte madenden elde edilen metaller işlenerek önemli bir ticari meta haline dönüşmüştür. Erken Tunç Çağ insanlarının yeni maden kaynakları arayışına başladığını bu süreçte açıldığı tespit edilen maden ocağı sayısının artışından anlamak mümkündür. Bu ocaklardan elde edilen madenlerin ticaretiyle zenginleşen elitler Anadolu’da hem hammadde kaynaklarını hem de üretilen eserlerin dağıtım kontrolünü elle geçirmişlerdir. Gerek Anadolu’da gerekse Anadolu dışındaki merkezler arasında kurulan ticari ağ sistemiyle zenginleşen bu yönetici kesim öldükten sonra güçlerini pekiştirecekleri anıtsal mezarlara gömülmek istemiş olmalılar. Özellikle MÖ III. binyıl sürecinde ortaya çıkan taş sanduka ve oda tipi mezarlar, refah düzeyi yüksek bu kişilerin gömüldükleri mekân olması açısından oldukça ihtişamlıdır. Anadolu’nun neredeyse tamamında bu 1000 yıllık süreçte ortaya çıkan oda mezarlar yeniliğin habercisi durumundadır. Oda mezarların dağılımına baktığımızda MÖ III. binyıl başlarından MÖ II. binyıl başlarına kadarki süreçte en çok Doğu Anadolu ve Kızılırmak sınırları içerisinde uygulandıkları anlaşılmaktadır. Sayısal olarak oldukça az olsa da Batı Anadolu’ya kadar Anadolu’nun neredeyse tamamında tespit edilmiştirler. Bu makalede yer altına ve yer üstüne uygulanan, farklı yapım malzemeleri kullanılarak inşa edilen oda mezarların yayılım sahasını bu açıdan ele alacağız. Daha sonra Anadolu içi ve dışında benzer özellikler gösteren diğer oda mezarlar değerlendirmeye alınarak okuyucunun zihninde söz konusu mezarların yayılım şeması canlandırılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

PARLITI, U., YÜCEL, Ç. (2020). CHAMBER TOMBS IN ANATOLIA BETWEEN THE BEGINNING OF 3000 BC AND THE BEGINNING OF 2000 BC AND THEIR IMPLICATIONS IN REGIONAL COMMUNICATION. Edebiyat ve Beşeri Bilimler Dergisi, Sayı: 64, 221–241. https://ajindex.com/articles/881104

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akarsu, Rabia. (2017). “Erken Dönemlerde Anadolu’da Ele Geçen Fildişi Eserler Üzerine Genel Bir Değerlendirme”, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Sayı. 38, s. 131-150.
  2. Algaze, Guillermo. (1997). "Excavations at Titriş Höyük: The 1995 Season", XVIII. Kazı Sonuçları Toplantısı, Cilt: I, Milli Kütüphane Basımevi, Ankara, s. 121-135.
  3. Algaze, G.; Matney, T.; Rosen, S. A. and Erdal, D., (2000). “Excavations at Titriş Höyük, Şanlıurfa Province: Preliminary Report for the 1998 Season”, XXI. Kazı Sonuçları Toplantısı, I. Cilt, Kültür Bakanlığı Milli Kütüphane Basımevi, Ankara, s. 145-156.
  4. Alkım, U. Bahadır. (1962). “1961 Dönemi Tilmen Höyük ve Yesemek Kazıları”, Türk Arkeoloji Dergisi, Sayı. XI, Cilt. 2, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, s. 5-7.
  5. Alkım, U. Bahadır. (1964). “İslahiye Bölgesinde Türk Tarih Kurumu Adına 1955-1962 Yılları Arasında Yapılan Tarihi ve Arkeolojik Araştırmalar”, Atatürk Konferansları I, Türk Tarih Kurumu Yayınları XVII, Seri- No. I, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, s. 163-178.
  6. Alkım, U. Bahadır. (1967). “İslahiye Bölgesi Araştırmaları ve Gedikli (Karahüyük) Kazısı (1965)”,
  7. Türk Arkeolojisi Dergisi, Sayı. XIV, Cilt. 1,2, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, s. 79-86.
  8. During, Bleda S. (2011) The Prehistory of Asia Minor, from Complex Hunter-Gatherers to Early Urban Societies, New York: Cambridge University Press.
  9. Duru, Refik. (2006). Gedikli Karahöyük I: Prof. Dr. U. Bahadır Alkım’ın Yönetiminde 1964-1967 Yıllarında Yapılan Kazıların Sonuçları/The Results of Excavations Directed by Prof. Dr. U. Bahadır Alkım in the Years 1964-1967,
  10. Türk Tarih Kurumu Yayınları,
  11. V. Dizi, Sayı 51, Ankara:
  12. Türk Tarih Kurumu. Ergeç, Rıfat. (2008). “Gaziantep’te Geçmişten Bugüne Ölü Gömme Gelenekleri”, Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu’na 65. Yaş Armağanı, I. Cilt, Zero Prodüksiyon, Antalya, s. 435-447.
  13. Hauptmann, Harald. (1983). “Lidar Höyük 1981”,
  14. Türk Arkeoloji Dergisi, Sayı. XXVI, Cilt 2, Hacettepe Üniversitesi Sosyal ve İdari Bilimler Fakültesi Döner Sermaye İşletmesi, Ankara, s. 93-110.
  15. Hansen, Sved. (2010). “Communication and Exchange Between the Northern Caucasus and Central Europe in the Fourth Millennium BC”, Von Majkop bis Trialeti, Gewinnung und Verbreitung von Metallen und Obsidian in Kaukasien im 4-2.
  16. Jt. V. Chr., Kolloquien zur Vor- und Frühgeschichte, Band 13, Dr. Rudolf Habelt GmbH, Bonn, s. 297-316.
  17. Işıklı, Mehmet. (2011). Doğu Anadolu Erken Transkafkasya Kültürü; Çok Bileşenli Gelişkin Bir Kültürün Analizi, İstanbul: Arkeoloji ve