Journals / Çalışma ve Toplum / 2023 / Cilt: 1 - Sayı: 76

1990’lı Yılların Siyasi ve Ekonomik Kriz Süreçlerinde Türk-İş, Hak-İş ve DİSK’in Söylemleri: Talepler, Ortak Platformlar ve Siyaset

Pages
387–430
Publication Date
2023-01-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, 2000’li yıllara gelindiğinde, 1990’lı yıllardan geriye sadece ‘kriz güdümlü ve hegemonik kapasitesi zayıf bir sendikacılık’ miras kalmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma 1990’lı yılların Türkiye’sinde, sendikacılık ve siyaset arasındaki ilişkinin belirlendiği üç önemli kriz sürecini, Türk-İş, Hak-İş ve DİSK’in söylemleri üzerinden analiz ederek tartışmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Söylem analizi kapsamında, konfederasyonların liderlerinin ve yöneticilerinin konuşmaları ve yazılı metinleri, konfederasyonların aylık eğitim ve meslek dergileri, genel kurul çalışma raporları, faaliyet raporları, eğitim yayınları, bildirileri ve eylem çağrılarını içeren belgeleri, araştırma raporları ve politika belgeleri birincil kaynak olarak ele alınıp değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, 2000’li yıllara gelindiğinde, 1990’lı yıllardan geriye sadece ‘kriz güdümlü ve hegemonik kapasitesi zayıf bir sendikacılık’ miras kalmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Söylem · Söylem Analizi · İşçi Sendikası Konfederasyonları

Özet

Bu çalışma 1990’lı yılların Türkiye’sinde, sendikacılık ve siyaset arasındaki ilişkinin belirlendiği üç önemli kriz sürecini, Türk-İş, Hak-İş ve DİSK’in söylemleri üzerinden analiz ederek tartışmaktadır. Söylem analizi kapsamında, konfederasyonların liderlerinin ve yöneticilerinin konuşmaları ve yazılı metinleri, konfederasyonların aylık eğitim ve meslek dergileri, genel kurul çalışma raporları, faaliyet raporları, eğitim yayınları, bildirileri ve eylem çağrılarını içeren belgeleri, araştırma raporları ve politika belgeleri birincil kaynak olarak ele alınıp değerlendirilmiştir. Konfederasyonların 1994 ekonomik krizine karşılık gelen ‘demokratikleşme’; 28 Şubat siyasi krizine denk gelen ‘irtica ve darbe’; 1999 ekonomik krizine ve 2001 ekonomik krizine karşılık gelen ‘anti-IMF’ söylemleri, siyasi iktidarlarla olan sosyal ve siyasi ilişkilerini belirlemiştir. Konfederasyonların kurumsal olarak ve ortak mücadele platformları aracılığıyla ürettikleri söylemler, işçi sınıfının temsili konusunda alternatif bir sendikacılık veya sendikal temsiliyet inşa edememiştir. Ancak, Türkiye’nin güncel siyasi denklemi içinde siyasal iktidarlar üzerinde bir baskı aracı olarak sosyal ve siyasal süreçleri etkilemişlerdir. Konfederasyonlar, temsil güçlerini bu kriz süreçlerinin sonuçlarıyla sınırlandırarak güncel siyasetin söylemsel alanı içinde hareket etmişlerdir. Sonuç olarak, 2000’li yıllara gelindiğinde, 1990’lı yıllardan geriye sadece ‘kriz güdümlü ve hegemonik kapasitesi zayıf bir sendikacılık’ miras kalmıştır.

🔖

Cite This Article

DELİ, V. (2023). 1990’lı Yılların Siyasi ve Ekonomik Kriz Süreçlerinde Türk-İş, Hak-İş ve DİSK’in Söylemleri: Talepler, Ortak Platformlar ve Siyaset. Çalışma ve Toplum, Cilt: 1 - Sayı: 76, 387–430. https://ajindex.com/articles/878657

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Akkaya, Y. (2002) “The Working Class and Unionism in Turkey under the Shackles of the System and Developmentalism”, in The Ravages of NeoLiberalism: Economy, Society and Gender in Turkey, eds. Neşecan Balkan ve Sungur Savran, New York: NOVA, 129-145.
  2. Akyıldız, B. (2007) “Küreselleşmenin Olumsuz Etkisi, Sendikal Hareketi Krize Sokmuştur”, Sendikal Kriz Yaklaşımları, Derleyen Fikret Sazak, Epos Yayınları:
  3. Ankara Baştürk, A. (1991) “Kalıcı Sendikal Mücadele İçin Siyasi Birliktelik”, DİSK 24 Yaşında, Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK), İstanbul:
  4. İletişim Yayınları.
  5. Boratav, K. (2009) Türkiye İktisat Tarihi 1908-2007, 13. Baskı,
  6. Ankara, İstanbul:
  7. İmge Kitabevi Yayınları.
  8. Buğra, A. (2004) “Dini Kimlik ve Sınıf: Bir MÜSİAD – Hak-İş Karşılaştırması”, Balkan, Neşecan ve Sungur Savran (der.), Sürekli Kriz Politikaları: Türkiye’de Sınıf, İdeoloji ve Devlet içinde, İstanbul: Metis, 126-148.
  9. Çelik, A. (1996) “Bahar Eylemleri”, Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, 1: 103–104.
  10. Çelik, N. (1991) “Hak-İş Seçimlere İlgisiz Kalmayacak”, Hak-İş Aylık Eğitim ve Meslek Dergisi, 16: 6–8.
  11. Çelik, N. (1995) “Özelleştirme”, 8. Olağan Genel Kurul Çalışma Raporu: Görüşler, Ankara:
  12. Hak-İş. Çıladır, S. (1998) “Zonguldak Kömür Havzasında İşçi Hareketi ve Sendikacılık”, Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi, Cilt 3, Kültür Bakanlığı ve Tarih Vakfı Ortak Yayını, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, 557-563.
  13. Çimen, A. (1996) “Demokrasi Platformu”, Türkiye Sendikacılık Ansiklopedisi, Cilt 1, Kültür Bakanlığı ve Tarih Vakfı Ortak Yayını, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, 274-275.
  14. Clarke, S. (1991) “Overaccumulation, Class Struggle and the Regulation Approach”, içinde Post-Fordism and Social Form, A Marxist Debate on the Post-Fordist State, eds. Werner Bonefeld and John Holloway, Macmillan: London, 103-135.
  15. DİSK (1994) 9.Genel Kurul Çalışma Raporu: 1992-1994, İstanbul:
  16. DİSK yayınları. DİSK (1995)
  17. Sendikal Örgütlenme ve DİSK, İstanbul: DİSK/Genel-İş Yayınları.
  18. DİSK (1996) Olağanüstü Genel Kurul Çalışma Raporu: 1994-1996, İstanbul:
  19. DİSK yayınları. DİSK (1997) 10. Genel Kurul Çalışma Raporu: 1996-1997, İstanbul:
  20. DİSK yayınları, No:21. DİSK (1998)
  21. İnadına Sendika, İnadına DİSK: 11. Dönem Yönetim Kurulu Şubat- Nisan Uygulama Programı, İstanbul:
  22. DİSK Basın Ajansı. Ekinci, Y ve Naci Önsal (2008) Türkiye’de Siyasi Parti ve Hükümet Programlarında Çalışma Yaşamı, Türkiye Yol-İş Sendikası: Ankara. Fairclough,